หลังจากงานตักบาตรพระหมื่นรูปครั้งแรก ที่มัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมาร์เสร็จสิ้นลง คณะกรรมการจัดงานเมียนมาร์-ไทย ทุกๆ คน ก็อะเลิร์ทความอัศจรรย์ และเกิดอินสไปเรชั่น หรือแรงบันดาลใจในการที่จะเป็นบุคคลผู้สร้างประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาโลกอีกครั้ง
หนทางสายกลาง พระตถาคตได้ตรัสรู้แล้วด้วยปัญญาอันยิ่ง เกิดธรรมจักขุ เกิดญาณเครื่องรู้ ย่อมเป็นไปเพื่อความเข้าไปสงบระงับ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความรู้พร้อม และเพื่อพระนิพพาน
แม้จะมาจากต่างที่ แม้จะต่างเชื้อชาติและภาษา แต่สิ่งที่ได้รับจากการนั่งสมาธิ ล้วนเหมือนกัน นั่นคือ...ความสุข
หลังจากที่จิตใจสงบลงแล้ว ผมก็นึกถึงดวงแก้ว แล้วก็เห็นองค์พระอยู่ในดวงแก้ว แต่ที่แปลกคือ หน้าขององค์พระเหมือนกับหน้าของผมที่มีใบหน้าอ่อนเยาว์กว่า และไม่ได้สวมแว่นตา และในกลางขององค์พระนั้นก็เห็นดวงแก้วอีกดวง และในดวงแก้วก็มีองค์พระที่เป็นหน้าผม สลับกันไปเรื่อยๆ ผมรู้สึกผ่อนคลายและสบายมากๆ ทุกอย่างสว่างไปหมด
คณะเจ้าภาพผู้มีบุญ ได้ร่วมงานบุญปฐมผ้าป่า สถาปนาศูนย์ปฏิบัติธรรมเบญจธรรม ปทุมธานี และสร้างกุฏิสามเณร มีท่านเจ้าภาพ ผู้มีบุญร่วมสนับสนุนงานพระพุทธศาสนาเป็นจำนวนมาก
1.ผมชื่อ สามเณรสิริวุฒิ วอขวา หรือ สิงโต อายุ 8 ขวบ 2.ผมชื่อ สามเณรดานิช เสรีรักษ์ ชื่อเล่นตะวัน ครับ 3.ผมชื่อ สามเณรชัฐรา หมันเทศมัน หรือ เอิต
จงมีตนเป็นเกาะ มีตนเป็นที่พึ่ง สิ่งอื่นไม่ใช่ จงมีธรรมเป็นเกาะ มีธรรมเป็นที่พึ่ง สิ่งอื่นไม่ใช่
ลูกทำหน้าที่ผู้นำบุญ เพราะหวังจะให้นครพนมสว่างเจิดจ้าด้วยแสงแห่งธรรม
พอนั่งไปสักระยะหนึ่ง ใจก็เกิดความใส และสว่างขึ้นเรื่อยๆ มีแต่ความสุขปลื้มปิติอย่างเดียวเลยครับ ใจผมเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย แต่ก็พยายามวางเฉย สักพักก็เห็น ดวงแก้วใสมากๆราวกับเพชรหรือผลึกน้ำหรือก้อนน้ำแข็ง ผุดขึ้นมาเป็นฟองสบู่ ภายในดวงแก้วนั้น ค่อยๆลอยขึ้นๆและขยายออก ผมก็จะเห็นองค์พระใสและสว่างอยู่ตรงกลางดวงแก้วทุกดวงครับ
พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ ถ้าไม่อยากได้จึงได้ใช่ไหมคะ...ในรอบต่อๆมา ลูกทำใจเย็นๆ หยุดนิ่งเฉยไปตามลำดับ ใจลูกเคลื่อนผ่านกายเทวดานั้น ผ่านไปเร็วมาก ผ่าน ผ่าน ผ่าน จนหยุดนิ่ง อยู่กลางองค์พระชัดใสสว่าง ใจของลูกขยายเท่าองค์พระ แล้วก็ขยายอีก สนิทเป็นองค์พระ ลูกมีความสุขมากๆ สุขแบบนิ่งนิ่งภายใน
