สำหรับที่นี่แล้ว... การแสวงหาความสุขที่แท้จริงบนพื้นฐานความแตกต่างทางความเชื่อนั้น ไม่เป็นอุปสรรคปัญหานำไปสู่ความแตกแยกครับ เพราะผู้มีบุญใช้แนวคิดสมานฉันท์แบบ “ความเชื่อดั้งเดิมอัญเชิญไว้บนหิ้งชั่วคราว แต่เวลานี้ขอทดลองศึกษาความจริงที่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยตนเอง” ด้วยเหตุนี้ผู้มีบุญจึงได้มาเข้าร่วมโครงการฯ รวมทั้งสิ้น 23 ท่าน จาก 7 สัญชาติ ได้แก่ ชาวศรีลังกา, มาเลเซีย, บังคลาเทศ, อังกฤษ, เยอรมัน, แคนาดาและไทย แล้วก็ต้องปลื้มใจแบบทันควันเพราะเกิดผลเกินควรเกินคาดครับ
ดิฉันได้พบ Landmark ของใจในทรงกลมนั้น โดยการนึกดวงอาทิตย์ขึ้นมาวางไว้ที่นั่น ทันใดนั้น ดิฉันก็ไม่ใช่ทรงกลมอีกต่อไป แต่พบแสงสว่างมากมายเปล่งประกายเจิดจ้า เป็นความรู้สึกที่ไม่มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ระหว่างดิฉันและจักรวาล การที่สามารถเห็นดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง และสามารถเห็นใจกลางความสว่างภายใน เป็นสิ่งที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้เลย มันเป็นเหมือนแสงสีขาวสว่างจ้าภายในดวงอาทิตย์
ไม่นานใจก็เริ่มสงบ หยุดนิ่ง เหมือนกับใจกำลังสะอาดบริสุทธิ์ ปราศจากกิเลสทั้งปวง และรู้สึกได้เลยว่า ใจหยุดนั้นมีความสุขอย่างยิ่ง จนไม่อาจบรรยายออกมาได้เลย ...เมื่อใจสงบแล้ว บางครั้งก็มองเห็นแสงสว่าง รู้สึกมีความสุขมาก และทำให้เข้าใจว่า ความสุขภายในนั้น เพียงแค่เราเอาใจมาหยุดนิ่งเฉยๆ ก็พร้อมที่จะพรั่งพรูออกมาให้เราได้สัมผัสฟรีๆ ไม่ต้องเสียเงินเลย
ในเรื่องของการนั่งสมาธิ แม้จะเป็นช่วงสั้น แต่ทุกคนก็นั่งกันได้ดีค่ะ มีผลการปฏิบัติธรรมเห็นองค์พระ และดวงแก้วอีกหลายคน แล้วพอทุกคนได้ฟังประวัติของมหาปูชนียาจารย์ ต่างก็ถามกันว่า มีหนังสือเกี่ยวกับท่านเหล่านี้เป็นภาษามองโกเลียหรือไม่ เพราะอยากจะศึกษาเพิ่มเติม ส่วนเรื่องกฎแห่งกรรม, ทาน ศีล ภาวนา พวกเขาก็ฟังกันอย่างกระตือรือร้น และตั้งใจจะนำไปปฏิบัติจริงในชีวิตด้วย เพราะตามวัดวาอารามส่วนใหญ่ จะเน้นเรื่องการสวดมนต์เป็นหลัก จึงไม่มีโอกาสได้ฟังเรื่องราวเหล่านี้เลย
เวลาทำสมาธิ ดิฉันเพียงแค่หลับตาเบาๆแบบไม่ต้องสนิทมาก วางใจไปที่ท้อง ในช่วงเวลาไม่นาน ดิฉันก็จะเห็นแสง ที่มีรูปทรงคล้ายลูกบอล และมันก็เปลี่ยนสี และขนาดไปเรื่อยๆ จากใหญ่ไปเล็ก เล็กไปใหญ่ สลับไปมา สวยงามและสงบมาก จนดิฉันเริ่มร้องไห้
พอดีกับที่ลูกได้ดู DMC พระเดชพระคุณหลวงพ่อแนะนำว่า “ให้เราเล่นตัว ทิ้งสิ่งที่เห็นนอกตัวทั้งหมด ยอมดูความมืดดีกว่า” ลูกจึงทำตาม คราวนี้นั่งมืดเป็นปีๆเลยค่ะ เวลานั่งก็จะได้แต่ความสบาย เห็นแสงสว่างบ้าง แต่ก็นั่งทุกวันไม่เคยเว้น พอมาได้หลักการวางใจจากพระอาจารย์ที่บ้านสวนอุบลฯ ก็เลยเน้นความสบาย พอใจสบายก็ค่อยๆน้อมลงไปในตัว
ฤดูใบไม้ผลิกำลังมาเยือนแอฟริกาใต้ ฝูงนก ฝูงกา กำลังสร้างบ้านใหม่ แต่ที่อัศจรรย์ใจก็คือว่า รังนกในดงหนาม ทำไมต้องเกาะกลุ่มกัน รัง เหมือนขานรับความอัศจรรย์ของ เลข5 จากประเทศไหนสักแห่ง ทำไม...ไม่ 3...ทำไม...ไม่ 4...หรือว่า 6...ทำไม...ต้อง 5 ทำไมนกน้อยสกุณา ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ จะต้องเกาะกลุ่มกันเป็นโมดุล (Module)
ลูกเณรขอกราบถวายบุญที่ลูกเณรมาบวชในครั้งนี้ ขอให้หลวงพ่อหายจากโรคภัยไข้เจ็บ ขอให้หลวงพ่อสอนพวกเราและสร้างบารมีต่อๆไป และ ลูกเณรอยากให้ทุกคนช่วยกันสร้างโมดูล หลังคามหารัตนวิหารคด ให้เสร็จภายในกฐินนี้ มีเท่าไหร่ ก็ให้ทำ การให้ทาน จะมีผลต่อชาติหน้า ถ้าเราให้ทานเยอะก็จะรวย ลูกเณรอยากให้เสร็จเร็วๆ คนจะได้มาใช้ เราก็ได้บุญด้วย ไปอยู่สวรรค์เราก็ยังได้บุญต่อครับ
ผมนั่งด้วยใจที่ผ่อนคลาย หายใจเข้าลึกๆและหายใจออกช้าๆ แล้วผมก็ได้ค้นพบจุดสิ้นสุดของลมหายใจ มันรู้สึกเหมือนจุดกลมๆอยู่ภายในตัว เหนือสะดือประมาณสองนิ้วมือ ผมก็นึกถึงดวงแก้วใสๆไว้ที่ตรงนั้น ทันใดนั้นเอง มันเหมือนกับมีแรงดึงดูดเข้าไปข้างในช่วงสั้นๆ แล้วก็มีแสงสว่างสีเหลืองกระจายออกมาอย่างรวดเร็วจากตรงกลางของดวงแก้วนั้น
สมาธิได้ทำให้ชีวิตของฉันดีขึ้นอย่างมาก เดี๋ยวนี้ฉันรู้แล้วว่า ฉันจะเป็นเพื่อนที่ดีกับตัวเองได้อย่างไร การปฏิบัติธรรมได้ให้ที่พึงอันปลอดภัยภายในแก่เราซึ่งไม่มีใครเอาจากเราไปได้เลย และฉันรู้สึกว่าจิตใจเข้มแข็งขึ้น มั่นใจในการดำเนินชีวิตให้ก้าวไปข้างหน้า มากถึง 150 %
