อีกทั้งแม่ของลูกเองและแม่ของเพื่อนกัลยาณมิตรยัง เคยจำผิดอีกด้วยว่าเพื่อนของลูกเป็นตัวลูกเอง เพื่อนคนนี้ได้ช่วยเหลือเกื้อกูลลูกมาโดยตลอดในทุกๆเรื่อง โดยเฉพาะในยามที่ลูกทุกข์ยากลำบากในชีวิตก็คอยอยู่เคียงข้างให้กำลังใจอยู่ เสมอ ชักชวนกันทำความดี ทำบุญร่วมกันเป็นประจำเสมอมา
เรื่องราวของนักสร้างบารมีรุ่นปี พ.ศ.2528 ...คุณพ่อของเธอเคยเป็นนักเลงสุรา แต่กลับใจบวชในช่วงบั้นปลายของชีวิต ชีวิตหลังความตายของท่านจะเป็นอย่างไร ...ลูกชายของเธอเคยบวชพระธรรมทายาท เคร่งครัดในธรรมวินัย แต่เมื่อลาสิกขาไปแล้ว กลับห่างวัดไป และไม่สนใจการสร้างบุญ เป็นเพราะสาเหตุใด และควรจะทำอย่างไร ...และอีกหลายปัญหา ที่มีคำตอบเพียงที่นี่ ที่เดียว...
เธอมาวัดพระธรรมกาย เพราะศรัทธาในพระเดชพระคุณหลวงปู่ ...ได้พบกับเหตุการณ์อัศจรรย์ตะวันแก้ว ก็ทำให้ความศรัทธาในพระพุทธศาสนายิ่งเพิ่มมากขึ้น ...ทำให้เธอรู้หลักวิชชา ได้ทำหน้าที่ของลูกที่ดี ช่วยคุณพ่อให้ได้สร้างบุญก่อนที่ท่านจะละโลกไป ...มาร่วมศึกษาเรื่องราวชีวิตของเธอและคนในครอบครัว เพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนตัวเองว่า เราควรหมั่นสั่งสมบุญเสียตั้งแต่วันนี้ เพื่อชีวิตที่ดีในปรโลก...
คุณพ่อของเธอป่วยเป็นมะเร็งที่กล่องเสียง จนเสียชีวิต …พี่ชายและพี่สะใภ้ของเธอ อยากมีลูกมาก ได้ไปทำกิฟท์หลายครั้งเพื่อให้มีลูก ต่อมาได้ลูกสาวสมใจ แต่ลูกของพวกเขากลับมีอาการไม่ปกติ เป็นออร์ทิสติค …และกับคำถามว่า เพราะวิบากกรรมใด ทำให้เป็นนิ่วในไต ต้องไปสลายนิ่วทุกๆ 5ปี…
พระรัตนตรัย คือที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสูด ที่พึ่งที่ระลึกอื่นที่ยิ่งไปกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว …เรื่องราวเพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้เรายึดมั่นในพระรัตนตรัย …หญิงคนหนึ่งมีความเชื่อในเรื่องสิงๆ ทรงๆ มาข้ามชาติ ทำให้ในชาตินี้เธอต้องมาพบกับเรื่องสิงๆ ทรงๆ ถึงขนาดเอาซากแมวตายมาทำเป็นลูกกรอก และตัวเองก็ยังเป็นร่างทรงอีกด้วย …หากเราไปมีความเชื่อถือในสิ่งเหล่านี้ จะส่งผลอย่างไร ต่อชีวิตของเรา…ที่นี่มีคำตอบ
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเกิดที่ประเทศลาว ต้องกำพร้าแม่ตั้งแต่ยังเด็ก คุณพ่อก็มีภรรยาใหม่และมีลูกติดมาด้วย เธอน้อยใจคุณพ่อที่ให้ความรักแม่เลี้ยงและลูกติดมากกว่าตัวเธอ เธอจึงประชดด้วยการหนีออกจากบ้าน เป็นเหตุให้ต้องมา ตกระกำลำบากอยู่ในประเทศไทยระยะหนึ่ง ต่อมาก็ได้ไปใช้ชีวิตและมีครอบครัวที่ฝรั่งเศส...เมื่อเธอได้รู้จักกับหมู่คณะ จึงได้รู้จุดมุ่งหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์
กลับไปมหาวิทยาลัยครั้งนี้จะไปเปิดชมรมพุทธแบบวัดพระธรรมกาย ส่วนชมรมพุทธแห่งองค์กรฉือจี้ซึ่งลูกเป็นประธานอยู่ ก็ได้มอบตำแหน่งและเก้าอี้ให้แก่รองประธานชมรมแล้วครับ เพราะลูกตั้งใจจะมาช่วยงานที่ศูนย์ ฯไทเปทุกสุดสัปดาห์ แม้จะต้องนั่งรถจากมหาวิทยาลัยซึ่งอยู่ภาคใต้ มายังเมืองไทเปที่อยู่ภาคเหนือของประเทศก็ตาม
เขาคือกุมาร เขาชื่อกอแก้ว ซึ่งโยมแม่มักจะบอกกอแก้วว่า ให้ช่วยแม่หาเงินหาทองเข้าบ้านนะลูกนะ ซึ่งน่าอัศจรรย์ใจมากครับ โยมแม่ขายดิบขายดีทำมาค้าขึ้นมาก กอแก้วช่วยโยมแม่อยู่อย่างนี้เกือบ 10 ปี จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่ง กอแก้วมาเข้าฝันบอกโยมแม่ว่า “ เดี๋ยวหนูจะไปขุดทองที่ซาอุนะแม่นะ จะขุดทองมาให้แม่ แม่จะได้รวยๆ..” และนับจากวันนั้นกอแก้วหายไป และไม่มาเข้าฝันโยมแม่อีกเลย
ลูกต้องใช้ความอดทนอยู่กับ สามีเป็นอย่างมาก เพราะสามีไม่เคยปรับตัวเข้าหาลูกเลย ซ้ำร้ายยังเอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และยังล้มเหลวในหน้าที่การงานอีกด้วยต้องออกจากงานอยู่บ่อยๆ จึงทำให้ค่าใช้จ่ายภายในครอบครัวตกมาเป็นหน้าที่ของลูกที่จะต้องหาเพื่อมา จุนเจือครอบครัว จนลูกคิดที่จะฆ่าตัวตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่ลูกก็จะคิดอีกว่า “ ถ้าเราตาย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเราต้องลำบากเป็นแน่ เมื่อคิดได้เช่นนี้ลูกจึงได้คิดว่า ต้องอยู่เพื่อลูกชายคนนี้ค่ะ ”
เนื่องจากพ่อบ้าน เล่นการพนัน สูบบุหรี่ และดื่มน้ำเมา ทำให้แม่บ้านต้องรับผิดชอบทุกอย่างในครอบครัว วันหนึ่งเธอมีอาการชาจากนิ้วก้อย คล้ายถูกไฟช๊อต ไปถึงหัวใจ มีอาการแน่นหน้าอก สุดท้ายหมดสติไป ผู้เฒ่าผู้แก่ข้างบ้านพากันบอกว่า เธอถูกผีเข้า…และกับคำถาม วิบากกรรมใด ทำให้พูดติดอ่าง…
