พอเข้าสู่วันที่สาม ใจของกระผมก็เริ่มสงบ และเบาสบายขึ้น วันนั้นกระผมนั่งนิ่งๆวางใจสบายๆ และนึกว่าเรามีดวงแก้วใสๆอยู่กลางท้อง นั่งไปสักพักใจเริ่มเบา และนิ่งมาก กระผมก็เห็นว่ามีดวงแก้วกลมๆใสๆเหมือนดวงดาวอยู่ในท้องของกระผมจริงๆ กระผมก็มองไปที่ดวงนั้นแล้วก็เอาใจนิ่งๆไปแตะเบาๆที่ดวงนั้น อยู่ดีๆดวงกลมๆนั้นก็ขยายออก ขยายใหญ่มากเท่ากับดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์
พระครูวิสิทธิ์วรการ มักมาพูดเสมอว่า “การที่วัดพระธรรมกาย ได้ส่งพระมาอยู่ธุดงค์เป็นเรื่องที่ดีมากๆ จะได้ช่วยกันทำวัดให้รุ่ง ถ้าไปอยู่กันได้ยาวๆก็ดีเลย อยากให้ทั้งประเทศมีการอบรมพระตามรูปแบบของวัดพระธรรมกาย จะได้เป็นแบบแผนและมาตรฐานเดียวกันทั้งประเทศ ถ้าวัดพระธรรมกายต้องการใช้พื้นที่วัดสน่ำทำกิจกรรมอะไรก็ตาม วัดสน่ำยินดีให้ความร่วมมือเต็มที่”
เมื่อผมได้ทราบว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อ อยากให้ลูกๆ V-Star ทั่วประเทศเป็นประธานกฐินสัมฤทธิ์ ณ วัดใกล้บ้าน ใกล้โรงเรียน ผมก็รีบหาวัดทันทีเลยครับ ผมหาไปทั่วแต่ก็ไม่มีวัดไหน ที่ไม่มีคนมาจองกฐินเลย แต่ผมก็ยังไม่ละความพยายามนะครับ ผมกับเพื่อนๆก็ช่วยกันทั้งโทรศัพท์หาวัด ทั้งปั่นจักรยาน ขี่มอร์เตอร์ไซด์ นั่งรถไปหาวัดกับเพื่อนๆ ในอำเภอ
เรื่องราวการฟื้นฟูศีลธรรมโลก โดยการนำธรรมะของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขยาย ไปสู่ชาวเขา อำเภออมก๋อย ซึ่งทำให้มีเรื่องราวดีๆ เกิดขึ้นอย่างมากมาย เช่น ชาวเขาเลิกนับถือผี หันมาสร้างวัด เป็นต้น
“สิ่งหนึ่งที่จะช่วยเราได้ในยามคับขัน ก็คือบุญของน้องเณรทุกรูป ให้น้องเณรทุกรูปเข้าศูนย์กลางกาย กลั่นใจให้ใส ให้ตัวเราเหมือนภูเขาที่ไม่หวั่นไหวต่อภัยพิบัติ ทำเหมือนมหาปูชนียาจารย์ของเรา อธิษฐานให้พายุฝนหยุดตก และให้ผู้ปกครองทุกคนกลับบ้านโดยปลอดภัย”
