เมื่อลูกสาวอายุได้ ๑๓ ปี จากเด็กที่เคยแข็งแรงกลับมีอาการเซื่องซึม ตาเหม่อลอย มือไม้สั่น ไม่ยอมทานข้าว ไม่พูดไม่จา ถามอะไรก็ไม่ตอบ บางครั้งก็พยักหน้าอย่างช้าๆ มีอาการตอบสนองน้อยมาก
บุพกรรมใด ทำให้น้องชายป่วยหนัก ตับอ่อนและสำไส้อักเสบบวมจนอุจจาระปัสสาวะไม่ได้ ขณะที่พระน้องชายมานำน้องชายให้นึกถึงบุญและทำสมาธิ ทำไมถึงมีของเสียสีดำๆ ไหลออกมาได้ แล้วอาการของน้องชายก็ดีขึ้น
จนวันหนึ่งขณะที่ลูกกำลังทำกิจกรรม อยู่ๆลูกก็หน้ามืดเป็นลม เพื่อนๆต่างตกใจ รีบนำตัวส่งโรงพยาบาลเมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาคุณหมอก็รีบเดินมาบอกว่าหมอตรวจพบว่าคุณเป็นโรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้าย
รอดตายได้เนื่องจากในอดีตชาติ เลี้ยงดูพ่อแม่ บวชพระ ไม่มีกรรมปาณาติบาต และทำบุญสงเคราะห์ญาติ ช่วยเหลือคนป่วย และพระภิกษุ สามเณร ส่วนปัจจุบันก็ได้ทำบุญทุกบุญ
อายุยืน เพราะอดีตชาติ ไม่ฆ่า และปัจจุบัน ทำบุญถวายยารักษาโรคพระภิกษุ สามเณร และคนยากจน เป็นต้น
เธอและสามีรอดตายได้โดยไม่มีแผลอะไรเลย ไม่จำเป็นต้องมีไข้ให้ใครไปเยี่ยม จึงถือว่ารอดตายได้อย่างยอดเยี่ยม และเป็นแรงบันดาลใจให้ทั้งสองตัดสินใจเดินทางมาวัดพระธรรมกาย ประเทศไทยเพื่อร่วมงานบุญวิสาขบูชาที่จะถึงนี้ด้วย
เมื่อวาระแห่งการปิดเจดีย์ใกล้เข้ามาในระยะประชิด ขุนรบทุกทิศจึงทุ่มเทกันสุดๆ วัดพระธรรมกายมินเนโซต้า สหรัฐอเมริกาก็ไม่ยอมแพ้ พระอาจารย์และเจ้าหน้าที่ต่างผนึกหัวใจเป็นดวงเดียว ร่วมสร้างประวัติศาสตร์ที่โลกต้องจารึก โดยมีสโลแกนเฉพาะกิจคือ “คุ้มค่าทุกนาที ทุ่มชีวีบอกบุญองค์พระ”
เธอมาสารภาพให้ฟังว่า“ รู้ไหม..ฉันอยากจะซื้อบ้านหลังใหญ่ๆ เพราะตอนเด็กๆ มีบ้านหลังเล็กและลำบากมาก แต่พอได้ฟังเจ้าหญิงถั่วงอกแล้ว มันเหมือนชีวิตฉันเหลือเกิน แต่เธอก็ทุ่มเททุกบาททุกสตางค์สร้างมหาทานบารมี เมื่อก่อนฉันคิดว่า มีเงินเยอะๆ ถึงจะปลอดภัย แต่เอาเข้าจริงๆ แม้มีเงิน มีประกันก็ไม่รู้สึกปลอดภัย พอทำบุญแล้วกลับรู้สึกปลอดภัย เอาทรัพย์เปลี่ยนเป็นบุญแล้ว คนอื่นก็ขโมยไม่ได้
ทุกครั้งที่ผมต้องพบเจอกับอุปสรรคปัญหาในชีวิต กระผมจะใช้บุญเป็นที่ตั้งเสมอ โดยจะนึกกราบอาราธนาบารมีธรรมของมหาปูชนียาจารย์และตั้งจิตอธิษฐานนึกถึงบุญ ทำให้เกิดปัญญาสามารถแก้ไขปัญหาให้ลุล่วงไปด้วยดี
