เมื่อตะวันออกกลางทราบข่าวการปิดเจดีย์ ทุกคนก็ตื่นตัวในการสร้างพระปิดเจดีย์ ยิ่งกว่าตื่นเหมืองทองคำ เช่น ผู้มีบุญชาวบังคลาเทศท่านหนึ่งพอฟังข่าวการสร้างพระจบ ก็ยกมือขอทำทันที
เนื่องจากได้ลูกสาวเป็นกัลยาณมิตร เธอจึงได้มีโอกาสสร้างบารมีกับหมู่คณะ เธอเคยไปปฏิบัติธรรมกับคุณครูไม่ใหญ่บนดอยสุเทพ...ครั้งหนึ่งเธอเคยนั่งสมาธิ มองเห็นองค์พระสว่างจ้า...เคยสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้ตนเอง และบรรพชน สร้างเสาเข็ม สร้างองค์พระแกนกลางในมหาธรรมกายเจดีย์ และได้ร่วมสร้างบุญใหญ่ๆของวัดมาตลอด นอกจากนี้เธอยังเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา อีกด้วย...วันหนึ่ง ความตายก็มาเยือน...ปรโลกของเธอจะเป็นอย่างไร
เธอเกิดมามีชีวิตที่แสนลำบาก...พ่อแม่ไม่ต้องการเพราะมีลูกมากแล้ว...พี่น้องก็ไม่รัก หนำซ้ำยังเอาเปรียบและรังแกอีกด้วย...แต่ด้วยจิตใจของยอดนักสร้างบารมี เธอไม่เคยย่อท้อในการทำบุญ นำเงินก้อนเดียวในชีวิตที่หามาได้ด้วยความลำบาก สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว และยังเก็บเงินสร้างองค์พระให้กับพ่อแม่อีกด้วย...นอกจากนี้เธอยังทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ สร้างองค์พระอีกหลายองค์
ชายหนุ่มลูกครึ่ง ไทย-อิหร่าน ตอนเด็กๆ เขาเป็นเด็กที่เลี้ยงง่าย ความจำดี มีลักษณะเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่เด็ก ...เนื่องจากคุณพ่อ-คุณแม่ แยกทางกัน เขาได้ไปอยู่กับคุณพ่อซึ่งไม่ใช่ชาวพุทธ แต่เมื่ออายุได้ 21 ปี เขาตัดสินใจบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา เพราะเห็นว่า เป็นการทำความดีเพื่อทดแทนพระคุณพ่อ-แม่ ซึ่งคุณพ่อของเขาก็อนุญาต และอนุโมทนาบุญด้วย
บุญจากการสร้างพระธรรมกายประจำตัวเป็นบุญใหญ่มีอานิสงส์มาก จะส่งผลให้มีความสุขความเจริญ และยังปิดอบาย สร้างหนทางไปสวรรค์
ยิ่งลูกสร้างองค์พระ ลูกก็ยิ่งมีงานมีเงินเข้ามาไม่เคยขาดเลย หยิบจับอะไรก็สำเร็จและได้กำไรเต็มที่มาตลอด บุญสร้างพระนี้มีอานิสงส์มากจริงๆ
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อจริงๆว่า บุญสร้างพระใหญ่และแรงขนาดผียังอยากได้บุญ พอสร้างองค์พระและอุทิศส่วนบุญให้แล้ว ชีวิตหลังความตายก็ดีขึ้น
มาคราวนี้ ป้าป้อมก็ตั้งใจว่า อายุจะไม่เป็นเพียงตัวเลข แต่ต้องเป็นบุญที่แก่รอบขึ้นด้วย จึงจะสร้างพระให้ครบเลขอายุคือ 49 องค์ เมื่อบวกกับที่ชวนคนทำบุญด้วย รวม 155 องค์แล้ว
เมื่อสมรภูมิยังต้องการขุนรบแนวหน้า พร้อมพลเสนากรำศึก หนุ่ม-สาวเมืองสิงค์(สิงคโปร์) และเมืองมาเลย์เซีย ขอนำขบวนบินมาอยู่แถวหน้า ไม่แพ้ชาติใดในโลกเช่นกัน ขอตามติดติดตามหลวงพ่อสร้างบารมีไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม
