เมื่อเวลาอันสำคัญได้มาถึง พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเริ่มกล่าวคำมอบองค์พระเป็นภาษาอังกฤษ พร้อมทำพิธีมอบถวายองค์พระให้แก่ท่านประธานาธิบดี แห่งศรีลังกา ฯพณฯ มหินทะ ราชปักษา ท่ามกลางบรรยากาศที่ชื่นมื่นของชาวพุทธศรีลังกา และเป็นจุดสถาปนาความสัมพันธ์อันเหนียวแน่น ในวิถีแห่งชาวพุทธของทั้งสองประเทศสืบไป
นิครนถ์นาฏบุตร เจ้าลัทธิเดียรถีย์ที่ไม่ชอบใจในพระบรมศาสดา เพราะศรัทธามหาชนของตนเองห่างเหินไป จึงแต่งปัญหาข้อหนึ่งเป็นโอวัฏฏิกสาระ คือปัญหาวนเวียน ไม่มีใครสามารถแก้ได้ ปัญหานี้นิครนถ์ใช้เวลา ๔ เดือน จึงคิดออก และยุให้อภัยราชกุมารเรียนปัญหานั้นจนแตกฉาน เพื่อจะได้ส่งไปโต้วาทะกับพระผู้มีพระภาคเจ้า
ผมกำหนดนิมิตเป็นองค์พระ ตอนแรกเห็นเป็นสีเหมือนหินอยู่กลางตัวผม แล้วท่านก็เปลี่ยนเป็นใสมากๆ และนั่งนิ่งสนิทอยู่ที่กลางตัวของผม ผมมีความสุขมากอย่างอธิบายไม่ได้ครับ รู้สึกแปลกๆ เพราะไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน และไม่เคยคิดว่าจะมีความสุขแบบนี้ในโลก
พระภิกษุรูปหนึ่ง ท่านรักในการอยู่ธุดงค์ ปลีกวิเวก...เมื่อครั้งที่ท่านได้เดินทางไปที่วัดเก่าแก่แห่งหนึ่ง ท่านได้ไปพบหินสีดำ มีลักษณะคล้ายเสมา จึงเอ่ยปากขอลอยๆ แล้วนำติดตัวกลับมาวัดที่ท่านพำนักอยู่...หลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ผิดธรรมชาติหลายอย่าง และเมื่อเวลาท่านนั่งสมาธิ ท่านยังเห็นนิมิตประหลาดอีกด้วย...7วันต่อมา ในขณะที่สาธุชนราว 30ชีวิต กำลังร่วมกันปฏิบัติธรรม ได้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองอย่างน่ากลัว ผู้คนพากันแตกตื่น หอฉันซึ่งยังสร้างไม่เสร็จได้พังลงมา
There was a monk who loved in doing pilgrimage. One time, he traveled to an old temple and found a black stone in shape like the boundary marker stone of a Buddhist temple. He brought that stone back with him to his temple….After that, there were many unusual things happened to him even when he meditated. His mother was injured by a fallen broken pillar hit right on her back. Is this a curse of that black stone? DMD has the answers.
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเป็นนักกีฬาระดับเหรียญทอง แต่อนิจจา...เธอถูกสามียิงจากด้านหลังทำให้เป็นอัมพาต จนถึงปัจจุบันเป็นเวลากว่า 30ปีแล้ว...เธอถูกญาติของสามีกีดกันไม่ให้ได้พบกับลูกสาว แต่เมื่อได้พบกัน ลูกสาวเมื่อเห็นแม่เป็นอย่างนี้ กลับเหินห่าง ไม่อยากมาเยี่ยมเยียน...เธอต้องเป็นเช่นนี้ด้วยวิบากกรรมใด...และสำหรับผู้ที่เป็นอัมพาต ควรฝึกสมาธิอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
บ้านของเธอเป็นบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของซีแอตเติ้ล...คุณพ่อของเธอ ป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน เป็นเวลาถึง 19ปี คุณแม่ของเธอ ตาเป็นต้อหิน กลางวันมองเห็นเพียงรางๆ กลางคืนมองไม่เห็น พี่ชายของเธอ เป็นลูกกตัญญู ชอบปฏิบัติธรรม ชอบทำบุญสังฆทาน ต่อมา ลูกชายของเขาป่วย เขาพยายามหาทางรักษาลูกชาย จนหลงผิดไปเชื่อถือพวกสิงๆทรงๆ
ในคืนวันที่ 4 ของการปฏิบัติธรรม ฉันก็สามารถนำใจไปวางไว้ที่ศูนย์กลางกายได้ แล้วความสุขก็แผ่ขยายออกมา ฉันเห็นแสงสว่างที่สว่างมากๆและดาวดวงเล็กๆ เป็นจุดสว่างอยู่ในแสงนั้น ในฐานที่ 7 ของใจ (the seventh state of the mind) ขนาดของดวงดาวนั้นเท่ากับหินก้อนเล็กๆ หรือลูกแก้วลูกเล็กๆเท่าหัวนิ้วก้อย
ภารกิจของกองทัพธรรม เพื่อขยายอาณาจักรแห่งสันติสุข สู่มองโกลเลียครั้งนี้ เริ่มขึ้นในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ.2549 โดยกองทัพธรรมได้ควบนกเหล็กออกจากสุวรรณภูมิ ในเวลาตีสองครึ่ง เหินฟ้าสะกดรอยตามกองทัพม้าของจอมพลเจงกีสข่าน ไปถึงมองโกเลียตอน 3ทุ่ม โดยมีหมอบาซล่า และท่านมุงจากาล มารอรับด้วยความอบอุ่น แต่อากาศในขณะนั้นอุณหภูมิติดลบ 4องศาเซลเซียสเจ้าค่ะ
เขาเคยบวชเป็นสามเณรกับหมู่คณะ แม้ครบกำหนดการอบรมแล้ว เขาก็ยังคงรักที่จะเป็นสามเณรต่อไป และเมื่ออายุครบบวช ก็ได้บวชเป็นพระที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช...ในขณะบวช เขามีประสบการณ์ประหลาด จู่ๆก็มีวัตถุคล้ายหิน มาอยู่ตรงหน้า หลวงลุงของเขาบอกว่า “เป็นของที่เทวดา นำมาให้”...วัตถุนี้คืออะไรกันแน่...เกิดขึ้นได้อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
