บุญกุศลที่เกิดขึ้น ในโครงการตักบาตรพระ 500,000รูป 76จังหวัด ทุกวัดทั่วไทย ไม่ได้เกิดขึ้นแค่เพียงในวันที่ตักบาตรเท่านั้น เพราะหลังจากที่ผู้มีบุญได้ร่วมกันตักบาตรไปแล้ว อาหารตักบาตรที่ได้ก็จะถูกลำเลียงส่งไปช่วยเหลือพุทธบริษัท4 ที่อยู่ในพื้นที่ 4จังหวัดชายแดนภาคใต้
วัดพระธรรมกาย มูลนิธิธรรมกาย และคณะศิษยานุศิษย์วัดพระธรรมกาย ร่วมสนับสนุนโครงการ “นั่งสุข ลุกสบาย” ส่งต่อความห่วงใยแก่ผู้สูงอายุและผู้พิการในพื้นที่อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดพระธรรมกาย มูลนิธิธรรมกาย และคณะศิษยานุศิษย์วัดพระธรรมกายส่งความห่วงใย ส่งเครื่องอุปโภคบริโภคช่วยผู้ประสบอุทกภัยน้ำท่วมภาคใต้15 ตัน ช่วยเหลือแบ่งปันน้ำใจร่วมด้วยช่วยกันอย่างดีเยี่ยม
วัดพระธรรมกายและมูลนิธิธรรมกาย ได้มอบถุงยังชีพช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมในจังหวัดเชียงราย เพื่อบรรเทาความเดือดร้อน และขอแสดงความห่วงใย ส่งความปรารถนาดี ให้ทุกท่านมีกำลังกายกำลังใจที่เข้มแข็ง
จากสถานการณ์น้ำท่วมฉับพลันเป็นบริเวณกว้างในหลายพื้นที่ของจังหวัดเชียงราย วัดพระธรรมกาย มูลนิธิธรรมกาย ได้จัดส่งถุงยังชีพ และเครื่องอุปโภคบริโภคที่จำเป็นเพื่อบรรเทาความเดือดร้อน พร้อมทั้งส่งกำลังใจและความห่วงใยต่อพี่น้องประชาชนชาวจังหวัดเชียงรายทุกครัวเรือน
วันแห่งความรัก ในเดือนกุมภาพันธ์ เป็นเดือนที่อบอวลไปด้วยการแสดงถึงความรัก ความห่วงใยถึงคนที่เราปรารถนาดีและอยากให้เขามีความสุข และเป็นที่รับรู้กันทั่วโลก ว่าวันที่ 14 กุมภาพันธ์ เป็นวันแห่งความรักหรือวันวาเลนไทน์ (Valentine’s Day) อันว่าความรักนั้น เป็นสิ่งที่อยู่คู่กับมนุษย์มาช้านาน และมนุษย์ทุกคนล้วนมีความรักอยู่ภายในใจมากหรือน้อยแตกต่างกันไป
วัดพระธรรมกายร่วมกับคณะศิษยานุศิษย์ มอบอุปกรณ์เวชภัณฑ์ ส่งความห่วงใยให้แก่ 3 โรงเรียนในเขตตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
ศูนย์อบรมเยาวชนบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แบ่งปันผักสวนครัวปลอดสารพิษแก่ชาวบ้าน ด้วยความห่วงใยในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19
สุชาตกุมารเห็นบิดาห่วงใย ให้ข้อคิดอย่างสมคะเน แล้วก็เร่งกล่าวให้สติบิดากลับไปตามอุบาย “ท่านพ่อ วัวตัวนี้หาได้มีชีวิตแล้ว เหมือนท่านปู่ของลูกเช่นกัน แต่ยังมีศีรษะ มีปาก มีร่างกาย หู หาง ครบถ้วนอยู่ ย่อมต้องกินหญ้าที่ลูกนำมาเซ่นได้สิขอรับ ” “มันกินไม่ได้หรอกลูกเอ้ย มันตายไปแล้ว ” “ลูกเข้าใจว่ามันต้องกินหญ้านี้ได้ เพราะขนาดท่านปู่มิได้มีร่างกายเหลืออยู่แล้ว เหลือเพียงเถ้ากระดูกมนสถูป แต่ท่านพ่อยังนำดอกไม้เครื่องหอมต่าง ๆ แล้วก็อาหารคาวหวานไปร้องบอกท่านปู่ให้กินอยู่เลยขอรับ ”