หลังจากที่เยาวชน Peace Revolution ได้เดินทางกลับประเทศของตนแล้ว ต่างเรียกร้องอยากให้มีกิจกรรมร่วมกันอีกที่เป็น Global Mission ไม่ใช่แค่ระดับชุมชนหรือประเทศ แต่ต้องเป็นระดับโลก จึงเห็นพ้องตรงกันว่า สิ่งที่ดีที่สุด คือ การนั่งสมาธิพร้อมกันทั่วโลก โดยผ่านระบบออนไลน์อินเทอร์เน็ต
สักพัก ลูกก็เห็นดวงแก้วใสๆ กลมโต ดวงนี้ใหญ่กว่าปกติที่เห็น ดวงแก้วขึ้นมากลางท้องของลูก แล้วก็มีองค์พระแก้วใสเกิดขึ้นกลางดวงนั้น องค์พระ...ท่านจะใหญ่พอดีกับดวงแก้ว ดวงแก้วจะเหมือนมีแสง มีรัศมีออกจากขอบของดวงแก้ว ลูกรู้สึกปลื้มปีติใจ จนบอกไม่ถูกค่ะ
ถึงแม้คุณพ่อบ้านจะทราบว่า ตนเองจะต้องเข้าร่วมกิจกรรมงานบวชของลูกๆ ก็ยังทำใจกับการโกนหัวของลูกๆไม่ได้ ขณะที่เดินประทักษิณ คุณพ่อบ้านก็บ่นเบาๆกับตัวลูกว่า “ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะคุณ” ตัวลูกยิ้มไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ ความนิ่งสงบทำให้เขาสงบไปด้วย
ที่ผ่านมาลูกนั่งสมาธิอย่างไม่มีเป้าหมาย ลูกคิดว่า นั่งสมาธิขอแค่ความสงบ ความสบายก็พอ คือ ขอแค่ให้ได้นั่ง นั่งคือนั่ง ส่วนจะนิ่งรึเปล่า ลูกดูเบาไม่เคยที่จะสังเกตวิธีการที่ทำใจให้นิ่ง และจะนึกเสมอว่า ถ้าจะนั่งเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย นั่นเป็นเรื่องยากสำหรับเรา ลูกคงไม่มีบุญขนาดนั้น ลูกจึงได้พบกับความปวด และความเมื่อยเป็นรางวัล
นั่งไปซักพัก แล้วผมก็ได้พบกับแสงสว่างที่ไม่แสบตา รู้สึกเย็นตาและเย็นใจมากๆ ตอนนั้นจิตใจผม มีความสุขมากๆ ครับ เป็นสุขที่เกินบรรยายจริงๆ สุขกว่าการร้องเพลง สุขกว่าการรับประทานอาหาร สุขกว่าสุขทางโลก ทางโลกสุขชั่วประเดี๋ยวประเดียว เหมือนอิ่มแล้วก็กลับมาหิวใหม่ แต่ความสุขภายในที่ผมได้ในตอนนี้ เป็นความสุขที่ไม่มีวันหมดอายุครับ
กัลฯ สายชล กระจ่างวงศ์ เธอสนใจแต่พระ เธอสนใจแต่วัด เธอสนใจแต่สมาธิ จนสามีน้อยใจ จนกินเหล้าเมามาย แต่เธอกลับนิ่งเฉย ฝึกสมาธิต่อไป จนกระทั่งเห็นองค์พระในกายสวยใสยิ่งกว่าเพชรผุดเป็นสาย และท้ายสุด เธอได้พบกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ และได้อาราธนาขอบารมีธรรมของท่าน ให้สามีของเธอได้มาเดินทางสายเดียวกับเธอเสียที...
หลังจากดีดี้นั่งสมาธิ เธอขยันกราบพระ กราบแม่ รักวัด รักบุญกลัวบาป ชอบช่วยงานวัดทุกสิ่งทุกอย่าง วันหนึ่งลูกพาดีดี้ไปวัด พอไปถึง เธอก็วิ่งไปช่วยงานวัดต่างๆทั้งวัน แล้วก็มาบอกว่า "วันนี้หนูได้บุญหมื่นกว่า Point(คะแนน)" ลูกจึงถามด้วยความสงสัยว่า "หนูรู้ได้อย่างไร" ดีดี้ไม่ตอบ จนวันหนึ่งเธอบอกว่า "องค์พระนับบุญให้หนู ถ้าช่วยงานบ้านได้บุญ 60Point ถ้าช่วยงานวัดได้บุญ 200Point"
เขาเคยผ่านสมรภูมิแห่งการต่อ สู้มาอย่างโชกโชน และเคยฆ่าคนตายอย่างหฤโหดมาแล้วด้วยตัวเลขที่เขาบอกว่าไม่มากนัก แต่ก็จำไม่ได้ว่ากี่ศพกันแน่ การตายจึงดูเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา เมื่อฆ่าคนได้เขาก็รู้สึกภาคภูมิใจมากว่า “ข้านี่แหละเก่ง”
มาวัดพระธรรมกาย ทำบุญวันอาทิตย์ที่ 19 มิถุนายน พ.ศ.2559 ณ ห้องแก้วสารพัดนึก สภาธรรมกายสากล มีกำหนดการอะไรบ้างดูที่นี่ค่ะ..
