เล่าอานุภาพคุณยายอาจารย์ จากกัลฯพิชญ์สินี กล้าตะวัน และเกาะติดการทำหน้าที่ของลูกพระธัมฯภาคนครหลวง 5 ที่แม้ว่าตอนนี้จะเหลือเวลาอีกเพียง 5 วันเท่านั้น แต่ทุกคนก็ยังมีไฟโชนนิรันดร์ในการออกไปทำหน้าที่กันแบบทุกวันตลอดเวลา และที่ผ่านมาลูกพระธัมฯภาคนครหลวง 5 ก็ยังได้จัดงานสัมมนาเพื่อรวมใจรวมแผ่นทองขึ้น
“ยามป่วยคุณยายช่วย ยามตายคุณยายส่ง” รักของคุณยายที่มีต่อลูกศิษย์เป็นรักข้ามภพจริง ๆ ครับ เมื่อคุณยายท่านเปี่ยมพระคุณขนาดนี้ กฐิน 100 ปี ของท่านลูกจึงเทใจ เทกระเป๋า เอาบุญกับคุณยายอย่างเต็มที่ ตอนนี้ล้นกองแล้วครับ
พอคุณยายท่านเห็นลูกพูดไม่ออก ท่านจึงต้องพูดขึ้นมาก่อนว่า “ลูกในท้องคุณ..เป็นคนมีบุญนะ บุญพ่อกับแม่ไม่พอจะรองรับเขาหรอก ต้องถวายให้เป็นลูกยาย”
และนับจากล้านแรกของชีวิต ที่คิดทำกับคุณยาย ผมก็มีเงินหลายล้านทำบุญเรื่อยมาจนกระทั่งปัจจุบัน ธุรกิจรองเท้า..GO INTER สู่ตลาดต่างประเทศ ทั้งๆ ที่ เป็นช่วงภาวะเศรษฐกิจขาลง..แต่ผมกลับขาขึ้น ธุรกิจเขาเจ๊ง..ผมกลับรุ่ง เขาถอยหลัง..ผมก้าวหน้า เขาขายไม่ได้..ส่วนผมขายดี ทุกอย่างมันสวนกระแสหมดเลยครับ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..นานมา กว่า 16 ปี..เป็นช่วงที่ลูกต้องเข้ารับการเจาะน้ำไขสันหลังที่ รพ.ศิริราช พร้อมกับเด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่ง ชื่อ พัชราภรณ์ พูนพุ่ม หรือ อ๊อฟ ....ซึ่งมีอาการรุนแรงเข้าขั้นโคม่า จะไม่ให้เรียกว่าโคม่าได้อย่างไรล่ะคะ ก็อ๊อฟเล่นนอนสลบหมดสติไม่กระดุกกระดิกเลยมาเกือบ 4 เดือนแล้ว
อานุภาพและความเมตตาของท่านเป็นที่เลื่องลือ ทำให้มหาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกชนชั้น หลากหลายอาชีพ พากันมากราบขอความเมตตาให้ท่านช่วย ซึ่งท่านก็ช่วยพวกเขาให้รอดตาย หายป่วย ร่ำรวย หมดทุกข์ อยู่เย็นเป็นสุขกันทั่วหน้า โดยที่ท่านต้องใช้บุญไปมากมาย เพื่อแลกกับชีวิต และความสุขความสำเร็จของลูกหลาน
กลุ่มพายุดำทะมึนรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัวกำลังร่นถอยออกไปอย่างลนลานและกลืนหายไปกับความมืด ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “แปลกมาก..อยู่ ๆ พายุก็ม้วนตัวกลับอย่างกะทันหันเหมือนมีใครมาไล่”
“จริงๆ แล้วคุณแม่คุณหมดอายุขัยแล้วนะ ตอนนี้ธาตุในตัวแตกหมดแล้ว แต่วิญญาณยังไม่ออกจากร่าง แล้วยายจะช่วย ให้ลูกทุกคนอยู่ในบุญมากๆ เพราะบุญนี่แหละจะช่วยแม่ได้ ลูกๆ จะต้องนั่งสมาธิกันทุกคน”
ลูกกัลฯ ฤทธิรงค์ จินดามัย ลูกพระธัมฯหลานคุณยาย ขอรายงานตัวและขออนุญาตเล่าเรื่องราวอานุภาพของคุณยายที่ลูกและครอบครัวได้ประสบมาครับ
จู่ๆ ก็มีความคิดผุดขึ้นมาว่า เอ๊ะ! เรามีล็อกเก็ตที่คุณยายให้มานี่นา (ล็อกเก็ตกฐินคุณยายรุ่นแรก) กระผมจึงจับล็อกเก็ตแล้วนึกว่า “คุณยายช่วยพระด้วย” อัศจรรย์จริงๆ ครับ แค่นึกเท่านั้น ขอย้ำว่าแค่นึกเท่านั้น คุณยายก็ปรากฏขึ้นที่ศูนย์กลางกายของกระผมในท่านั่งสมาธิ แล้วขยายใหญ่ขึ้นๆ จนคลุมทุกคนในที่นั้น ไม่เลือกว่าไทยหรือพม่า คลุมหมด ตอนนี้กระผมใจฟูเต็มหน้าอกเลยครับ
