จากความเป็นเอกภาพและความเป็นหนึ่งเดียวกันของคณะสงฆ์ ผนึกกำลังทุกภูมิภาคทั่วประเทศ สร้างศาสนทายาทในงานสัมมนาโครงการบรรพชาสามเณรฟื้นฟูพระศาสนาทั่วไทย สมดังคำขวัญที่ว่า “พุทธบุตร ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว”
ขณะนี้เหลือเวลาอีกเพียง 19 วัน เท่านั้น จะถึงโค้งสุดท้ายกับภารกิจชวนบวชสามเณรล้านรูป ดังนั้นให้รีบออกไปทำหน้าที่ชวนบวชสามเณรกันให้เยอะๆ
ขณะนี้เหลือเวลาอีกเพียง20วันเท่านั้น กับภารกิจแห่งการรอคอย บวชสามเณรล้านรูปเพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนาทั่วไทย ปรากฏการณ์ผ้าเหลืองห่มคลุมผืนแผ่นดินไทย ให้บรรพบุรุษไทยภูมิใจว่าลูกหลานไทยกตัญญูบูชา กำลังจะบังเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ วันนี้เราไปติดตามบรรยากาศชวนบวชสามเณรล้านรุ่นประวัติศาสตร์ล้านแรกของโลก ที่ขอบอกว่าตอนนี้คึกคักกันทุกจังหวัด กลายเป็นกระแสสามเณรฟีเว่อร์ ปิดเทอมไปบวชกันยกโรงเรียนซะแล้ว
ย้อนไปตอนพรรษา 2 พระอาจารย์ท่านชวนผมให้มาช่วยโครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อนที่จังหวัดขอนแก่น ให้ทำเป็นศูนย์นำร่องก่อนการจัดบวชสามเณรล้านรูปผมก็ไปครับ ไปแบบตัวเบามากเลยคือ ปัจจัยก็ไม่มี คอมพิวเตอร์ก็ไม่มี ทีมงานก็ยังไม่ได้สร้าง แต่ผมมีหัวใจและมีแรงใจ ผมหาความรู้ด้วยการไปดูงานตามศูนย์อบรมต่างๆของวัดเรา...
ตอนนี้ทีมงานลูกพระธัมฯเมืองโคราช กำลังเดินหน้าโครงการบรรพชาสามเณรล้านรูปอย่างเต็มกำลังปลื้มกันทุกวันไม่มีเว้นวรรค ซึ่งที่ผ่านมาก็ได้จัดงานสัมมนาคณะสงฆ์กว่า 200 วัดขึ้น ณ ศูนย์อบรมเยาวชน นครราชสีมา อ.ปักธงชัย โดยได้รับความเมตตาจาก พระราชสีมาภรณ์ รองเจ้าคณะจังหวัดนครราชสีมา เจ้าอาวาสวัดบึง พระอารามหลวง เป็นประธานในพิธี
หลวงพ่อครับ ผมขอเล่าย้อนถึงความปลื้ม ตอนที่จัดบรรพชาสามเณรรุ่นแรกสักนิดนะครับ เผื่อพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญ ว่าที่พระพี่เลี้ยงสามเณรล้านรูปได้ฟัง จะได้มีแฮงใจ๋ ศูนย์ปฏิบัติธรรมเขาคิชฌกูฏได้จัดอบรมสามเณรขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อภาคฤดูร้อนปีที่แล้วนี้เอง
ตอนนี้ที่จังหวัดขอนแก่นกำลังเดินหน้าโครงการสามเณรล้านอย่างเต็มกำลัง ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากทุกภาคส่วนเลย เพราะทุกท่านมองเห็นประโยชน์อันยิ่งใหญ่ที่จะเกิดขึ้นกับเยาวชนไทย จึงได้ร่วมด้วยช่วยกันผลักดันโครงการอย่างเต็มที่
โครงการบรรพชาสามเณรล้านรูป เป็นกระแสสว่างที่ทำให้พุทธบริษัท 4 ทั้งแผ่นดินผนึกกำลังเข้มแข็ง มีเป้าหมายเป็นหนึ่งเดียวกัน โดยเฉพาะลูกพระธัมฯทุกจังหวัดทั่วไทยกำลังเดินหน้าลงพื้นที่ชวนบวชอย่างคึกคักเลย
ผมเข้าวัดพระธรรมกายเมื่อปี พ.ศ. 2535ก็ต้องยกความดีนี้ให้กับอดีตคนข้างกายที่ขอให้ผมขับรถพามาวัด ทำให้ผมได้มานั่งสมาธิบูชาข้าวพระผมจำได้ว่าวันแรกที่มาวัด..ผมชอบเลย
หลวงพ่อครับ ผมมีน้องชายที่รักมากอยู่คนหนึ่ง แต่จู่ๆเขาก็มาด่วนตายจากไปต่อหน้าต่อตา เป็นเหตุการณ์ที่ผมค่อนข้างจะสะเทือนใจ ผมเสียใจมาก และไม่รู้จะช่วยเขาได้ยังไง
