คณะสงฆ์วัดพระธรรมกายออเรกอน ร่วมกิจกรรมปาฏิโมกข์สัญจร
คณะสงฆ์วัดพระธรรมกายออเรกอน ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้ร่วมกิจกรรมปาฏิโมกข์สัญจร ของคณะสงฆ์รัฐเหนือ สมัชชาสงฆ์ไทยในสหรัฐอเมริกา
รถของเราคือเทวรถ
ตัวอย่างอานิสงส์ของการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว สามารถปิดอบายให้กับญาติผู้เสียชีวิตได้...ผลจากการคบคนพาล มีมากกว่าที่เราจะคาดคิด อีกทั้งยังตามติดข้ามภพข้ามชาติ...มาศึกษาเรื่องราวจากชีวิตจริง ในแบบของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
บอกบุญองค์พระภายใน
เธอเริ่มทำบุญกับหมู่คณะตั้งแต่ยังไม่เคยมาวัดพระธรรมกาย ต่อมาก็เริ่มสร้างบารมีอย่างเข้มข้นมาโดยตลอด บุญส่งผลทันตาเห็น เงินทองไหลมาเทมาอย่างไม่น่าเชื่อ...เมื่อมีการสร้างพระธรรมกายประจำตัว เธอและครอบครัว ทั้งทำเองและบอกบุญชักชวนผู้อื่น รวมแล้วนับเป็นพันองค์...เธอประกอบเหตุมาอย่างไร จึงสามารถบอกบุญได้ง่ายดาย และทะลุเป้าทุกครั้ง...ผู้ที่ทุ่มเททำหน้าที่ผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตร จะได้รับอานิสงส์อย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
ไม่หวง...ไม่อด...หมดก็มาเรื่อย
ผู้หญิงคนหนึ่ง ตั้งแต่เล็ก เธอมีชีวิตที่ลำบากและขมขื่น สาเหตุเพราะแม่ของเธอติดเหล้าและการพนัน เธอถูกทั้งแม่และพี่ชายทำร้ายร่างกายและจิตใจ จนคิดฆ่าตัวตายถึงสองครั้งสองครา แต่ก็รอดมาได้ จนเมื่อเธอได้มาพบกับสามีคนปัจจุบัน ชีวิตของเธอก็ดีขึ้น มีความสุขขึ้น แม้ว่าในตอนแรกแม่สามีจะไม่ชอบเธอ ใส่ร้ายเธอ แต่ด้วยความดี เธอก็เอาชนะใจของท่านได้ในที่สุด
หนูสหัสชัย ชวนคุณแม่ทำบุญตั้งแต่อยู่ในท้อง
ทั้งเก่งและดีแบบนี้ หาได้ที่ไหน...ก็จะใครซะอีก นอกจากหนูน้อยสหัสชัย วัย 3ขวบ ที่เป็นล่ามระดับโลก แปล DMC ให้คุณแม่ไอวี่ฟังทุกวัน นอกจากนี้หายใจเข้าหายใจออก มีแต่การสั่งสมบุญแบบผู้ใหญ่ยังอาย...เด็กเก่งและดีแบบนี้ เขาใช้ชีวิตอย่างไร ตามไปดูกัน...
เดินตามทางของบัณฑิต ตอนที่ ( ๒ )
บุคคลให้ทานไม่ได้เพราะเหตุผล ๒ ประการ คือ ความ ตระหนี่ และความประมาท บัณฑิตผู้รู้แจ้ง เมื่อต้องการบุญพึงให้ทาน คนตระหนี่กลัวความอดอยากยากจน เพราะความกลัวจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่ผู้ไม่ให้ และจะกลับมามีผลต่อคนพาลผู้หลงผิด ฉะนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่แล้วรีบให้ทาน เพราะบุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า