สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จัดโครงการชีวิตใหม่หัวใจไอซีที เพื่อลดปัญหาเด็กติดเกม
เธอและสามีรอดตายได้โดยไม่มีแผลอะไรเลย ไม่จำเป็นต้องมีไข้ให้ใครไปเยี่ยม จึงถือว่ารอดตายได้อย่างยอดเยี่ยม และเป็นแรงบันดาลใจให้ทั้งสองตัดสินใจเดินทางมาวัดพระธรรมกาย ประเทศไทยเพื่อร่วมงานบุญวิสาขบูชาที่จะถึงนี้ด้วย
สามเณรไปเชิญชวนพี่ๆน้องๆในหมู่บ้านของสามเณร ให้มาบวชเป็นสามเณร สามเณรแต่ละรูปก็ไม่พลาดที่จะทำหน้าที่เชิญชวนคนให้มาสร้างพระธรรมกายประจำ ตัว
น้องแพรวได้ฝากบอก พี่ ป้า น้า อา คุณตา คุณยาย มาอีกด้วยว่า “ถึงหนูจะอายุแค่ 12ขวบ แต่หนูก็สู้ขาดใจค่ะ ยังไงก็จะตะลุยออกไปเชิญชวนคนมาร่วมงานกฐินหลวงปู่ให้ได้มากที่สุดค่ะ และหนูก็อยากให้ทุกๆคนสู้ไปพร้อมๆกันนะคะ เพราะยังไงหลวงปู่...ท่านก็ดูเราอยู่ ท่านจะช่วยเราให้สำเร็จแน่นอนค่ะ”
นอกจากนี้ เขายังมีรางวัลสำหรับนักรบอีกด้วย คือ ถ้าใครชวนได้ 10คนจะได้รับเสื้อขาว 1ตัว ถ้าใครชวนได้ 20คนก็จะได้รับชุดขาว 1ชุด เรียกได้ว่างานนี้กำลังใจแรงเกินพิกัด เวลาที่นักรบปักธงชัยหัวใจทองคำออกสู่สมรภูมิการสร้างบารมี เขาจะมีสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความเป็นนักรบกองทัพเดียวกัน นั่นก็คือ เสื้อนักรบปักธงชัยนั่นเอง ซึ่งข้างหลังเสื้อจะมีข้อความเขียนว่า “รวยพันโกฏิ รวยโคตรๆ ไม่มีอด ไม่มีหมด ไม่มีจนตลอดกาล”
ก็เป็นอย่างที่เขาว่ากันไว้ว่า “คนระยอง...เอาได้” เพราะผู้นำรถหัวใจทองคำที่นี่ เขาไม่มีรีรอ พอได้ยินพระเดชพระคุณหลวงพ่อประกาศออกอากาศว่า “กฐินปีนี้หลวงปู่เป็นประธานกฐิน” ก็ลุยทำหน้าที่กันทันทีเลย ซึ่งปกติแล้วผู้นำรถหัวใจทองคำจังหวัดระยอง เขาจะจัดรถบัสมาวัดกันทุกๆวันอาทิตย์อยู่แล้ว
ผู้นำรถหัวใจทองคำที่นี่ เขามีจิตใจกว้างใหญ่เหมือนดังทะเล เพราะการทำหน้าที่ของผู้นำรถที่นี่เรียกได้ว่า ถึงไหนถึงกัน ที่ไหนยังไปไม่ถึงก็ไม่มีปล่อยเอาไว้ จะอยู่ลึกอยู่ไกลไม่ใช่อุปสรรค ลุยกันสะบั้นหั่นแหลก ตั้งเป้าเพียงอย่างเดียว คือ ตามลูกหลานของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯมางานกฐินครั้งนี้ให้ได้ และงานนี้ก็เรียกได้ว่าลุยกันทุกเพศทุกวัย ทั้งคนหนุ่มคนสาว ผู้เฒ่าผู้แก่
ผู้นำรถที่นี่ เขาก็ไม่ธรรมดา เพราะเขาบอกว่า “ที่อื่นแรงคูณสอง แต่ที่โคราชนี่แรงคูณร้อย” และด้วยเป้าหมายสำคัญครั้งนี้ คือ การตามลูกหลานของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ผู้มีบุญ มาร่วมงานกฐินหลวงปู่ครั้งนี้ให้ได้ ผู้นำรถโคราชจึงคิดว่า “ความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ ต้องเกิดจากการรวมใจเป็นหนึ่งแบบแรงคูณร้อยเท่านั้น”
ขนาดคุณครูที่ทำงานแบบมีวันหยุดราชการ ยังทำหน้าที่กันแบบไม่มีวันหยุดราชการเลย และการทำหน้าที่ที่จังหวัดบุรีรัมย์ก็ไม่ใช่มีเพียงแต่สาธุชนเท่านั้น เพราะขนาดพระภิกษุ ท่านก็ลงพื้นที่ ลุยทำหน้าที่ด้วยตัวท่านเองเช่นกัน ทั้งชวนคน หารถ บอกบุญ ท่านทำทุกอย่างเหมือนที่ญาติโยมทำ เพื่อเป้าหมายเดียวกัน คือ ตามหมู่คณะมาร่วมงานกฐินหลวงปู่ครั้งนี้
ถึงแม้ว่าวันงาน คนจะมาร่วมงานที่วัดพระธรรมกายเป็นแสนๆคน แต่ชาวกาญจนบุรีที่มาวัดใหม่ๆ หลายต่อหลายคนต่างรู้สึกแปลกใจมากๆว่า “ทำไม คนเป็นแสนๆคนมาอยู่ร่วมกันแล้ว ถึงได้เป็นระเบียบเรียบร้อยขนาดนี้ และยิ่งไปกว่านั้นไม่เคยนึกไม่เคยฝันมาก่อนว่า เมื่อมาอยู่ร่วมกันเป็นแสนๆคน จะรู้สึกสบายอกสบายใจ เย็นกายเย็นใจ อากาศรอบๆตัวเป็นอากาศที่สบายๆมากๆ น่าอัศจรรย์จริงๆ”