เรื่องของคนสู้ชีวิต...เธอเกิดมาในครอบครัวชาวจีน เป็นลูกสาวคนโต ต้องช่วยทำงานบ้านตั้งแต่เด็กๆ ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ ตามความเชื่อของชาวจีนที่ว่า ลูกสาวจะต้องคอยช่วยพ่อ-แม่ทำงาน พอโตขึ้นก็ถูกบังคับให้แต่งงานแบบคลุมถุงชน...เธอและสามีต้องอดทนต่อสู้ชีวิต โดยไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ในพุทธันดรที่ผ่านมา สามีของลูกได้เกิดเป็นกุลบุตรสุดหล่อผู้มีไอเดียบรรเจิด ในครอบครัวฐานะปานกลาง เมื่อตัวเขาเติบใหญ่ขึ้น ก็ได้เข้ารับราชการเป็นทหารของพระราชาองค์ที่จะออกบวช
เชื่อหรือไม่...เพียงคำพูดประชดประชัน ก็มีผลต่อชีวิตในภายภาคหน้า...สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง ในงานวันหมั้น ภรรยาต้องเสียหน้า เพราะคู่หมั้น (สามี) ไม่ได้มาร่วมงาน เหตุจากคำพูดประชดประชันกันในอดีตชาติ...สามี-ภรรยาอีกคู่หนึ่ง...แต่งงานอยู่ร่วมกัน โดยไม่ได้มีความสัมพันธ์กันแบบสามี-ภรรยาทั่วๆไป อีกทั้งสามีของเธอยังเป็นคนแปลกๆอีกด้วย...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุ...เหตุคืออะไร...ที่นี่...มีคำตอบ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแบ่งสามี ภรรยาไว้ 7 จำพวก คือ สามี ภรรยาเป็นประดุจ....
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง...นับตั้งแต่แต่งงานกัน ก็ทะเลาะกันมาตลอดแม้ว่าจะมีลูกด้วยกันถึง 3 คน บางครั้งก็ตบตีกันถึงขั้นขึ้นโรงพัก แต่ก็อยู่ร่วมกันมาได้โดยไม่แยกทางกัน...ต่อมา ภรรยามีโอกาสได้พบกับหมู่คณะ เธอได้ชวนให้สามีเข้ามาร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วย...ทั้งสองคนได้มาร่วมบุญกับหมู่คณะเสมอ...ต่อมา สามีล้มป่วยด้วยโรคถุงลมโป่งพอง และเป็นอัมพฤกษ์อย่างอ่อนด้วย หลังจากติดจานดาวธรรมแล้ว สามีสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น เป็นประจำ และก็มีอาการดีขึ้น...ทั้งคู่ ก่อนงานกฐินปี 47 เจ็ดวัน สามีเธอได้เสียชีวิต...เขาตายแล้วไปไหน...
สามี-ภรรยา ชาวลาว แต่ได้อพยพไปใช้ชีวิตที่ประเทศฝรั่งเศส เพราะเหตุการณ์ไม่สงบภายในประเทศ ทั้งสองคนเป็นผู้ที่มีความรักและผูกพันกับพระพุทธศาสนามาก มีความต้องการอยากจะประพฤติปฏิบัติธรรมด้วยการเจริญสมาธิภาวนา เพราะต้องการศึกษาแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา...ด้วยบุญเก่าส่งผล จึงทำให้ได้มาเจอกัลยาณมิตรแนะนำให้ได้มารู้จักกับหมู่คณะโดยบังเอิญ...หนทางของการสร้างบารมีกับหมู่คณะจึงได้เริ่มต้นขึ้น...สองสามีภรรยา มีความตั้งใจที่จะสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรมที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส...
หลังจากแต่งงาน ชีวิตการครองเรือนไม่ได้มีความสุขอย่างที่เธอคาดหวังไว้ สามี เตะ ต่อย ทุบตี เธอเป็นประจำ ใช้คำหยาบคายด่าทอเธออยู่เสมอ ทำร้ายจิตใจเธอ ด้วยการไปมีความสัมพันธ์กับเพื่อนสนิทของเธอ …แม่สามี ก็ยังกลั้นแกล้งตบตี และบังคับให้เธอทำงานหนัก …เธอทนกับสภาพเช่นนี้อยู่นาน จนได้โอกาสหนีไปต่างประเทศ ด้วยความขยัน อดทน และบุญเก่าส่งผล ทำให้เธอ ประสบความสำเร็จในอาชีพ และตั้งตัวได้…
หญิงสาวชาวนาจำเป็นต้องเลือกขอชีวิต สามี พี่ชาย และลูกชายได้เพียงคนเดียวเท่านั้น นางจึงได้ชี้แจงต่อพระราชาไปว่า “ ขอเดชะพระองค์ผู้เป็นราชาเทพ อันบุตรนั้นย่อมเกิดในครรภ์เหมือนอยู่ในพกในห่อ หม่อมฉันย่อมให้กำเนิดบุตรเองได้ อันสามีเล่าหากต้องการ เมื่อเดินไปตามทาง ย่อมหาได้ไม่ยาก แต่โอกาสจะมีพี่น้องร่วมท้องพ่อแม่เดียวกัน หม่อมฉันมองไม่เห็นทาง เพราะพ่อแม่ได้เสียชีวิตไปแล้ว ”
