วัดบางบัวสร้างเมื่อประมาณพุทธศักราช ๒๓๘๐ โดยมีสี่พระยาเป็นผู้สร้างแต่ก่อนชาวบ้านเรียกวัดบางบัวว่า วัดลาดน้ำเค็ม ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นวัดบางบัวหมายถึงคลองบัวที่ผ่านหน้าวัด
ครอบครัวลูกเคยได้รับพระผงฐานบัวมาถึง 2 องค์ พอบูชาแล้วก็รวยวันรวยคืน จากชีวิตธรรมดาๆ ก็กลายเป็นเจ้าของกิจการหลายอย่าง
ไทยมุงแห่กันเข้ามาดู ต่างฮือฮากันใหญ่ที่เห็นผมซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจเพียงคนเดียว ที่ไม่เป็นอะไรเลย ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้ระเบิดแท้ๆ จนเขาต่างพูดกันว่า ผมหนังเหนียว สงสัยจะห้อยพระดี
ดูก่อนท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสารทั้งหลาย พวกเธอทั้งหลาย อย่ากลัวบุญเลย คำว่าบุญนี้ เป็นชื่อของความสุข
ผู้ที่เกิดมาแล้วจำต้องตายในโลกนี้ ย่อมทำกรรมอันใดไว้ คือเป็นบุญ และเป็นบาปทั้งสองประการ บุญและบาปนั้นแล เป็นสมบัติของเขา และเขาจะพาเอาบุญและบาปนั้นไปสู่ปรโลก อนึ่ง บุญและบาปนั้น ย่อมเป็นของติดตามเขาไปประดุจเงาติดตามตัวไป ฉะนั้น เพราะฉะนั้น บุคคลพึงทำกัลยาณกรรม สะสมไว้เป็นสมบัติในปรโลก เพราะว่าบุญทั้งหลาย ย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในปรโลก
ผู้ใดโยนดอกปทุมนี้มาบูชาพระสัพพัญญูผู้เป็นนายกของโลก เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักเป็นจอมเทวดาเสวยเทวรัชสมบัติตลอด ๓๐ กัป จักได้เป็นพระราชาในแผ่นดิน ครอบครองพสุธาอยู่ ๗๐๐ กัป จักถือเอาอัตภาพในภพนั้นแล้ว จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิในกาลนั้น สายฝนดอกปทุม จักตกจากอากาศมากมาย
ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่เคยละเว้นใคร ทั้งเด็กน้อยตัวเล็กๆและผู้ใหญ่ตัวโตๆ หมั่นสั่งสมบุญตั้งแต่วันนี้ เพื่อชีวิตที่ดีในปรโลก
ทุกชีวิตล้วนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม แต่หากรู้หลักวิชชา เราก็สามารถผ่อนหนักเป็นเบา เบาเป็นหาย ตายแล้วไปสวรรค์ได้
