เหตุใด ตอนประสบอุบัติเหตุนั้น ลูกจึงนึกถึงคุณยายอาจารย์ก่อนใครคะ
สามีเบรกไม่ทันจึงตัดสินใจหักหลบไปทางขวา รถพุ่งชนเสาไฟฟ้ากลางถนน เสียงดัง “บึ้ม” กึกก้องสนั่นหวั่นไหว
เกาะติดสถานการณ์โครงการอุปสมบทหมู่เข้าพรรษาหนึ่งแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย
พิธีบรรพชาสามเณรธรรมทายาท ณ วัดพระธรรมกาย
ทีมงานก็โทรมาถามว่าเอาแน่หรือพี่แดง ลูกก็สั่งเดินหน้า เพราะมั่นใจว่าขอคุณยายแล้ว ว่าหนูถ่าย 7 โมงเช้าและขอถึงค่ำ แล้วขอเห็นพระจันทร์เต็มดวงด้วย คุณยายก็ให้พร ว่าขอให้ชนะมาร ปรากฏว่าวันนั้นออกจากบ้าน 6 โมงเช้า ฝนยังตกกระหน่ำ แต่พอไปถึงศาลายาปุ๊ป 7 โมงเช้าเป๊ะ ฝนหยุดทันที ฟ้าเปิดแสงสวยมากๆ วันนั้นเราถ่ายกันถึง 5 ทุ่ม ได้ภาพตามที่ขอคุณยายทุกอย่าง และพอถ่ายทำเสร็จ ฝนก็ตกทันที
วันหนึ่งขณะที่ผมขับเครื่องบินจะลงจอดที่สนามบินในประเทศไทย ผมก็ได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดตั้งแต่ชีวิตผมเกิดมา นั่นคือ สิ่งก่อสร้างอันใหญ่โตสง่างาม สีทอง ทรงกลม แลเห็นเด่นชัดจากเครื่องบิน เป็นภาพที่สะดุดตาและมีพลังดึงดูดใจ ผมมีความรู้สึกว่า สถานที่แห่งนี้ได้กวักมือเรียกผมอยู่ตลอดเวลา จากนั้นผมก็พยายามเสาะแสวงหาว่าสถานที่แห่งนี้คืออะไรและผมจะมาถึงได้อย่างไร
“เธอไปอยู่ที่ไหนมา ฉันน่ะสร้างพระไปตั้งหลายองค์แล้วนะเธอรู้ไหม” หลังฟังถ้อยคำนี้ราวมีสายฟ้าฟาดที่กลางใจ “นี่ เรามาสายไปจริงๆ หรือนี่” หลังนิ่งอึ้งไปสักพัก ยอดหญิงแห่งกองทัพธรรม นามว่า จำเนียร เวลชินเออร์ ก็บอกตัวเองว่า “ไม่มีคำว่าสาย ตราบที่ลมหายใจยังมี เจดีย์ยังไม่ปิด เรามีสิทธิ์ชนะ”
สมาคมส่งเสริมศีลธรรมภาคใต้ พุทธศาสนิกชนในจังหวัดสงขลา และจังหวัดใกล้เคียงจำนวนมาก ร่วมประกอบพิธีทอดผ้าป่าเพื่อสร้างระบบน้ำและไฟฟ้า
ผมอดีตธรรมทายาทรุ่นบูชาธรรม 100 ปีคุณยายอาจารย์ “บัณฑิต ตระกูลคูศรี” ขอรายงานตัวกับหลวงพ่อในฐานะที่ผ่านการอบรมเป็นบัณฑิตทั้งทางโลกและทางธรรม ครับ แม้ผมจะเป็นแมนเต็มตัวไม่เคยกลัวใครประเภท “เทียนปู๋พ่า ตี้ปู๋พ่า” คือฟ้าไม่กลัว ดินไม่เกรง จะกลัวอย่างเดียวคือบวชที่วัดพระธรรมกายนี่แหละ มันกังวลคิดไปสารพัด ทั้งห่วงงาน ทั้งห่วงครอบครัว ทั้งกลัวติดใจเดี๋ยวอยู่ยาวแบบที่เค้าชอบลือกัน
