จากโคราชมาต่อที่ชัยภูมิ ที่มีการจัดสัมมนาครั้งยิ่งใหญ่ ที่โรงแรมสยามริเวอร์รีสอร์ท รวมพระสังฆาธิการทั้งจังหวัด มีพระเถรานุเถระ พระผู้ใหญ่ และพระสังฆาธิการ มาร่วมสัมมนาถึง 800รูป และมีญาติโยมมาร่วมงานถึง 400คน โดยมีคุณวันชัย สุทธิวรชัย ผู้ว่าราชการจังหวัดชัยภูมิ เป็นประธานเปิดงาน พระเดชพระคุณพระธรรมคุณาภรณ์ เจ้าคณะภาค14 ได้ให้ข้อมูลเรื่อง “กฎหมายรัฐธรรมนูญกับศาสนา” มีผลทำให้ผู้เข้าร่วมสัมมนาต่างตื่นตัว และพร้อมที่จะทำหน้าที่พิทักษ์พระศาสนาอย่างเต็มที่
สิ่งที่ข้าพเจ้าเห็นว่าไม่สำคัญและไม่จำเป็นต้องทำนั้น กลับทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกสบายใจและทำให้จิตใจสงบขึ้น ทำให้มุมมองของความคิดต่างๆของข้าพเจ้าเปลี่ยนไป และสิ่งที่ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจในการกระทำของข้าพเจ้า คือ การที่ข้าพเจ้าได้กราบเท้าพ่อและแม่ของข้าพเจ้า แม้จะเป็นการกราบตอนที่พ่อ แม่ของข้าพเจ้านั้นหลับ แต่ข้าพเจ้าก็รู้สึกมีความสุขมาก
คณะนาฏศิลป์โกมาลากูล เตรียมนำพระราชนิพนธ์ในพระมหาธรรมราชาที่ 1 เรื่องไตรภูมิกถา มาจัดแสดงเพื่อปลุกจิตสำนึกการรู้รักสามัคคีคนในชาติ
ครั้งนี้นับเป็นครั้งที่3 ที่มีการจัดตักบาตรในโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก ทางทีมงานบอกว่า ตอนจัดครั้งแรกก็ยังงงๆ ต้องอาศัยคู่มือ พอมาถึงครั้งที่สามนี้...แทบจะหลับตาจัดได้เลยค่ะ และแม้ว่าการเตรียมงานจะหนัก และเหนื่อยมากเพียงไหน ทีมงานบุญอัศจรรย์ก็ทำหน้าที่กันด้วยความปีติเบิกบานในบุญ ทำให้หลายคนที่เฝ้ามองอยู่ถึงขนาดเอ่ยว่า ทีมงานนี้ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่ต้องเป็นทีมงานมนุษย์เทวดาแน่ๆ
การจัดตักบาตรพระ 3,500กว่ารูปในครั้งนี้ ได้รับความมือจากภาครัฐและเอกชนเป็นอย่างดีมากๆ เพราะทุกหน่วยงานนั้นเชื่อมั่นในทีมงานลูกพระธัมฯชัยภูมิว่า ทำได้อย่างแน่นอน และครั้งนี้ยังมีเด็กดี V-Star จากโรงเรียนทุกโรงเรียนในอำเภอแก้งคร้อ มาช่วยเตรียมงานกันเป็นอย่างดี
ใครจะเชื่อว่า ตลาดสดสุดแสนจะจอแจ แออัดด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา จะเปลี่ยนเป็นโรงทานอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อคณะพระภิกษุสงฆ์แปรแถวเดินเข้าสู่ศูนย์กลางพิธีพร้อมกับเพลงชีวิตสมณะ บางคนถึงกับขนลุกซู่ทั้งตัว เพราะภาพที่เกิดขึ้นนับเป็นภาพประวัติศาสตร์ภาพแรกของการรวมพุทธบุตรกว่า 3,500รูป ณ เมืองชัยภูมิแห่งนี้
ในยุคนั้น พระสุสัญญกเถระบังเกิดในตระกูลมีชื่อเสียงตระกูลหนึ่ง เมื่อเจริญวัยขึ้นได้ฟังคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธ เจ้า ที่ตรัสให้เห็นภัยในวัฏสงสาร และอานิสงส์ของการทำใจให้เลื่อมใส ท่านเกิดศรัทธาอย่างยิ่งจึงคิดว่า เวลาชีวิตของมนุษย์นี้ ประเดี๋ยว ก็วันประเดี๋ยวก็คืน ควรที่เราจะรู้จักจับแง่คิดในการเอาบุญ รู้จักระวังไม่ให้อกุศลบังเกิดขึ้นในใจ ตั้งแต่นั้นมา ท่านตั้งใจสำรวมระวังตลอดเวลา ไม่ให้อกุศลทั้งหลายเข้ามาในใจของตน
