ชายคนหนึ่ง เมื่อวัยเด็ก เป็นเด็กน่ารัก มีเมตตา เป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก เรียนระดับ Advance ในวิชาคณิตศาสตร์ และ ระดับ Honor ในวิชาภาษาอังกฤษ เขาหลงใหลในมายากลมาก ถึงขนาดตั้งตนเป็นประธานชมรมมายากลคนแรกของวิทยาลัยที่เขาเรียนอยู่...ต่อมา เขาได้มีโอกาสรู้จักกับประธานใหญ่ของสมาคมมายากลชื่อดังของโลก และติดตามไปเรียนมายากลกับท่านผู้นี้...จนถึงวันนี้ ข่าวคราวของเขาได้เงียบหายไปกว่า 3 ปีแล้ว คุณแม่ของเขาคิดถึงและเป็นห่วงเขามาก...และกับคำถาม อาชีพมายากลถือเป็นสัมมาอาชีวะหรือไม่ ต่างจากการหลอกลวงหรือไม่ และเป็นสายหนึ่งของวิชาวิทยาธรหรือไม่ จะมีผลต่อปรโลกอย่างไร...
คุณพ่อของเธอ ทั้งดื่มเหล้า สูบบุหรี่ และเจ้าชู้อยู่เป็นประจำ ทำให้คุณแม่ของเธอต้องทนทุกข์ใจมาตลอด แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อครอบครัวของเธอได้รู้จักกับหมู่คณะจากการชมราการโทรทัศน์ คุณพ่อของเธอได้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ พ.ศ.2529 นับแต่นั้นมา ท่านก็เปลี่ยนไป ประกาศเลิกเหล้า บุหรี่ ตลอดชีวิต...ตัวเธอเอง เมื่อเรียนจบ ก็ตัดสินใจเข้ามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ...คำถาม...คุณแม่ของเธอเคยอธิษฐานให้คุณพ่อของเธอเข้าวัด โดยยอมแลกกับอายุขัยของตัวเอง การอธิษฐานเช่นนี้ จะทำให้อายุของคุณแม่สั้นลงหรือไม่
เรื่องของคนสู้ชีวิต...เธอเกิดมาในครอบครัวชาวจีน เป็นลูกสาวคนโต ต้องช่วยทำงานบ้านตั้งแต่เด็กๆ ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ ตามความเชื่อของชาวจีนที่ว่า ลูกสาวจะต้องคอยช่วยพ่อ-แม่ทำงาน พอโตขึ้นก็ถูกบังคับให้แต่งงานแบบคลุมถุงชน...เธอและสามีต้องอดทนต่อสู้ชีวิต โดยไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ลูกต้องใช้ความอดทนอยู่กับ สามีเป็นอย่างมาก เพราะสามีไม่เคยปรับตัวเข้าหาลูกเลย ซ้ำร้ายยังเอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และยังล้มเหลวในหน้าที่การงานอีกด้วยต้องออกจากงานอยู่บ่อยๆ จึงทำให้ค่าใช้จ่ายภายในครอบครัวตกมาเป็นหน้าที่ของลูกที่จะต้องหาเพื่อมา จุนเจือครอบครัว จนลูกคิดที่จะฆ่าตัวตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่ลูกก็จะคิดอีกว่า “ ถ้าเราตาย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเราต้องลำบากเป็นแน่ เมื่อคิดได้เช่นนี้ลูกจึงได้คิดว่า ต้องอยู่เพื่อลูกชายคนนี้ค่ะ ”
ลูกชื่อ กัลฯมารศรี วักแน่ง เป็นคุณแม่ลูก 2 ค่ะ ลูกสาวคนโตชื่อนิรมล ตอนนี้จบปริญญาโทแล้วค่ะ และลูกชายคนเล็กชื่อท๊อป ลูกทั้ง 2 คนเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจและเป็นเด็กดีทั้งคู่เลยค่ะ ที่สำคัญตอนนี้ลูกรู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่ที่กำลังปลื้มสุดขีด เพราะปีนี้ลูกชายตั้งใจจะบวชให้ในโครงการ 1 แสนรูป ที่ศูนย์อบรมวัดพระธรรมกายค่ะ
เรื่องของคนชอบเลี้ยงไก่ชน...ชายคนหนึ่ง เกิดในสังคมเกษตรกรรม ไม่ได้เรียนหนังสือ เป็นคนนิสัยใจคอดี ขยัน ไม่เคยด่าลูกๆ แต่มีอุปนิสัยชอบเลี้ยงไก่ชน ถ้ามีโอกาสก็จะนำไปชนตามที่ต่างๆที่เขาจัดงานขึ้น...และเมื่อใดอยากจะกินไก่ เขาก็จะเชือดไก่ที่เลี้ยงมาด้วยตัวเขาเอง เขาเล่นไก่ชนมาเป็นเวลาเกือบ 40 ปี...เมื่อได้มาเจอกับหมู่คณะ เขาได้หักดิบ เลิกฆ่าสัตว์ รวมทั้งไก่ชนด้วย...
จะมีสุขใด ทำให้แม่อิ่มใจมากไปกว่า การได้เห็นชายผ้าเหลืองพระลูกชาย และจะมีลูกผู้ชายสักกี่คน ที่มีหัวใจยอดกตัญญู บวช เพื่อทดแทนพระคุณมารดาผู้ให้กำเนิด
หญิงไทยในต่างแดน...คุณพ่อของเธอมีอาชีพทำสวนผลไม้ เสียชีวิตเมื่ออายุ 70ปี แต่เรื่อน่าแปลก คือ ศพของท่านเผาอย่างไรก็ไม่ไหม้ จนคุณแม่ของเธอต้องอธิษฐานขออนุญาต จึงเผาได้...สามีของเธอ เคยชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่ วันหนึ่งเขาไอแล้วสลบไป เมื่อฟื้นขึ้นมา ก็หักดิบเลิกสิ่งเหล่านั้นทันที...ลูกชายคนโตของเธอ เมื่ออายุ 17ปี ป่วยเป็นมะเร็งที่ต่อมน้ำเหลืองขั้นสุดท้าย หมอบอกว่า ไม่รอดแน่ แต่กลับหายได้เมื่ออายุ 19ปี
ตอนนี้ ครอบครัวของลูกเป็นเหมือนครอบครัวสวรรค์ เป็นครอบครัวธรรมกาย ที่มีความสุข ลูกๆอยู่ในโอวาท โดยมีคุณครูไม่ใหญ่ได้เมตตาชี้นำทางสว่างให้ เราทำบุญพร้อมๆกันเป็นทีม เข้าพรรษานี้ลูกและครอบครัวจะนั่งสมาธิให้เยอะกว่าเดิมยิ่งๆขึ้นไป
โต๋และโกลด์กี้พูดจาไพเราะมากขึ้น ผลการเรียนของลูกทั้งสอง สร้างชื่อเสียงให้แก่ครอบครัว และประเทศไทยคือ สอบได้ที่หนึ่งของห้อง ครูประจำชั้นของโกลด์กี้ได้พูดกับลูกว่า “ตั้งแต่เป็นครูสอนหนังสือมาจนใกล้จะเกษียณอายุ เพิ่งได้มีโอกาสสอนเด็กไทยที่เรียนรู้ได้เร็ว เขาสามารถจบชั้นป. 3 ได้ภายในสามเดือน เขาอยู่ในร่างเด็กแต่ความรับผิดชอบเหมือนผู้ใหญ่” ครูพูดว่าเก่งทั้งพี่และน้องเลยนะ คุณมีเทคนิคอย่างไร ในการสอนลูกให้เก่ง ลูกก็ตอบสั้นๆว่า "ให้ดู DMC และนั่งสมาธิทุกวันสิคะ"
