และตอนนี้เราจะไปเกาะติดการทำหน้าที่ของลูกพระธัมฯชาวเชียงราย ที่แม้จะอยู่ไกลจนสุดชายแดนภาคเหนือ แต่ทุกคนก็ทำหน้าที่กันอย่างคึกคักแบบไม่มีเว้นวรรคไปทั้งจังหวัดแล้ว โดยการทำหน้าที่ครั้งนี้ของลูกพระธัมฯชาวเชียงราย อย่าง กัลฯคำน้อย แสงใจ หญิงแกร่งหัวใจเกินร้อย ที่
ภรรยาเจ้าของร้านก็ขอให้ทุกคนที่ร้านมาร่วมกันสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น พร้อมทั้งนั่งสมาธิก่อนเปิดร้าน และหลังจากปิดร้านแล้ว ครึ่งชั่วโมงถึงหนึ่งชั่วโมง จะทำอย่างนี้ทุกวัน แล้วเจ้าของร้านได้บอกให้ลูกและเพื่อนที่ทำงานขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่ภูเรือ ในร้านจะมีพนักงานอยู่ 2คน ซึ่งจะต้องสับเปลี่ยนกันไป
เมื่อต้นเดือนมกราคม พ.ศ.2551 ดิฉันได้ไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ขณะที่กำลังนั่งสมาธิอยู่นั้น ดิฉันก็เห็นตัวเองอยู่บนปากปล่อง และก็เห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯมาปรากฏ บอกว่า “ดิ่งลงไป” ดิฉันก็พยายามดิ่งลงไป แต่ก็ได้ประมาณ 2 ใน 3 ของปล่องแล้วก็ลอยขึ้นมาอีก พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯจึงบอกว่า “ข้าจะดิ่งให้ดู”
จากนั้น กระผมได้ขึ้นปฏิบัติธรรมที่สวนเพชรแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ คราวนี้กระผมใช้เทคนิคที่จำมาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอนว่า “นึกได้ก็เห็นได้ การนึกถึงองค์พระให้นึกเหมือนเรานึกหน้าคุณพ่อ-คุณแม่” กระผมทำตามนี้ทุกวันทั้งวัน
ไม่นานนัก ลูกก็เห็นดวงแก้วใส เห็นดวงแก้วมีขนาดใหญ่ขึ้น แล้วมีองค์พระสีทองผุดซ้อนขึ้นมาเรื่อยๆ เป็นจำนวนมาก จากศูนย์กลางกายเหนือสะดือ 2นิ้วมือ คล้ายบันไดเลื่อน เลื่อนไปหาพระในตัว เหมือนเป็นบันไดองค์พระ
ลูกขอกราบแทบเท้า ขอบพระคุณพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ ที่ได้มอบ “กองทุน หนุนแรงใจ ช่วยครู 4จังหวัดชายแดนใต้” ลูกปลื้มใจอย่างสุดซึ้ง เพราะเราไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไป เรามีครูหยัดสู้เพิ่มมากขึ้น ตั้งใจสอนเด็กๆด้วยความตระหนักเห็นความสำคัญ และพร้อมใจกันยืนหยัด…สู้เพื่อพระพุทธศาสนา และผืนแผ่นดินไทย 4จังหวัดชายแดนใต้
