ตั้งแต่เป็นเด็กจนกระทั่งโตมาจนถึงบัดนี้ ยังไม่มีชีวิตช่วงใดเลยที่ผมรู้สึกว่า มีความสุขเท่านี้มาก่อน ผมรักชีวิตสมณะที่สุดครับ
เราได้ถวายรองเท้าแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่ากกุสันธะ ผู้เป็นปราชญ์ มีบาปอันลอยแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์ ด้วยผลแห่งทานนั้น เราไม่เคยรู้จักทุคติเลย
จากชีวิตที่ดำมืด อยู่ในวังวนของเหล้าและยาเสพติด สู่ชีวิตที่สว่างไสวในเส้นทางธรรม บวชอย่างน้อย 1 พรรษา ให้อะไรมากกว่าที่คิด
เชิญชายไทยบวชเข้าพรรษา ระหว่างวันที่ 29 มิ.ย. - 7 พ.ย. 2554 ในโครงการอุปสมบทหมู่เข้าพรรษาหนึ่งแสนรูปทุกหมู่บ้านทั่วไทย
จากชีวิตที่เสเพล เกลือกลั้วอบายมุข ผิดศีลทุกข้อ มาสู่ชีวิตสมณะ ชีวิตอันประเสริฐในวัฏสงสาร บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษาให้อะไรมากกว่าที่คิด
“กาม” เป็นต้นเหตุสำคัญที่ก่อให้เกิดความหิวกระหายในใจของเรา ความอยากในกามได้คอยครอบงำ และบงการชีวิตเรา ให้เรารู้สึกไม่พอใจในสิ่งที่เรามี
ชีวิตสมณะ คือ ชีวิตที่ไม่ต้องห่วงกังวลอะไรเลย มีเพียงอาหารวันละสองมื้อ ไตรจีวรสำหรับนุ่งห่มเท่านั้น
แฟนผมโทรมาหาผม แล้วพูดกับผมว่า “ได้ข่าวว่า... พี่จะบวชหรือ งั้นพี่ก็บวชเลยแล้วกัน ตามสบาย” และเธอก็จบท้ายด้วยประโยคที่ว่า “ทางใครทางมันแล้วกัน” ช่วงขณะนั้นผมกลับดีใจมากๆ เลยครับ ที่แฟนบอกเลิก
สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เป็นประธานในพิธีพระราชทานสัญญาบัตร พัดยศและผ้าไตร แด่
โรงเรียนเตรียมพุทธศาสตร์ ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ จังหวัดปราจีนบุรี ได้จัดงานวัน
