ด้วยบุญของพระลูกชายทั้งสอง และบุญที่ภรรยาได้ทุ่มเทช่วยงานพระศาสนา ส่งผลให้ชายผู้หนึ่งได้มีความสุขที่ยิ่งๆขึ้นไปในปรโลก
ก่อนที่โยมแม่ของลูกจะเสียชีวิต ตัวท่านได้รับทุกขเวทนาจากโรคภัยไข้เจ็บที่เข้ามารุมเร้าตัวท่านเป็นอย่างมาก แต่ท่านก็ทำตามหลักวิชชาที่พระลูกชายได้บอกเอาไว้ว่า ให้ตัวท่านหมั่นนึกถึงบุญทุกๆ บุญ ที่ตัวท่านได้เคยตั้งใจสั่งสมเอาไว้
ก่อนที่คุณแม่ของลูกจะเสียชีวิต ใจของท่านมีความผ่องใสเป็นอย่างมาก จนกระทั่งเมื่อถึงช่วงเวลาที่ตัวท่านกำลังจะละจากโลกนี้ไป ตัวท่านก็ได้เห็นคตินิมิตเป็นความสว่าง
สิ่งใดที่ได้มาเพราะผู้อื่นให้ สิ่งนั้นเปรียบเหมือนยวดยาน หรือทรัพย์ที่ยืมเขามา เพราะฉะนั้น หม่อมฉันไม่ปรารถนาสิ่งที่ผู้อื่นมอบให้ บุญทั้งหลายที่หม่อมฉันทำเองย่อมเป็นทรัพย์ที่จะติดตามหม่อมฉันไป
ผลแห่งบุญที่ลูกทำอย่างสุดกำลัง ถูกเนื้อนาบุญ และถูกหลักวิชชา ช่วยบุพการีได้หรือไม่ อย่างไร
เราไม่ควรประมาทในชีวิต ต้องมีสติเตือนตนเสมอว่า เราอาจจะตายเมื่อไรก็ได้ ความตายไม่มีเครื่องหมายนำหน้า พึงเร่งขวนขวายสร้างความดี ละบาปอกุศล และทำจิตใจให้ผ่องใส เหมือนพระอินทร์ผู้เป็นจอมเทพในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เมื่อเห็นว่า อีกไม่นานจะต้องจุติจากความเป็นเทพ พระองค์ก็ไม่ประมาท หาโอกาสสั่งสมบุญให้กับตนเองทันที
ท้าวสักกจอมเทพในชั้นดาวดึงส์นั้น กระทำบุญกิริยาวัตถุที่สำเร็จด้วยทานเป็นอดิเรก ทำบุญกิริยาวัตถุที่สำเร็จด้วยศีลเป็นอดิเรก ย่อมก้าวล่วงพวกเทวดาชั้นดาวดึงส์โดยฐานะ ๑๐ ประการ คือ อายุทิพย์ วรรณะทิพย์ สุขทิพย์ ยศทิพย์ อธิปไตยทิพย์ รูปทิพย์ เสียงทิพย์ กลิ่นทิพย์ รสทิพย์ และโผฏฐัพพทิพย์
ความปรารถนาของเขา ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปที่จะคิดได้ จะมีเฉพาะกับผู้ที่มีหัวใจประดุจพระโพธิสัตว์ และชอบช่วยเหลือผู้อื่นเท่านั้น
บุญ คือ เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จทั้งในโลกนี้และในปรโลก หมั่นสั่งสมบุญทุกๆวันเพื่อความสุขของตัวเราเอง
ผู้ที่ทำบุญแต่มีความเชื่อในเรื่องของเทวนิยม เมื่อละโลกแล้วจะเป็นอย่างไร...อานุภาพอันไม่มีประมาณของบุญส่งผลให้บิดาไปอยู่ในภพภูมิที่สูงกว่าเดิมได้...มาร่วมกันศึกษาชีวิตหลังความตาย ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เพื่อตอกย้ำให้เราถือเอาพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งเพียงอย่างเดียว และหมั่นสั่งสมบุญให้เต็มที่เต็มกำลัง เพื่อความสุขในปรโลก
