เราเป็นผู้ขวนขวายในวิเวก มีปัญญาและสำรวมแล้วด้วยดี ยังกายอันเป็นที่สุดอยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ ที่เราได้ข้ามส่งพระชินเจ้า ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบุญที่เราได้ทำไว้ในทักขิไณยบุคคลผู้เลิศ
ลูกฝาแฝดคนเล็กของลูก ป่วยเป็นโรคไตอักเสบเรื้อรังมาตั้งแต่อายุได้เพียง ๔ เดือน พออายุได้ ๒ ขวบ ก็ชักตาค้างเนื่องจากไข้ขึ้นสูงอีก เมื่ออายุได้ ๖ ขวบกว่าๆ ก็ตรวจพบว่า เป็นโรคเบาหวาน
ตอนที่ลูกตั้งท้อง พอครบกำหนดคลอด สามีบอกให้ผ่าออกดีกว่า สบายกว่า ลูกจึงตกลงผ่า แต่หลังผ่าแล้วก็ไม่ได้สบายอย่างที่คิด คือ ลูกเป็นตะคิวในท้องและที่ขาอยู่เป็นประจำ หลังก็แข็ง
บุพกรรมใดลูกชายจึงเป็นโรคภูมิแพ้ตั้งแต่เด็ก มักจามบ่อย นํ้ามูกไหล เขาเรียนหนังสือค่อนข้างเก่ง แต่ดื้อมากๆ ไม่ค่อยอยู่นิ่ง แม้กระทั่งมาทำบุญที่วัด
พี่สาวคนที่ ๒ มีชีวิตครอบครัวที่ลำบากมาก เพราะสามีชอบดื่มเหล้า เจ้าชู้ มีกิ๊กไปเรื่อย เธอเสียใจมาก และตรอมใจจนร่างกายผ่ายผอม ป่วยกระเสาะกระแสะเรื่อยมา
คุณพ่อชอบทำบุญขณะที่นํ้าท่วมหนักท่านเคยเสี่ยงชีวิตว่ายนํ้า เพื่อเอาอาหารไปถวายพระที่วัด เพราะพระไม่สามารถออกมาบิณฑบาตได้
การทำบาปในปัจจุบัน แม้ไม่เป็นประจำ แต่จะกลายเป็นวิบากกรรมหลักที่ไปดึงดูดเศษกรรมในทำนองเดียวกันในภพชาติก่อนๆให้มาส่งผล
คุณตาเป็นลูกคุณพระสมัยรัชกาลที่ ๖ มีฐานะดีมาก ท่านชอบยิงนกตกปลาตั้งแต่วัยหนุ่มเมื่อ แต่งงานกับคุณยาย ท่านมีความสุขกันมาก แต่ความสุขนั้นมีระยะเวลาสั้นนักเนื่องจากคุณตาได้ล้มป่วยลงอย่างกะทันหันด้วยวัณโรค และเสียชีวิตด้วยวัยเพียง ๒๕ ปี
เมื่อเข้าสู่วัยเรียน พี่ๆทุกคนต่างได้เรียนกันจนจบปริญญา มีลูกอยู่คนเดียวที่ไม่จบแม้แต่ ป.1 เพราะเมื่อไปโรงเรียนครั้งใด ลูกจะต้องเจ็บสารพัดไข้มาทุกครั้ง เป็นบ่อยมากจนคุณพ่อสงสาร ไม่ให้ลูกไปโรงเรียนอีกเลย
ผลบุญผลกรรมของการขี้โมโหทั้งก่อนและหลังทำบุญ คือ จะต้องไปเกิดเป็นยักษ์อีกแต่จะเป็นยักษ์มีระดับขึ้น คือ ยักษ์ไฮโซ ยักษ์หล่อ ยักษ์สวย ด้วยบุญที่ทำด้วยจิตที่มักโกรธ แต่ถ้าแก้ไขได้โดยเด็ดขาด ก็มีสิทธิ์ไม่ต้องเป็นยักษ์
