สาธุชนจำนวนมาก ได้พร้อมใจกันมาร่วมงานตักบาตรไทย-บังกลาเทศ เพื่อสร้างบุญใหญ่อุทิศถวายอดีตรองสมเด็จพระสังฆราช แห่งบังกลาเทศ
97 รางวัล กว่า 40 ประเทศทั่วโลก โล่ประกาศเกียรติคุณ เหล่านี้เป็นพยานที่ประจักษ์สายตาชาวโลก ว่า หลวงพ่อธัมมชโย เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายทำทุกกิจกรรม เพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนา เพื่อสร้างคนดีให้เกิดในสังคม สร้างสันติภาพให้เกิดไปทั่วโลก
บทสวดมนต์ข้ามปี รวมบทสวดมนต์ข้ามปี มีบทอะไรบ้างมาติดตามกัน
ในช่วงก่อนเข้าพรรษา พระเดชพระคุณหลวงพ่อ คุณครูไม่ใหญ่ของเราท่านก็ได้ให้โอวาทเป็นวาทะสั้นๆ ถึงแก่ลูกพระธัมฯทุกท่านว่า "ครั้งหนึ่งในชีวิต...ทุกๆคนควรได้เป็นประธานกฐินที่วัดพระธรรมกาย" ดังนั้น ในวันนี้พระอาจารย์จึงมีเรื่องราวธรรมะดีๆ ในชื่อเรื่องว่า "ประธานกฐินธรรมชัย เป็นได้ทุกคน"
นายมาลาการพึงทำพวงดอกไม้ให้มาก จากกองดอกไม้แม้ฉันใด มัจจุสัตว์ผู้มีอันจะต้องตายเป็นสภาพ ควรทำกุศลไว้ให้มากฉันนั้น
ความรัก คนรัก คู่รัก... ไปจนถึง คู่ครอง และ...คู่ชีวิต การที่หนึ่งชีวิตจะมีใครสักคนอยู่เคียงข้างแม้ยามสุขและยาม ทุกข์ ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การที่จะรักษาความรักนั้นไว้ให้คงอยู่ยาวนานยากยิ่งกว่า พบกับวิธีการถนอมความรักให้ชีวิต คู่ราบรื่น รุ่งเรือง และไม่ร่วงโรยได้
ความตายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเผชิญความจริงข้อนี้ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้ แต่ความจริงหลังความตายกลับกลายเป็นเรื่องที่มนุษย์ปฏิเสธที่จะยอมรับ เพราะยากต่อการพิสูจน์และอธิบายอย่างเป็นเหตุเป็นผล มีเพียงบุคคลเดียวที่อธิบายชีวิตหลังความตายพร้อมวิธีการพิสูจน์ไว้เมื่อ 2500 กว่าปีที่แล้ว นั่นคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงค้นพบว่ามนุษย์ตายแล้วไปไหน
ชนใดแล มีศรัทธาตั้งมั่น มีฉันทะตั้งมั่นในพระรัตนตรัยโดยส่วนเดียว เลื่อมใสยิ่งแล้ว ไปเพื่อเห็นตถาคตหรือสาวกของตถาคต ภิกษุทั้งหลาย บรรดาการเห็นทั้งหลาย ที่ชนมีศรัทธาตั้งมั่น เลื่อมใสยิ่งแล้ว ไปเพื่อเห็นตถาคตหรือสาวกของตถาคตนั่น ชื่อว่าเป็นศรัทธาที่ยอดเยี่ยม ย่อมเป็นไปเพื่อความบริสุทธิ์แห่งสัตว์ทั้งหลาย
พุทธประวัติพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน การสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในแต่ละพระองค์ก็สร้างบารมีกันมายาวนาน ทรงเกิดในภพต่างๆ เป็นอันมาก และด้วยการเวียนว่ายตายเกิด ด้วยการฝึกฝนอดทน มุ่งมั่นตั้งใจอย่างมาก จึงเป็นเหตุให้พระพุทธองค์ทรงมีปัญญากว้างขวาง เป็นพระสัพพัญญูรอบรู้ทุกสิ่งทั้งปวง
ใครๆ ไม่อาจนับบุญของบุคคลผู้บูชาอยู่ซึ่งท่านผู้ควรบูชา คือพระพุทธเจ้าหรือพระสาวกทั้งหลาย ผู้ก้าวล่วงปปัญจธรรมเครื่องเนิ่นช้าได้แล้ว ผู้มีความเศร้าโศก และความคร่ำครวญอันข้ามพ้นแล้ว หรือว่าของบุคคลผู้บูชาอยู่ ซึ่งท่านผู้ควรบูชาเหล่านั้น ผู้นิพพานแล้ว ไม่มีภัยแต่ที่ไหนๆ ด้วยการนับแม้วิธีใดๆ ก็ตาม ว่าบุญนี้มีประมาณเท่าใด
