รุ่งเข้าวันหนึ่ง ชายป่วยได้ตื่นเช้ากว่าปกติ เขาหันหน้าออกไปทางหน้าต่างเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ เขามองออกไปดูวิถีชีวิตของชาวบ้าน พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นพระภิกษุสงฆ์ออกมาบิณฑบาต แล้วเขาก็เกิดความคิดอย่างหนึ่ง “ จริงสินะ ชีวิตมันไม่เที่ยงจริง ๆ สังขารย่อมร่วงโรยเป็นธรรมดา ถ้าเราหายจากโรคนี้เราจะบวช ”
ผู้เขียนและคณะได้เรียบเรียงบทความที่สรุปโดยย่อ “เส้นทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนา” ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นจนถึงฉบับนี้ ยุคพุทธศตวรรษที่ ๑๙ นับเป็นเวลา ๑ ปีพอดีที่ได้นำเสนอสู่สายตาของเหล่าสมาชิกผู้ใจบุญทุกท่าน และเชื่อว่าคงเกิดภาพและความเข้าใจมากขึ้น ซึ่งผู้เขียนและคณะต่างปลื้มปีติที่ได้ประมวลเรื่องราวดี ๆ นี้ แล้วนำเสนอแด่ทุกท่านเป็นธรรมทาน
97 รางวัล กว่า 40 ประเทศทั่วโลก โล่ประกาศเกียรติคุณ เหล่านี้เป็นพยานที่ประจักษ์สายตาชาวโลก ว่า หลวงพ่อธัมมชโย เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายทำทุกกิจกรรม เพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนา เพื่อสร้างคนดีให้เกิดในสังคม สร้างสันติภาพให้เกิดไปทั่วโลก
นับตั้งแต่ผมและทีมพระภิกษุเจ้าหน้าที่ ได้รับการส่งมารับบุญที่ประเทศญี่ปุ่นนี้ เหมือนเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ทั้งหมด เพราะเราต้องเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยที่นี่ เรียนภาษาใหม่ควบคู่ไปกับการรับบุญที่วัดสาขา ซึ่งทุกอากัปกิริยาของเรา ล้วนอยู่ในสายตาของชาวญี่ปุ่นดังที่หลวงพ่อเคยบอกว่า “เราอยู่ในสายตาของมนุษย์และเทวดาตลอดเวลา ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม”
ถนนสายทองคำที่ยาวสุดสายตา หากเพ่งมองให้ชัดลงไปจะพบว่าล้วนเกิดจากดาวรวยกลีบเล็ก ที่ผู้คนนำมาโปรยประสานกันได้อย่างละเอียดลงตัว งดงามอย่างทองคำจริง ๆ และเหมาะสมกับการต้อนรับพระธุดงค์เป็นอย่างยิ่ง และหากรวม 27 วันแล้วจะต้องใช้ดาวรวยกว่า 72 ล้านดอก
ผมสนใจดูแต่ดวงแก้ว เป็นการเห็นด้วยความรู้สึกในใจ ไม่ได้เห็นด้วยสายตาครับ พอนิ่งไปมากๆ ขนก็จะลุกซู่ๆ จากแขนขึ้นไปที่หน้าอก จิตใจอิ่มเอม สบาย ยิ้มแทบไม่หุบ หุบไม่ลงเลยครับ
