เรื่องราวอานุภาพแห่งบุญ...เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จ
ความตาย คือ สิ่งที่ทุกคนต้องเจอ...บุญสำคัญต่อชีวิตหลังความตายแค่ไหน อย่างไร
วันมาฆบูชา มีความสำคัญอย่างไร...ที่นี่ มีคำตอบ
ผมประทับใจวัดนี้ที่สอนให้เลิกเหล้า เลิกบุหรี่ ผมรู้ว่าบุหรี่ไม่ดี แต่ที่ผ่านมาก็เลิกไม่ได้ แต่พอมาที่นี่วันแรก ผมตัดใจเลยนะครับ เอาบุหรี่ให้พระอาจารย์ เลิกเลยครับ ตั้งใจอยากบวชมากกว่า วันนี้ผ่านมาหนึ่งวัน มันไม่นึกถึงบุหรี่เลยครับ แทบไม่มีเวลานึกถึง เพราะพระอาจารย์ไม่ปล่อยให้เรามีเวลาว่าง เหมือนที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อกล่าวว่า อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปเปล่าๆ
เมื่อแน่ใจแล้วว่าอุบาสิกานี้รู้วาระจิตของตนจริงๆ ท่านจึงกลับมาคิดใคร่ครวญว่า "กรรมนี้หนักหนอ ธรรมดาปุถุชน ย่อมคิดถึงอารมณ์อันงามบ้างไม่งามบ้าง ถ้าเราจักคิดสิ่งอันไม่สมควรแล้ว อุบาสิกานี้จะรู้ทันเราเหมือนจับโจรได้พร้อมด้วยของกลาง อย่ากระนั้นเลย เราควรหนีไปเสียจากที่นี้จะดีกว่า" แล้วจึงลาอุบาสิกาไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ถึงแม้ว่าอุบาสิกาจะทัดทานให้อยู่ต่อก็ตาม เมื่อไปถึงพระพุทธองค์ได้ตรัสถามเธอว่า "ภิกษุ เธออยู่ในที่นั้นไม่ได้หรือ"
กัลยาณมิตรวาทิณีบอกว่า “อยากให้ลูกพระธัมฯทุกคน ลุกขึ้นมากอบกู้และปกป้องพระพุทธศาสนา หากชาวพุทธเข้มแข็งซะอย่าง ใครก็ทำอะไรไม่ได้ ขอฝากคำถามว่า ท่านได้ฝังไมโครชิพ เรารักพระพุทธศาสนา ลงในจิตใจแล้วหรือยัง ท่านสามารถพูดได้เต็มปากหรือยังว่า ท่านรักพระพุทธศาสนา หากรักจริง ก็ต้องตื่นตัวทำหน้าที่กันได้แล้ว”
เมื่อถึงเวลานั่งสมาธิ หนูวางใจสบายๆไว้ที่กลางกาย แล้วเสียงของพระอาจารย์ที่นำนั่งก็เบาลงเรื่อยๆ จนหนูไม่ได้ยินอะไรอีก หนูรู้สึกตื่นตัวภายใน สงบและพบแสงเล็กๆที่กลางท้อง ก่อนที่แสงนั้นจะขยายใหญ่จนสว่างไปหมด หนูรู้สึกสบายและมีความสุขมากๆค่ะ
ชื่อของคนมีผลต่อชีวิตหรือไม่ หากคนตายเคยเปลี่ยนชื่อ เมื่อทำบุญอุทิศไปให้ การใช้ชื่อเก่ากับชื่อที่เปลี่ยนใหม่ จะมีผลอย่างไรบ้าง
วันนั้น เป็นการนั่งระหว่างรอยต่อปี พ.ศ.2550 กับปี พ.ศ. 2551 ลูกนั่งได้อารมณ์สบายเป็นครั้งแรก ในขณะที่พระอาจารย์กำลังนำอธิษฐานจิต ลูกก็เห็นดวงกลมๆผุดขึ้นมา ขนาดเท่าพระจันทร์ลอยเด่นอยู่ข้างหน้า ลูกเกิดวิจิกิจฉา สงสัยว่าตัวเราจะคิดไปเอง ก็ลองหรี่ตาดู แต่ดวงก็ยังอยู่ให้ชื่นชมสักครู่จึงหายไป ลูกถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา คราวนี้ไม่ใช่เพราะหาวนอน แต่เป็นน้ำตาแห่งความปีติ
