ธุดงค์ธรรมชัย พระธรรมทายาท รุ่นกองพลแสนรูป
ตอนที่ยิงปืน กระผมจะคุ้นเคยกับการนึกถึงเป้าหมาย การยิงปืนระยะไกลจะประทับปืนอยู่กลางอก ต้องกะต้องเล็งให้ดี โดยไม่สนใจกับสิ่งรอบข้างแล้วกระผมก็จะยิงเข้าเป้า พอพระอาจารย์บอกว่าให้ลงมาตรงกลางตัว ก็ง่ายเลยครับ เนื่องจากกระผมเคยชินกับการนึกภาพเป้าที่กระผมจะยิง ลงมาอีกนิดเดียวก็กลางตัวแล้ว พอกระผมนึกถึงหน้าแม่ ใบหน้าของท่านก็ใสๆสว่างผ่องใสขึ้นมามาอยู่ตรงกลางตัวเลย
เพราะทุกๆ วันคือช่วงเวลาแห่งการเก็บเกี่ยวบุญกุศลและการฝึกฝนอบรมตนเองอย่างเข้มข้น ที่ยิ่งนึก... ก็ยิ่งปลื้ม ปลื้มล่าสุดก็คือการตักบาตรครั้งประวัติศาสตร์หมื่นห้าพันรูป ที่กองพลทุกรูปตั้งใจเป็นเนื้อนาบุญให้กับสาธุชนที่หลั่งไหลมาจากทั่วสารทิศ
ก่อนบวชครั้งนี้ กระผมไม่เคยคิดเลยว่าจะบวช เพราะอายุมากและเคยบวชมาแล้ว แต่พอถึงวันสุดท้ายที่ทางวัดพระธรรมกายปิดรับสมัครครั้งแรก จำได้ว่าเป็นเช้าวันอาทิตย์ ขณะที่กำลังล้างถ้วยกาแฟ เพื่อจะเดินทางไปวัดพระธรรมกายตามปกติ กระผมเกิดมีอาการเหมือนมีอะไรบางอย่างจากศูนย์กลางกายบอกให้บวช จึงตัดสินใจไปตามนั้นทันที
พระภิกษุสามเณรที่บวชเข้ามาในบวรพระพุทธศาสนา คือ ผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร เห็นว่าชีวิตนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ ทั้งทุกข์ประจำและทุกข์จร ไม่ว่าจะเกิดเป็นชนชั้นสูง ชั้นกลาง หรือชั้นล่าง ต่างก็มีทุกข์ด้วยกันทั้งสิ้น เพราะฉะนั้น จึงสละเพศฆราวาส ออกบวชเป็นบรรพชิต ปลงผมและหนวด ละทิ้งเครื่องนุ่งห่มที่มีราคาของคฤหัสถ์
จากนั้น ก็เห็นองค์พระอยู่ในดวงแก้ว ผุดขึ้นมาแล้วขยายใหญ่ จนใหญ่กว่าตัวลูกเณร สว่างมากๆ เหมือนมีพระอาทิตย์ 100ดวง องค์พระท่านหันหน้าทางเดียวกับลูกเณร ลูกเณรสังเกตเห็นเกศดอกบัวตูม เห็นจีวรขององค์พระ ท่านลืมตาและยิ้มให้ลูกเณรด้วย รู้สึกว่าใจสงบนิ่งมาก มีความสุขมาก
ชายคนหนึ่ง ตอนมีชีวิตอยู่ประกอบอาชีพด้วยการค้าเป็ด-ไก่ กิจการรุ่งเรืองจนตั้งตัวได้ แต่ละวันต้องฆ่าสัตว์ไม่ต่ำกว่าพันชีวิต ไม่เคยเข้าวัด มักจะทำแต่บุญสงเคราะห์ญาติ สงเคราะห์โลก แต่โชคดีที่ลูกชายของเขาได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ จึงทำให้เขาพ้นจากอบายได้...มาเรียนรู้เรื่องราวของเขา เพื่อสอนตัวเราว่า ให้ละชั่ว ทำดี เพื่อชีวิตที่ดีหลังความตาย...เพราะเราอาจไม่โชคดีเหมือนเขา
ผมคิดว่า คนทั้งโลกนี้ควรจะรู้จักการนั่งสมาธิครับ หลวงพ่อน่าจะส่งพระไปทุกๆประเทศนะครับ พระ 1 รูปสอนคน 1 คน และคนๆนั้นควรสอนเพื่อนๆของเขา และเพื่อนๆของเขาควรจะสอนเพื่อนของเขาต่อไปอีกเรื่อยๆ จนรู้จักสมาธิไปทั้งประเทศเลยครับ
ผมกำหนดนิมิตเป็นองค์พระ ตอนแรกเห็นเป็นสีเหมือนหินอยู่กลางตัวผม แล้วท่านก็เปลี่ยนเป็นใสมากๆ และนั่งนิ่งสนิทอยู่ที่กลางตัวของผม ผมมีความสุขมากอย่างอธิบายไม่ได้ครับ รู้สึกแปลกๆ เพราะไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน และไม่เคยคิดว่าจะมีความสุขแบบนี้ในโลก
ลูกเณรขอกราบถวายบุญที่ลูกเณรมาบวชในครั้งนี้ ขอให้หลวงพ่อหายจากโรคภัยไข้เจ็บ ขอให้หลวงพ่อสอนพวกเราและสร้างบารมีต่อๆไป และ ลูกเณรอยากให้ทุกคนช่วยกันสร้างโมดูล หลังคามหารัตนวิหารคด ให้เสร็จภายในกฐินนี้ มีเท่าไหร่ ก็ให้ทำ การให้ทาน จะมีผลต่อชาติหน้า ถ้าเราให้ทานเยอะก็จะรวย ลูกเณรอยากให้เสร็จเร็วๆ คนจะได้มาใช้ เราก็ได้บุญด้วย ไปอยู่สวรรค์เราก็ยังได้บุญต่อครับ
