ภารกิจของกองทัพธรรม เพื่อขยายอาณาจักรแห่งสันติสุข สู่มองโกลเลียครั้งนี้ เริ่มขึ้นในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ.2549 โดยกองทัพธรรมได้ควบนกเหล็กออกจากสุวรรณภูมิ ในเวลาตีสองครึ่ง เหินฟ้าสะกดรอยตามกองทัพม้าของจอมพลเจงกีสข่าน ไปถึงมองโกเลียตอน 3ทุ่ม โดยมีหมอบาซล่า และท่านมุงจากาล มารอรับด้วยความอบอุ่น แต่อากาศในขณะนั้นอุณหภูมิติดลบ 4องศาเซลเซียสเจ้าค่ะ
ชายคนหนึ่ง สนใจในเรื่องของไสยเวท ได้ฝึกฝนด้วยตนเอง จนเกิดอาการป่วย เพราะใช้วิชาโดยไม่ได้ยกครู ...จนลูกพี่ลูกน้องของเขาคนหนึ่ง ได้มาทำพิธียกครูให้ จึงหายป่วย และใช้วิชารักษาผู้คนได้ ...ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ ผู้เป็นศิษย์ กับวิทยาธร ผู้เป็นอาจารย์เจ้าของวิชา ...การติดต่อส่งดอกไม้และว่าน ให้กันโดยมีวิทยาธรเป็นสื่อกลาง ..
เธอมีปัญหาเข้ากับใครไม่ได้ตั้งแต่เด็ก ชอบอยู่คนเดียว มีหมาและแมวเป็นเพื่อน …เธอมีความต้องการจะไปนับถือความเชื่ออื่นตั้งแต่เด็ก แต่เมื่อเกิดความสับสนในคำตอบที่ไม่ชัดเจน จนเพิ่มความไม่เข้าใจมากยิ่งขึ้น เธอจึงได้หันเข้าหาชมรมพุทธ และได้มาพบกับหมู่คณะ …ปัจจุบันเธอได้อุทิศตัว เข้ามาช่วยงานพระพุทธศาสนาอย่างเต็มกำลัง…
คุณหมอผู้ไม่เชื่อในเรื่องบุญ-บาป ไม่สนใจการทำบุญ …ต่อมาเธอมีอาการป่วย เนื่องจากหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาท ทุกข์ทรมานมาก รักษาอยู่นานก็ยังไม่หาย มิหนำซ้ำยังมีอาการพังผืดรัดรากประสาทไขสันหลังอีก พอรักษาก็มีอาการแพ้ยา …ด้วยคำพูดของกัลยาณมิตร สะกิดใจเธอให้หันมาสร้างบุญ สร้างบารมี …อานุภาพแห่งบุญช่วยเธอได้หรือไม่ อย่างไร …ที่นี่มีคำตอบ
เนื่องจากพ่อบ้าน เล่นการพนัน สูบบุหรี่ และดื่มน้ำเมา ทำให้แม่บ้านต้องรับผิดชอบทุกอย่างในครอบครัว วันหนึ่งเธอมีอาการชาจากนิ้วก้อย คล้ายถูกไฟช๊อต ไปถึงหัวใจ มีอาการแน่นหน้าอก สุดท้ายหมดสติไป ผู้เฒ่าผู้แก่ข้างบ้านพากันบอกว่า เธอถูกผีเข้า…และกับคำถาม วิบากกรรมใด ทำให้พูดติดอ่าง…
