ด้วยบุญที่ทำไว้ดีแล้วในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ จึงส่งผลให้ก่อนละโลกจิตผ่องใสเศร้าหมอง มีสุคติเป็นที่ไป เสวยสุขยาวนานในปรโลก
ชีวิตหลังความตายยังเป็นความมืดมนสำหรับมนุษย์ทั้งหลาย เพราะยังไม่ได้รู้แจ้งในโลกทั้งปวง มนุษย์มากมายต่างก็ปรารถนาจะไปสวรรค์ เพราะรู้ว่าสวรรค์เป็นดินแดนแห่งการเสวยสุข
การบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น ยากมาก เพราะต้องผ่านการสร้างบารมีมาอย่างน้อย 20 อสงไขยกับหนึ่งแสนมหากัป
พอใจของกระผมหยุดนิ่ง ก็เห็นในกลางท้องมีองค์พระแก้วในสององค์ องค์เล็กนั่งอยู่ในองค์ที่ใหญ่กว่า
กุลบุตรผู้ใคร่ประโยชน์ พึงศึกษาบุญอันสูงสุดต่อไป ซึ่งมีสุขเป็นกำไร คือ พึงเจริญทาน ๑ มีความประพฤติสงบ ๑ เมตตาจิต ๑ บัณฑิตครั้นเจริญธรรม ๓ ประการอันเป็นเหตุเกิดแห่งความสุขเหล่านี้แล้ว ย่อมเข้าถึงโลกสวรรค์ อันไม่มีความเบียดเบียน อยู่เป็นสุข
วันสุดท้ายของชีวิต คือ วันตัดสินการกระทำทั้งชีวิตของเรา ทำดีเป็นนิจไปสุคติ ทำชั่วเป็นปกติไปอบาย
คนเราเมื่อตายไปแล้ว บุญและบาปเท่านั้น ที่เราจะเอาติดตัวไปได้
ตายแล้วไปไหน...คำถามที่ใครๆก็อยากรู้คำตอบ
บทพิสูจน์ ความจริงของชีวิตว่า สวรค์ นรก เป็นของกลาง
มีครอบครัวหนึ่ง มีลูกชายคนเดียวชื่อ สวิฏฐกะ ได้บำรุงเลี้ยงดูบิดามารดาอย่างดี เมื่อมารดาละจากโลกนี้ไป เขาก็ปรนนิบัติดูแลบิดาด้วยดีเสมอมา บิดาสงสารเขา อยากจะหาคนมาช่วยทำงานบ้าน จึงให้เขาแต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง
