ในสมัยพุทธกาล โดยทั่วไป พระอาจารย์ใหญ่รูปหนึ่ง สามารถดูแลอบรมสั่งสอนพระลูกศิษย์ได้ทั่วถึงอย่างมาก ๕๐๐รูป ซึ่งถือเป็นยอดสูงสุด ที่ได้ทั้งคุณภาพและปริมาณ เวลาอบรมลูกศิษย์ในเวลาเดียวกัน ก็สามารถได้ยินทั่วถึงกันอีกด้วย เช่น พระอาจารย์ผู้เป็น “เจ้าคณะใหญ่” มีพระมหากัสสปะเถระ, พระโมคคัลลาน์, พระสารีบุตร เป็นต้น ล้วนมีบริวาร ๕๐๐รูปทั้งสิ้น
บรรยากาศการรายงานตัวเข้าร่วมอบรมโครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมแก้วเมืองเลย เพื่อเตรียมความพร้อมสู่การเป็นศาสนทายาทในพระพุทธศาสนา
บรรยากาศการรายงานตัวเข้าร่วมอบรมโครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมสมุทรปราการ เพื่อเตรียมความพร้อมสู่การเป็นศาสนทายาทในพระพุทธศาสนา
สามเณร ผู้เป็นเหล่ากอของสมณะ ถือเป็นศาสนทายาทที่สำคัญที่จะเป็นผู้สืบทอดพระธรรมคำสอน เพราะมีวัยที่เหมาะสมที่สุด ในการปลูกฝังคุณธรรมต่างๆ
การดำรงอยู่ของพระพุทธศาสนา มิใช่เพียงแต่มีศาสนทายาท คือ พระภิกษุ สามเณร เป็นผู้ดำรงรักษาไว้เท่านั้น
จากพื้นดินทุรกันดาน จากทุ่งหญ้าคาและป่ากก สู่พื้นแผ่นดินแห่งความสว่างไสว สะพรั่งไปด้วยสีทองของเหล่าผ้ากาสาวพัสตร์ของเหล่าพุทธบุตร เป็นศาสนสถานที่โอบล้อมไปด้วยขุนเขา เปลี่ยนเหมือนพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ โอบล้อมเนื้อที่หลายพันไร่ เป็นสถานที่ที่ใช้สร้างศาสนทายาทแห่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ข้อมูลวัดร้างในจังหวัดสกลนครนั้น มีจำนวน 55วัด ขณะนี้พุทธบุตรได้ทำให้กลายเป็นวัดรุ่งแล้วสี่วัด คือ วัดโคกสะอาด วัดโคกกลาง วัดดงมะไฟ และวัดน้ำคำ แต่ตราบใดที่พุทธบุตรยังคงมีหัวใจโชนนิรันดร์ที่จะพัฒนาวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง และมีจำนวนศาสนทายาทที่มาสืบทอดพระพุทธศาสนาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เชื่อมั่นว่า อีกไม่นาน เมืองสกลนคร ถิ่นมั่นในพุทธธรรม จะหวนคืนกลับมาอีกครั้ง กลายเป็นดินแดนแห่งธรรมะ ไร้ซึ่งวัดร้างอีกต่อไป
จากการที่พระกองพันกองพลสถาปนาทุกรูป ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่มีคุณค่าในโครงการธุดงค์ธรรมชัยแล้ว สิ่งที่พุทธบุตรทุกรูปมองเห็นภาพเหมือนกันในตอนนี้ก็คือ การเพิ่มศาสนทายาทที่เป็นพระแท้ให้เร็วที่สุด ด้วยการอุปสมบทหมู่แสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย คือ หนทางรอดของวิกฤติทางพระพุทธศาสนา
เพราะเป็นเรื่องการสืบอายุพระพุทธศาสนา และเป็นบุญใหญ่เป็นบุญที่เราจะต้องช่วยกัน ถ้าขาดพระแล้วเราก็ขาดศาสนทายาท คนจะรู้ธรรมะกันน้อย คนจะเข้าวัดน้อย จะบวชน้อย แล้วพระศาสนาจะหายไป
“ลูกแก้ว” เป็นภาษาพื้นเมืองทางภาคเหนือ หมายถึง “สามเณร” ผู้เป็นเหล่ากอของสมณะ เป็นศาสนทายาทผู้สืบสานพระพุทธศาสนา และยังมีความหมายถึง “ลูก” ผู้ตระหนักถึงความรัก ความเอาใจใส่ และความหวังดีของพ่อแม่ จึงหมั่นฝึกฝนอบรมตนเอง ให้เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยความรู้และความประพฤติ
