ฤดูใบไม้ผลิกำลังมาเยือนแอฟริกาใต้ ฝูงนก ฝูงกา กำลังสร้างบ้านใหม่ แต่ที่อัศจรรย์ใจก็คือว่า รังนกในดงหนาม ทำไมต้องเกาะกลุ่มกัน รัง เหมือนขานรับความอัศจรรย์ของ เลข5 จากประเทศไหนสักแห่ง ทำไม...ไม่ 3...ทำไม...ไม่ 4...หรือว่า 6...ทำไม...ต้อง 5 ทำไมนกน้อยสกุณา ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ จะต้องเกาะกลุ่มกันเป็นโมดุล (Module)
ลูกเณรขอกราบถวายบุญที่ลูกเณรมาบวชในครั้งนี้ ขอให้หลวงพ่อหายจากโรคภัยไข้เจ็บ ขอให้หลวงพ่อสอนพวกเราและสร้างบารมีต่อๆไป และ ลูกเณรอยากให้ทุกคนช่วยกันสร้างโมดูล หลังคามหารัตนวิหารคด ให้เสร็จภายในกฐินนี้ มีเท่าไหร่ ก็ให้ทำ การให้ทาน จะมีผลต่อชาติหน้า ถ้าเราให้ทานเยอะก็จะรวย ลูกเณรอยากให้เสร็จเร็วๆ คนจะได้มาใช้ เราก็ได้บุญด้วย ไปอยู่สวรรค์เราก็ยังได้บุญต่อครับ
ผมนั่งด้วยใจที่ผ่อนคลาย หายใจเข้าลึกๆและหายใจออกช้าๆ แล้วผมก็ได้ค้นพบจุดสิ้นสุดของลมหายใจ มันรู้สึกเหมือนจุดกลมๆอยู่ภายในตัว เหนือสะดือประมาณสองนิ้วมือ ผมก็นึกถึงดวงแก้วใสๆไว้ที่ตรงนั้น ทันใดนั้นเอง มันเหมือนกับมีแรงดึงดูดเข้าไปข้างในช่วงสั้นๆ แล้วก็มีแสงสว่างสีเหลืองกระจายออกมาอย่างรวดเร็วจากตรงกลางของดวงแก้วนั้น
สมาธิได้ทำให้ชีวิตของฉันดีขึ้นอย่างมาก เดี๋ยวนี้ฉันรู้แล้วว่า ฉันจะเป็นเพื่อนที่ดีกับตัวเองได้อย่างไร การปฏิบัติธรรมได้ให้ที่พึงอันปลอดภัยภายในแก่เราซึ่งไม่มีใครเอาจากเราไปได้เลย และฉันรู้สึกว่าจิตใจเข้มแข็งขึ้น มั่นใจในการดำเนินชีวิตให้ก้าวไปข้างหน้า มากถึง 150 %
ในครั้งนี้ ยังคงนำเรื่องมโหสถบัณฑิตผู้มีปัญญาเฉียบแหลมมาให้ได้ติดตามกันต่อ แม้มโหสถบัณฑิตอายุยังน้อย แต่ก็สามารถแก้ไข หรือพิจารณาอรรถคดีต่างๆ ได้ถูกต้องแม่นยำอย่างน่าอัศจรรย์ จนชนะใจอำมาตย์ว่า บุคคลนี้แหละที่พระราชาทรงสุบินนิมิตว่า ทรงเห็นไฟกองเล็กๆ ผุดขึ้นท่ามกลาง ไฟกองใหญ่ ๔ กอง ไฟกองเล็กนี้สว่างไสว พุ่งขึ้นไปได้ถึงพรหมโลกทีเดียว
ผมเป็นน้องเล็กที่สุดในรุ่น ตอนแรกผมไม่คิดจะบวช แต่เห็นพี่ๆเขาเตรียมตัวบวชแล้ว ผมเลยรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว อยากบวชบ้าง และที่สำคัญผมมี สามเณรพ่อ เป็นแรงใจอยู่ข้างๆ สามเณรพ่อเป็นต้นแบบ พ่อไม่ลุกผมก็ไม่ลุก แต่ก็มีบ้าง คือถ้าสามเณรพ่อนั่งนานเกินไปผมก็จะสะกิดว่า “พ่อครับ เมื่อไหร่จะลุก” หรือถ้าไม่ลุกผมก็เอนศีรษะพิงร่างอันอบอุ่นของพ่อไปเลย
แม้ว่าคุณอำไพ เทียมเพชรไพศาล จะยุ่งขนาดไหน แต่ระหว่างวัน ขณะเปิดร้าน ทอดเฟรนฟรายด์ ขาย Hot Dog คุยกับลูกค้าไปด้วย สิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยลืมเลยคือ กำหนดใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย อยู่กับองค์พระในตัว จนกระทั่งเนื้องอกในมดลูกหายไป ทำให้หมอ งง...เธอไม่ทำคนเดียว แต่ยังชักชวนคนในครอบครัว และลูกสาวสุดที่รักให้มีความสุขเหมือนเธอด้วย... คุณล่ะ ทำได้เหมือนเธอหรือเปล่า
แต่เมื่อผ่านความไม่คิดไปได้ ก็จะไปเจอแสงสว่าง มีความสุขมาก เมื่อได้อยู่ในภาวะนี้ รู้สึกว่า เวลาผ่านไปครู่เดียว เหมือนตัวผมไม่มีลมหายใจ ไม่มีตัวตน แล้วผมก็ได้เห็นดวงใสสว่าง ใหญ่กว่าดวงดาว เป็นทั้งความสว่าง ความขาว ความใส และความเย็น สว่างเหมือนเวลากลางวัน ขาวเหมือนเป็นประกายวาววับบริสุทธิ์ ใสเหมือนน้ำค้างใสๆ ความเย็นที่ไม่ใช่อุณหภูมิเย็นๆ แต่เป็นความเย็นที่สงบเยือกเย็นไม่เร่าร้อน
