“อยู่ดีๆโยมแม่ก็กลายเป็นองค์พระแก้วใสมีสีฟ้าเข้มเหมือนสีน้ำทะเล...ผมเห็นองค์พระชัดมาก”
ธรรมทายาทหญิง อรจิตต์ แซ่เอี้ยว
จากผู้เข้าร่วมโครงการ The Middle Way ครั้งที่ 10
อุบาสิกาแก้วเกษณี บุญประเสริฐ (วัดบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี)
พอเห็นดวงสว่างแล้ว ผมก็ไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบฆราวาสอีก ผมไม่อยากเสียเวลาไปกับเรื่องนอกตัวอีกแล้วครับ
วันต่อๆมาพอวางใจนิ่งๆได้แล้ว ผมก็จะเห็นองค์พระอีก แต่คราวนี้ผมเห็นท่านองค์ใหญ่กว่าเดิม ใหญ่กว่าตัวผมอีกนะครับ แล้วผมก็เห็นตัวเองเล็กมากๆ นั่งอยู่ในกลางท้องขององค์พระ ตอนนั้นผมก็งงๆว่า มีตัวเราอยู่ในองค์พระได้อย่างไร
แต่ก่อนกระผมจนมาก ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ชีวิตลำบากและขาดแคลน แต่ตอนนี้กระผมกลับรู้สึกว่าชีวิตของกระผมมันเต็มเปี่ยม เหมือนเรามีทุกอย่างที่สมบูรณ์ขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ ถ้ามีใครเอาสมบัติจักรพรรดิมาให้เพื่อแลกกับธรรมะ และไม่ให้กระผมเห็นองค์พระ กระผมก็ไม่ยอมแลกเด็ดขาดครับ ตอนนี้กระผมไม่ต้องการอะไรเลยนอกจากธรรมะ
บรรยากาศของการอบรมในช่วงนี้ เป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับการบรรพชาอุปสมบท เมื่อไหร่ถึงช่วงพัก ธรรมทายาทก็จะซักซ้อมท่องคำขานนาค ท่องบทให้พร ซ้อมอาราธนาศีล ทำให้ภายในบริเวณวัดไม่ว่างจากเสียงสวดมนต์ และธรรมทายาททุกคนต่างตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเองและตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อให้ได้บวชสองชั้น
ผมทบทวนกายจนไม่อยากนับว่าได้กี่ร้อยรอบไปแล้ว และสามารถย่อขยายองค์พระ จะให้เล็กเท่าปลายเข็มแล้วขยายใหญ่ไปเท่าไหร่ก็ได้ตามใจปรารถนา
หลังจากพุทธปรินิพพานได้ไม่กี่วัน พระมหากัสสปเถระ และเหล่าภิกษุสงฆ์ ได้มีความคิดเห็นตรงกันว่า จะสังคายนารวบรวมพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อให้พระพุทธศาสนาดำรงคงอยู่คู่โลกต่อไปอีกยาวนาน จึงได้ประชุมผู้รู้ที่เป็นพระอรหันต์ และจะขาดพระอานนทเถระไม่ได้โดยเด็ดขาด
