เคยมีข่าวว่า วัดพระธรรมกายใช้ที่ดินมาก ใช้เงินในการดูแลวัดพัฒนาพระ เณร อุบาสก อุบาสิกามาก ก็เลยมีการทำธุรกิจการค้าเพื่อหาเงินใช้จ่ายในวัด กราบขอความกรุณาหลวงพ่อชี้แจงด้วย
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัปปุริสทานมี ๘ ประการ คือ ให้ของสะอาด ให้ของประณีต ให้ตามกาล ให้ของสมควร เลือกให้ ให้เนืองนิตย์ ให้ด้วยจิตที่ผ่องใส และให้แล้วก็ดีใจ”
คำถาม : ทุกเช้าผมจะหยอดกระปุก ทำบุญหนเพระพุทธรูปที่หิ้งพระทุกวัน พอมีงานบุญก็จะเอาเงินไปทำบุญกับทางวัด แต่บางเดือนไม่สะดวกไปทำบุญที่วัด ก็จะนับเงินในกระปุกแล้วโอนเงินในบัญชี ร่วมบุญกับทางวัด เท่าจำนวนเงินที่เราหยอดกระปุกได้ แล้วนำเงินในกระปุกไปใช้จ่าย อย่างนี้จะเป็นบาปหรือเปล่าครับ
หลวงพ่อครับ...แม้เวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไร ผมก็ยังยืนยันว่า..“เรื่องอื่นหมื่นแสน ก็ไม่แรงเท่าเรื่องยาย” ครับ และวันนี้ผมก็ขออนุญาตมาเล่าเรื่องคุณยายต่อ ซึ่งเรื่องนี้เกิดเมื่อ 32 ปีที่แล้ว หรือปี พ.ศ.2525 เป็นปีที่ผมเข้ามาเป็นอุบาสก ช่วยงานหน่วยบอกบุญกับพี่สุธรรม หรือหลวงพี่สุธัมโมในปัจจุบัน
วันปีใหม่ในสายตา ของนักปฏิบัติธรรมจะมองว่า อายุของเราเพิ่มขึ้นอีก ๑ ปี ความชรานำเราใกล้เข้าไปสู่ความตายเร็วขึ้น วันคืนล่วงไปๆ บัดนี้เราทำอะไรอยู่ บารมี อะไรที่ยังพร่องอยู่ก็จะเร่งสร้างให้เต็มที่ บุญชนิดไหนที่ทำมาเป็นประจำจะขวนขวายให้ยิ่งๆ ขึ้นไป เราจะไม่ประมาทในวัยและชีวิต หรือสิ่งใดที่เคยประพฤติผิดพลาดพลั้งไปในปีเก่าที่ผ่านมา ก็จะปรับ ปรุงแก้ไขตนเองให้ดีขึ้น เพื่อก้าวสู่ชีวิตใหม่ในศักราชใหม่ ให้เป็นศักราชชัยแห่งคุณงามความดี เป็น อารยชนผู้ทำตนให้บริสุทธิ์ผุดผ่อง แก่บุญแก่บารมียิ่งๆ ขึ้นไป
ในสมัยพุทธกาล พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อได้พบใครก็ตามที่มีสติปัญญาเฉียบแหลมจริงๆ ท่านไม่สอนมาก สอนแต่ให้ละชั่ว ทำความดี กลั่นใจให้ใส ปรากฏว่าผู้นั้นสามารถหมดกิเลสได้ในทันที
บุญจากการทอดกฐิน ถือเป็นบุญใหญ่ที่มีอานิสงส์มากเป็นอย่างยิ่ง เป็นบุญที่ทำได้ยาก มีข้อจำกัดหลายประการ และมีเฉพาะในพระพุทธศาสนา
เพราะรู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต คหบดีหญิงจากจังหวัดนครสวรรค์ จึงเตรียมตัวตายมาเป็นอย่างดีตามหลักวิชชา
กระทรวงวัฒนธรรม มอบวัฒนธรรมจังหวัดประสานวัดทั่วประเทศจัดกิจกรรม 1 ตำบล เปิด 1 วัด ทำบุญวันอาทิตย์ เพื่อเพิ่มช่องทางให้เยาวชน และคนทำงานมีโอกาสเข้าวัดทำบุญมากขึ้น
