ไม่มีใครในโลกนี้ที่เกิดมาแล้วไม่พบเจอกับอุปสรรค ในชีวิตจริงของเรานั้นต้องพบเจอกันอยู่แล้ว ดังนั้นทุกครั้งที่เราต้องพบเจอกับอุปสรรคเราจึงต้องแก้ไขและฟันฝ่าไปให้ได้
การเดินทางในเส้นทางที่เราไม่เคยไป มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องใช้แผนที่ในการศึกษาเส้นทาง และการดำเนินชีวิตของเราก็มีความจำเป็นเช่นกันที่ที่จะต้องสร้าง แผนที่ชีวิต เพราะว่าเราจะทำให้เราเดินถูกทาง ตรงตามเป้าหมายที่เราวางไว้
การฟื้นฟุสู่ความยั่งยืน มหาอุทกภัยปี 2554 นี้ นับว่าร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติไทย เพราะว่ามีน้ำท่วมใหญ่ตามลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ทำให้มีจังหวัดที่ถูกน้ำท่วมเกือบ 30 จังหวัด พื้นที่การเกษตรเสียหายไปถึง 11 ล้านไร่ และมีผู้ได้รับความเดือดร้อนถึง 3 ล้านคน
"ผมได้พยายามจะบอกทางการไม่รู้กี่ครั้งกี่หน แต่เขาบอกผมว่าผมน่ะบ้าไปเอง" นายสมิทธ ธรรมสโรช อดีตอธิบดีกรมอุตุนิยมวิทยา ผู้ซึ่งโด่งดังจากการคาดการณ์ภัยพิบัติสึนามิหลายปีก่อนที่คลื่นยักษ์จะเข้าถล่มชายฝั่งในพ.ศ. 2547
เมื่อเหตุการณ์เป็นไปตามแผนที่วางไว้ พลทหารม้าฝีมือดีของพระราชาองค์ที่ออกบวชจึงยิงธนูหัวเจาะเกราะสังหารแม่ทัพของฝ่ายตรงข้าม
ในเวลาต่อมา ปัญหาต่างๆระหว่างแคว้นกันชนฝั่งทิศใต้กับแคว้นของพระราชาองค์ที่ออกบวชก็เริ่มคุกรุ่น และทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนว่า เรื่องราวที่จะเขียนต่อไปนี้ผู้เขียนไม่ได้คิดขึ้นมาเอง แต่เป็นข้อแนะนำของเมโยคลินิก (Mayo Clinic) ซึ่งเป็นสถาบันทางการแพทย์ที่มีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา ผู้เขียนนำหลักการมาปรับให้เข้ากับสถานการณ์และรายการอาหารแบบไทย ๆ เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อผู้อ่าน รวมทั้งเพิ่มเติมข้อมูลอื่น อีกบ้าง ลองมาพบกับขั้นตอนทั้ง 8 กันเลย
มโหสถระดมคนงานราว ๖,๐๐๐คน ให้ช่วยกันขุดกรวดทรายและดิน ขนออกมาด้วยกระทงหนังขนาดใหญ่ แล้วเทลงในแม่น้ำจนน้ำขุ่นคลัก แม่น้ำนั้นก็ไหลผ่านไปถึงปัญจาละนคร ชาวเมืองต่างได้รับความเดือดร้อน ก็พากันบ่นอุบว่า “โธ่เอ๋ย ไม่น่าเลย ตั้งแต่มโหสถมานี่ ยังไม่ทันไร ก็สร้างความลำบากให้พวกเราเสียแล้ว น้ำขุ่นคลักอย่างนี้ พวกเราจะไปหาน้ำใสๆ ดื่มกินกันได้ที่ไหน”
มโหสถบัณฑิตจึงตอบพราหมณ์เกวัฏว่า “ท่านเกวัฏ ข้าพเจ้าน่ะ...ยังคิดถึงท่านอยู่เสมอ แต่เพราะยังหาสิ่งที่คู่ควรแก่ท่านยังไม่ได้ จึงต้องเสียเวลาเฟ้นหาของที่สมควรแก่ท่านอยู่นาน เหตุนี้จึงยังไม่ได้โอกาสมาหาท่านเสียที แต่วันนี้ข้าพเจ้าหาเครื่องบรรณาการที่สมควรได้แล้ว บัดนี้จึงถือโอกาสนำบรรณาการที่สูงค่านี้มามอบให้ท่าน”
