แม้จะมาจากต่างที่ แม้จะต่างวัย แม้จะต่างความเชื่อ แต่ผลที่ได้รับจากการนั่งสมาธิล้วนเหมือนกัน นั่นคือ...ความสุขแบบที่ไม่เคยได้รับมาก่อน
การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้มาจากต่างที่ต่างวัยต่างภาษา แต่สิ่งที่ได้พบเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้มาจากต่างที่ต่างภาษาแต่สิ่งที่ได้พบเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
องค์ประกอบหลักทั้ง ๓ ประการ ดังกล่าวในข้อ ๑ นั้น ไม่สามารถเคลื่อนที่ไปได้ด้วยตัวเอง ร่างกายจึงต้องมีระบบการขน
ไม่นานใจก็เริ่มสงบ หยุดนิ่ง เหมือนกับใจกำลังสะอาดบริสุทธิ์ ปราศจากกิเลสทั้งปวง และรู้สึกได้เลยว่า ใจหยุดนั้นมีความสุขอย่างยิ่ง จนไม่อาจบรรยายออกมาได้เลย ...เมื่อใจสงบแล้ว บางครั้งก็มองเห็นแสงสว่าง รู้สึกมีความสุขมาก และทำให้เข้าใจว่า ความสุขภายในนั้น เพียงแค่เราเอาใจมาหยุดนิ่งเฉยๆ ก็พร้อมที่จะพรั่งพรูออกมาให้เราได้สัมผัสฟรีๆ ไม่ต้องเสียเงินเลย
พอมองไปที่กลางองค์พระ ก็เห็นว่า ในองค์พระมีดวงแก้วผุดขึ้นมาถึง 6ดวง เรียงกันไปเรื่อยๆ ซึ่งแต่ละดวงจะมีความสว่างไม่เท่ากัน ความสว่างของดวงเท่ากับดวงอาทิตย์หลายๆดวง มารวมกันในท้องของกระผม ทำให้กระผมมีความสุขและสบายมากขึ้นไปเรื่อยๆ จนไม่รู้จะบอกออกมาอย่างไร
เพชรภายนอก เราจะเห็นความแวววาวของมัน เราต้องเอามาขยับให้มันกระทบกับแสง มันจึงจะมีประกายออกมาให้เห็นความสวยงาม แต่แสงเพชรแก้วภายใน ที่กระผมเห็น มันไม่ต้องมีเหลี่ยม แต่เป็นแสงในตัวที่มีความสว่างในตัวของเขาเอง แสงนั้นเป็นที่รวมของความสุข ความสว่างในตัว แค่เห็นเราก็มีความปีติใจ เป็นความสุข ที่แช่อิ่มเอิบอาบ และซึมซาบไปทุกอณูเนื้อ ทุกรูขุมขน
ตั้งแต่วันนั้นลูกก็ได้นั่งสมาธิอย่างต่อเนื่อง เพียงปล่อยใจให้ว่างๆ ไม่คิดอะไร ร่างกายของลูกหายไป แล้วก็ มองเห็นองค์พระท่านผุดขึ้นมาอย่างง่ายๆค่ะ องค์พระท่านอยู่กลางท้องของลูกตลอดท่านไม่หายไปไหน ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด มองเมื่อไหร่ องค์พระก็ปรากฏ ใสสว่าง งดงาม ตลอดค่ะ
พระเดชพระคุณหลวงพ่อ เป็นบุคคลที่สุดยอดมากๆเป็น Super Hero และเป็น Super Monk ของลูกเณร ลูกเณรทุกรูปจะรีบๆโต ฝึกตัวเองให้ทันใจ ให้พระเดชพระคุณหลวงพ่อทันใช้งาน เป็นให้ได้อย่างที่พระเดชพรคุณหลวงพ่ออยากให้ลูกเณรเป็น เพราะพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เป็นผู้ให้ชีวิตใหม่ในทางธรรมแก่ลูกเณร ปิดทางไปอบาย เปิดทางไปสวรรค์ และชี้หนทางพระนิพพาน ให้แก่ลูกเณร
ตอนนั้นลูกคิดแต่เพียงว่า การนั่งธรรมะนั้นเหมือนกับแม่ไก่กกไข่เท่านั้น ทำไปเบาๆ ไม่ได้คิดอะไร ลูกได้เซตใจให้เป็นซีโร่ (ศูนย์) ไม่คิดเรื่องอะไรทั้งสิ้น สักพักใจของลูกก็ไปรวมที่ศูนย์กลางกายเป็นดวงเดียว ลูกประหลาดใจว่าการรวมใจเป็นหนึ่งมันง่ายอย่างนี้เองหรือ
