ชายหนุ่มคนหนึ่ง เป็นคนนิสัยดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มีความรับผิดชอบในหน้าที่การงานเป็นเยี่ยม ต่อมามีอาการซึมเศร้า และได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายไปในที่สุด น่าเสียดายที่เขามี DMC แต่กลับไม่ได้สนใจที่จะดู …หญิงสาวอีกคนหนึ่ง เมื่อมี DMC แล้วก็ติดตามดูอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ไม่ประมาทในการสั่งสมบุญ ต่อมา ได้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ…ชีวิตในปรโลกของเขาและเธอจะเป็นอย่างไร…
เด็กชายคนหนึ่ง อายุ 9 ขวบ...ช่วงแรกเกิดจนถึง 4 ขวบ ไม่สบายบ่อย มีพัฒนาการช้าในทุกขั้นตอน เวลาดีใจ จะมีอาการตีปีกเหมือนไก่ เวลาไม่ได้ดั่งใจ จะเอาหน้าผากโขกกับพื้นอย่างแรง...พอโตขึ้น ชอบไปโรงเรียน แต่เขียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ออก ชอบพูดคำหยาบ มีอาการเหมือนกับเด็กที่เป็นออทิสติก แต่หลังจากมาร่วมบุญกฐิน ปี 45 เขาก็มีอาการดีขึ้นเป็นอัศจรรย์...เขาเป็นเช่นนี้ เพราะอะไร และควรจะแก้ไขอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
I’d like to know what principle of Dhamma can give stability to the family till the next generations?
