ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เป็นพระอรหันต์ ผู้ตรัสรู้แล้วเองโดยชอบ พระองค์นั้น
ผมเห็นโดมทองของมหาธรรมกายเจดีย์อยู่กลางท้องของผม…ต่อมาเจดีย์ก็ค่อยๆเลือนหายไป เหลือองค์พระใสๆอยู่กลางท้องของผมแทน
การเปลี่ยนแปลง คือ การแสวงหา นั่นคือ สัญญาณบอกให้เรารู้ว่า เรายังไม่พบของที่ดีจริง จึงเบื่อหน่ายเร็ว หายเห่อเร็ว เมื่อเบื่อก็เปลี่ยนแปลง แสวงหากันต่อๆ ไปอย่างนั้น การแสวงหาที่ไม่มีที่สิ้นสุดนี้แหละ ที่เรียกว่าไม่สันโดษ
ต้นไม้แม้ไม่มีจิตยังกลับกลายได้ ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ที่มีจิตใจ น้ำหยดลงหินทุกวัน หินยังกร่อนได้ เสาศิลา เมื่อมีคนมาโยก เสาศิลายังสั่นคลอนได้ คนหรือสิ่งของใกล้ตัวก็เช่นเดียวกัน มีผลต่อเรามาก เราจึงควรคบหานักปราชญ์บัณฑิต หมั่นหาโอกาสไปสนทนากับสัตบุรุษ และสัตบุรุษที่แท้จริงที่มีอยู่ในตัวเรา คือ พระธรรมกาย
แม้ในยามที่หลวงปู่ท่านป่วย แต่ท่านก็มีเมตตา อานุภาพและความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน แค่เป่ากระหม่อมให้ เมื่อไปแข่งก็ได้แชมป์กลับมาเป็นอัศจรรย์
มีดาวรวยต้นหนึ่งให้ดอกกิ๊บเก๋กว่าต้นใดๆ โดยมีดอกโต กลีบดอกใหญ่คลี่บานเป็นพุ่มไม่ห่อพับ จะบอกว่าดูคล้ายกับดอกคาร์เนชั่นก็ได้ หรือจะบอกว่าเหมือนกับดอกบานชื่นก็ไม่เชิง(
เช้าวันนี้ ลมพัดโชยเอื่อยๆ แสงแดดอ่อนๆ บรรยากาศเย็นสบาย ทำให้นึกย้อนกลับไป เมื่อ 130 ปีก่อน ที่แผ่นดินใบบัวนี้ ได้เป็นสถานที่เกิดด้วยรูปกายเนื้อของพระเดชพระคุณหลวงปู่ นับเป็นแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้วันนี้ลูกหลานเหลนหลวงปู่ ถึงกับต้องหลั่งน้ำตา เพราะได้เห็นหลวงปู่คืนกลับมาด้วยรูปกายทองคำอีกครั้ง พร้อมกับคณะพระธุดงค์กองพันเนื้อนาบุญจำนวน 1,130 รูปค่ะ
สาธุชนกว่า 200 ท่าน ได้ร่วมปฏิบัติธรรมในโครงการปฏิบัติธรรมใจใส
วันนี้เป็นวันสว่างที่สุด เป็นวันที่พุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญ 1,131 รูป จะได้กลั่นใจให้สว่างไสว นิ่งยิ่งกว่านิ่ง สว่างยิ่งกว่าสว่าง เพื่อน้อมบูชาธรรมพระผู้ปราบมาร บนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ อนุสรณ์สถานแห่งที่ 1 โลตัสแลนด์
