เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ครั้งนี้ เกิดขึ้นในเช้าวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ.2553 ณ บึงพลาญชัย ใจกลางเมืองร้อยเอ็ด
พระตถาคตเจ้าทั้งหลายเสด็จอุบัติขึ้นมาก็ เพื่อประโยชน์สุขแก่คนหมู่มาก ทรงบำเพ็ญประโยชน์ทั้งแก่สตรี และบุรุษ ผู้ทำตามคำสอนของพระองค์
ทีมงานลูกพระธัมฯจากประเทศไทย ทั้งพระภิกษุ อุบาสก อุบาสิกา ได้เดินทางไปร่วมจัดพิธีสำคัญในครั้งนี้ ท่ามกลางอากาศที่ร้อนจัด
ความเห็น-ความรู้สึกของพระเถรานุเถระ เนื่องในวันคุ้มครองโลก
เมื่อผมได้ทราบว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อ อยากให้ลูกๆ V-Star ทั่วประเทศเป็นประธานกฐินสัมฤทธิ์ ณ วัดใกล้บ้าน ใกล้โรงเรียน ผมก็รีบหาวัดทันทีเลยครับ ผมหาไปทั่วแต่ก็ไม่มีวัดไหน ที่ไม่มีคนมาจองกฐินเลย แต่ผมก็ยังไม่ละความพยายามนะครับ ผมกับเพื่อนๆก็ช่วยกันทั้งโทรศัพท์หาวัด ทั้งปั่นจักรยาน ขี่มอร์เตอร์ไซด์ นั่งรถไปหาวัดกับเพื่อนๆ ในอำเภอ
มีประโยคหนึ่ง ที่ผู้เป็นพ่อรำพึงออกมาว่า ที่เขาไม่ยอมบวชก็คงเป็นเพราะผมไม่คอยบอกไม่เคยสอนเรื่องการบวชแก่เขา.....แม้แต่ตัวผมเองก็ยังไม่เคยคิดอยากบวช...อย่างนี้นี่เอง พ่อแม่คือต้นแบบทั้งทางร่างกาย และจิตใจให้แก่ลูกจะนำมาซึ่งหนทางของสวรรค์ หรือ อบายก็ได้
เรื่องราวของทหารแห่งกองทัพธรรม...ผู้เปรียบประดุจช้างศึก ซึ่งแม้ในบางช่วงของชีวิตอาจเผลอใจไปบ้างเหมือนช้างศึกตกหล่ม แต่เมื่อได้ยินเสียงกลองรบก็ฮึกเหิมขึ้นจากหล่มได้ และเข้าสู่สมรภูมิอย่างองอาจ...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของท่าน ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
เรื่องราวของครอบครัวใหญ่ที่มีธุรกิจมากมายซึ่งล้วนแต่ประสบความสำเร็จ แต่ก็ไม่พ้นวิบากกรรม...การตายที่ไม่น่าเป็นไปได้...สูตรหน้าเด้งด้วยธรรมะที่ไม่ต้องเสียสตางค์ และคำถาม 1.สร้างพระธรรมกายประจำตัว 1 องค์ แต่ลงเป็นชื่อตระกูลจะได้อานิสงส์อย่างไร 2.ปัญหาเศรษฐกิจที่ประสบสามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยบุญอะไร ทำอย่างไรจะไม่เกิดขึ้นอีก
ในแต่ละวันชาวปวาเก่อญอจะตื่นแต่เช้า เดินทางเข้าป่าไปหาอาหารจำพวกพืช ผักและผลไม้ มาหล่อเลี้ยงชีวิต และทำกิจกรรมต่างๆ หากวันใดไม่ได้เข้าป่าก็หมายความว่าวันนั้นจะไม่มีอะไรกิน ดังนั้นการที่ชาวปวาเก่อญอมาร่วมสอบ World-PEC…ครั้งนี้ จึงนับเป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ เป็นการเสียสละชีวิตเพื่อรักษาธรรมะ ซึ่งถือเป็นเรื่องที่น่ายกย่องและน่าอนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง
สุดท้ายนี้ กระผมอยากจะกราบเรียนว่า ถ้าไม่ได้พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ถนนเส้นนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะอีกซักกี่สิบปีถึงจะสร้างเสร็จ กระผมยังจำได้ ในตอนแรกๆที่กระผมชวนชาวบ้านมาขุดถนน ชาวบ้านบอกว่า “จะทำได้หรือ...หลวงพ่อจะหาอาหารจากไหนมาเลี้ยงพวกเรา” กระผมก็ตอบไปว่า “เดี๋ยวหลวงพ่อธัมฺมชโยจะมาช่วยพวกเราทำถนน” เขาก็บอกว่า “จะมาจริงๆหรือ”
