บุคคลให้ทานไม่ได้เพราะเหตุผล ๒ ประการ คือ ความ ตระหนี่ และความประมาท บัณฑิตผู้รู้แจ้ง เมื่อต้องการบุญพึงให้ทาน คนตระหนี่กลัวความอดอยากยากจน เพราะความกลัวจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่ผู้ไม่ให้ และจะกลับมามีผลต่อคนพาลผู้หลงผิด ฉะนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่แล้วรีบให้ทาน เพราะบุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
พระราชาเวสสันดรพระองค์ใดเป็นที่พึ่งอาศัยของยาจกทั้งหลาย ดุจธรณีเป็นที่พึ่งอาศัยของสัตว์ทั้งหลาย หรือเป็นที่ไปมาของยาจกทั้งหลาย ดุจสาครเป็นที่ไหลหลั่งไปมาแห่งแม่น้ำทั้งหลาย พระราชาเวสสันดรพระองค์นั้น เมื่อเสด็จประทับแรม ณ ราวไพร ได้พระราชทานพระโอรสพระธิดาแก่ข้าพระบาท
ตายแล้วไปไหน...สถานที่ที่มนุษย์และสัตว์ทั้งหลาย ต้องเวียนว่ายตายเกิดมีอยู่ 31ภูมิ หากอยากจะทราบว่า ใครตายแล้วไปไหน หรือ อยากทราบว่า ตัวเราเองเมื่อตายแล้วจะต้องไปอยู่ที่ใด ก็มีวิธีสังเกตง่ายๆ คือ เมื่อตอนยังมีชีวิตอยู่ เราชอบทำอย่างไร พอตายแล้วก็ต้องไปรับผลแห่งการกระทำของตนเองอย่างนั้น เรียกได้ว่า “ตายแล้ว ก็ไปสู่ที่ชอบ...ที่ชอบ”
ราชสีห์ตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำ วันหนึ่งมันเดินไปกินน้ำในสระ ซึ่งเป็นที่รวมของบรรดาสัตว์ทั้งหลาย เพื่อมากินน้ำ ระหว่างน้ันมันมองเห็นหมูตัวหนึ่งเที่ยวหากินอยู่ริมสระ มันจึงเดินหลบไป กลัวหมูจะเห็น และเกรงว่าวันถัดไปหมูจะไม่กล้ามาที่สระน้ำอีก เจ้าหมูเหลือบไปเห็นเข้าพอดี ก็เกิดความเข้าใจผิดคิดว่าราชสีห์กลัวตน จึงวิ่งเข้าไปท้าทายขอต่อสู้กับราชสีห์
ความประมาทนั้นสามารถบรรเทาได้ด้วยความไม่ประมาท คือค่อยๆ ถ่ายถอนความประมาทออกทีละน้อย แล้วเพิ่มพูนความไม่ประมาทเข้าไปแทนที่ เหมือนถ่ายเทน้ำเก่าอันขุ่นออกแล้วใส่น้ำใหม่ที่ใสสะอาดเข้าไป พยายามรักษาความไม่ประมาทที่ทำได้แล้วมิให้เสื่อมลงไปอีก กีดกันความประมาทที่ห่างไปแล้วมิให้เข้ามาอีก ดวงใจที่ห่างจากความประมาท อยู่ด้วยความไม่ประมาท มีสติระวังรอบคอบ ย่อมก่อให้เกิดปัญญา ปัญญานั้นว่องไว คล่องแคล่ว ปัญญานั้นสูงส่งดุจปราสาท กล่าวคือ ทิพยจักษุอันบริสุทธิ์ สามารถเห็นสัตว์ทั้งหลายผู้เคลื่อนจากภพอยู่ (จุติ) และเกิดอยู่ (ปฏิสนธิ) เหมือนคนยืนอยู่บนปราสาท มองลงมาเห็นคนยืนอยู่เบื้องล่างรอบๆ ปราสาท อนึ่ง เมื่อคนทั้งหลายเศร้าโศกอยู่ เพราะพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักบ้าง เพราะพบกับความเสื่อมจากญาติจากโภคะบ้าง เพราะประจวบกับสิ่งอันไม่เป็นที่รักบ้าง บัณฑิตย่อมไม่เศร้าโศก เพราะได้มองเห็นความจริงเสียแล้ว มองเห็นความสุขและความทุกข์อย่างโลกๆ โดยความเป็นของเสมอกันคือ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และไม่มีตัวตน มีแต่กระแสอันไหลเชี่ยวแห่งกลุ่มธรรมอันหนึ่ง นักปราชญ์เช่นนั้นย่อมมองเห็นคนพาลเป็นผู้น่าสังเวช สงสารเหมือนผู้ยืนอยู่บนภูเขามองเห็นคนยืนอยู่ที่เชิงเขา
หนังสือของตะวันธรรม เป็นหนังสือที่เขียนขึ้นเพื่อสร้างสรรค์สังคม เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ที่เป็นสารประโยชน์ ให้ความรู้อันทรงคุณค่า ปลูกฝังความรักและปรารถนาดีต่อกันในหมู่เพื่อนมนุษย์ โดยไม่เลือกเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ ดุจดวงตะวัน ที่สาดส่องแสงสีทองอันอบอุ่น ไปทุกหนทุกแห่ง เอื้ออำนวยประโยชน์สุขให้เหล่ามนุษย์และสัตว์ทั้งหลายโดยทั่วถึงกัน มุ่งเน้นให้ผองชนได้เห็นความสำคัญของ “ ธรรมะ ” คือสภาวธรรมชาติดั้งเดิมอันสะอาดบริสุทธิ์ที่มีอยู่ในตัวตนของทุกคน
คณะสงฆ์และพุทธศาสนิกชนจำนวนมาก ได้พร้อมใจกันมาร่วมงานวันวิสาขบูชาโลก ณ พระมหาเจดีย์บุโรพุทโธ ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งจัดขึ้นอย่างตระการตา ทั้งจุดโคมลานและปล่อยโคมลอยกว่า 2 แสนดวง เหนือท้องฟ้าพระมหาเจดีย์ สู่การแสดงโดรนแปรภาพพุทธประวัติเหนือน่านฟ้ามรดกโลก
วัดพระธรรมกายโอ๊คแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ได้จัดงานบุญเนื่องในวันวิสาขบูชา เพื่อระลึกถึงวันสำคัญสากลโลก โดยมีคณะสงฆ์ และสาธุชนทั้งชาวไทย และชาวท้องถิ่น เดินทางมาร่วมสั่งสมบุญใหญ่กันอย่างพร้อมเพรียง ท่ามกลางบรรยากาศที่เปี่ยมไปด้วยความศรัทธา
คณะสงฆ์จากวัดพุทธบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้านการนั่งสมาธิกับนักบวชชาวฮินดู
วัดพระธรรมกายเนเธอร์แลนด์ จัดงานบุญพิธีสวดพระอภิธรรม เพื่อถวายเป็นกุศลแด่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) พระผู้ปราบมาร พร้อมทั้งอุทิศส่วนกุศลให้แก่บรรพบุรุษและหมู่ญาติผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว โดยมีพุทธศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวท้องถิ่น เข้าร่วมพิธีด้วยความเลื่อมใสศรัทธา