เขาเล่าว่าไปเรียนวิศวะช่างยนต์ และได้ทุนจะไปเรียนต่อที่ประเทศญี่ปุ่น แต่ก็ต้องสละสิทธิ์ไปเพราะที่บ้านซึ่งทำธุรกิจขายยาเกิดวิกฤตใหญ่ เป็นหนี้จำนวนมากถึง 10 ล้านบาท (เมื่อเกือบ 30 ปีก่อนนะคะ) และมีเรื่องต้องขึ้นโรงขึ้นศาลกัน พี่น้องก็หนีหมดไม่มีใครรับผิดชอบ เขาจึงอาสามารับภาระหนี้สินทั้งหมดแทนพ่อ ซึ่งในตอนนั้นเขาอายุเพียง 22 ปี ลูกสงสารเขามาก
In Thai society these days, it has changed a lot because everyone has to work for survival until you can hardly find a smile on anybody’s face. Could you please show us the way to survive and have happiness in society Sir?
นับตั้งแต่ได้พบกับหมู่คณะ เขาก็ได้สร้างบารมีอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง ได้ร่วมบุญหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ...ได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวบนโดม...สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว ให้ตนเอง หมู่ญาติ และบอกบุญ รวมทั้งหมดกว่าหนึ่งพันองค์...ร่วมบุญสร้างอาคารที่พักพระภิกษุ...และเป็นประธานรองในงานบุญใหญ่อีกหลายงาน...ต่อมา วิบากเก่าตามทัน ทำให้เขาล้มป่วย และเสียชีวิตในที่สุด...ชีวิตหลังความตายของเขา จะเป็นอย่างไร...
เธอมีสามีที่มีอายุมากกว่าถึง 2 รอบ เธอมีลูกชายเพียงคนเดียว ลูกชายของเธอเคยมาบวชเป็นสามเณรในโครงการอบรมยุวธรรมทายาทหลายครั้ง และมีความต้องการที่จะบวชตลอดชีวิต ซึ่งสามีของเธอก็ให้การสนับสนุน แต่ในเวลานั้นเธอไม่พอใจสักเท่าไร จึงทำเธอห่างจากหมู่คณะไป...ต่อมา เมื่อสามีของเธอเสียชีวิต เธอได้กลับมาสร้างบุญสร้างบารมีกับหมู่คณะอีกครั้ง ขณะนี้ลูกชายของเธอก็ได้บวชเป็นสามเณร และมีความปรารถนาที่จะบวชตลอดชีวิต...
วิธีปลดหนี้เงินล้าน ก่อนหน้านี้..ชีวิตลูกลำบากสุดๆ หรือ สุดๆ จะลำบากเลย แต่เนื่องจากลูกอยากทำบุญนี้มากจริงๆ อยากเอาทองคำเป็นแท่งๆ ที่เป็นของลูกเองไปหล่อหลวงปู่ จึงอธิษฐานจิตขอกับหลวงปู่ว่า ขอให้ขายที่ได้เป็นอัศจรรย์เถิด ถ้าขายได้ลูกจะเอาไปหล่อหลวงปู่สัก 10 บาททอง
ช่วงแรกที่เข้าโครงการ ผมต้องโกนหัวใส่ชุดขาวถือศีล 8 หักดิบเลิกเหล้า เลิกยา เลิกอบายมุขทุกอย่าง แรก ๆ ก็มีอาการกระวนกระวายหงุดหงิด แต่พอผ่านไป ก็เริ่มอยู่ตัว ประกอบกับได้ฟังธรรมะจากพระอาจารย์ จึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาเรามันเดิน
หากจะรอให้ผมเคลียร์หนี้จนหมด ก็คงอดได้บุญพอดี แต่หากไม่ทำบุญใหญ่ จะให้ผมเอาบุญจากไหนมาช่วยให้ผมรอดวิกฤตที่ประสบอยู่นี้
ยิ่งเจอวิกฤตของชีวิตหนักเท่าไร ต้องเอาบุญที่ใหญ่ที่สุด ช่วยกู้วิกฤตมากขึ้นเท่านั้น
ในจังหวะชีวิตที่คนในครอบครัวเรากำลังอะเลิร์ทเบิกบานในความรุ่งเรืองในการบริหารงานของน้องชายอยู่นี่เองค่ะ จู่ๆ ก็เกิดฟ้าผ่าขึ้นที่กลางหัวใจลูก เพราะน้องชายได้ตัดสินใจยกบริษัทและโรงงานทั้งหมดให้แก่ลูกค่ะ เพราะเขาจะไปบวชแบบถาวร โดยเขาคิดว่า ได้สร้างทุกสิ่งทุกอย่างให้ครอบครัวไว้หมดแล้ว ถึงเวลาที่เขาจะทำพระนิพพานให้แจ้งเพื่อตัวเองสักที
He told me that he was studying mechanical engineering and had received a scholarship to further his studies in Japan. But he had to give up his chance to go because his family’s business selling medicine was in crisis because they had debts of 10 million baht. So he agreed to take on the burden of the entire debt on behalf of his father. He was 22 years old at the time.
