เมื่อเข้าสู่วัยเรียน พี่ๆทุกคนต่างได้เรียนกันจนจบปริญญา มีลูกอยู่คนเดียวที่ไม่จบแม้แต่ ป.1 เพราะเมื่อไปโรงเรียนครั้งใด ลูกจะต้องเจ็บสารพัดไข้มาทุกครั้ง เป็นบ่อยมากจนคุณพ่อสงสาร ไม่ให้ลูกไปโรงเรียนอีกเลย
แม่ของลูกป่วยเดินไม่ได้ ไม่มีแรง นิ้วมือนิ้วเท้าหงิก แม่ไปรักษากับหมอไสยเวท โดยใช้เหล็กแดงๆ ตั้งไว้บนเตาถ่าน ใช้เท้าจุ่มน้ำมันแล้วหมอก็เหยียบไปที่เหล็กแดงๆ ที่กำลังร้อนแล้วก็มาเหยียบที่ร่างของแม่ ทำอย่างนี้อยู่ ๑ อาทิตย์ อาการของแม่ก็หายเป็นปกติ
ผี อันที่จริงก็คือ อดีตมนุษย์นั่นเอง คำว่า “ผี” มีความหมายกว้างมาก เพราะรวมถึงกายละเอียดในระดับพื้นมนุษย์หลายๆ อย่างเช่น สัมภเวสี ภุมมเทวา ยักษ์ วิทยาธร เป็นต้น
ครั้งเมื่อพระพุทธศาสดาเสด็จสู่แคว้นสักกะแห่งศากยวงศ์ พร้อมพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร อัครสาวกเบื้องซ้ายและขวาและสังฆสาวกทั้งมวล พุทธกาลครั้งนั้นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จไปยังกรุงกบิลพัสดุ์นครหลวงของแคว้นสักกะ เพื่อแสดงธรรมโปรดพระเจ้าสุทโธทนะพระราชบิดา
คุณแม่คลอดลูกอีกคนก็คือตัวลูก แต่ที่น่าประหลาดใจ คือทุกคนสังเกตเห็นว่า ที่แผ่นหลังของลูกมีปานดำๆ ลักษณะเหมือนรอยเขม่า ที่พ่อได้ป้ายหลังศพลูกชายที่ตายไป จึงทำให้ลูกถูกเข้าใจมาตลอดว่า คือ ลูกชายคนก่อนของพ่อกลับชาติมาเกิดใหม่
คุณแม่ของลูกช่วงอยู่ในครรภ์มารดา ตอนคุณยายแพ้ท้องจะนึกอยากดื่มเลือดหมูสดๆคุณยายจึงเชือดหมูด้วยตัวเองเพื่อดื่มเลือดเดี๋ยวนั้นทันที ครั้นพอคลอดออกมา คุณแม่ก็ดิ้นและได้แต่ร้องโอดโอย มีอาการเหมือนหมูถูกเชือดไม่มีผิด
สามีของลูกสมัยเขายังเด็ก อายุ ๓ ขวบ มีนิสัยประหลาด คือ ชอบเด็ดพริกจากต้นมากินเล่นเหมือนขนม ผู้ใหญ่ห้ามแล้วห้ามอีก ก็ยังแอบเด็ดกินบ่อยๆ จนผู้ใหญ่ต้องแอบบี้ลูกมะเขือพวงทาพริกไว้ จึงเลิกกิน
ตอนเรียนอยู่ที่อเมริกา ลูกและสามีเคยเลี้ยงสุนัขไว้ตัวหนึ่ง เลี้ยงแบบลูก แต่เมื่อมีลูกของตัวเองแล้ว สุนัขตัวนี้ก็ต้องตกอับอย่างมากจากลูกสุนัขที่สุขสบายกลายเป็นสุนัขยาจก
“เวลา” เป็นสิ่งที่มีค่ามาก เพราะเมื่อมันผ่านไปแล้วจะไม่มีวันหวนกลับคืน แต่คนเรามักจะใช้เวลาหมดไปกับสิ่งที่ไร้สาระ
วิบากกรรมที่เคยทำผิดพลาดในอดีต จะมีอยู่ในตัวของคนเราทุกๆคน เปรียบเหมือนกับระเบิดเวลาของชีวิตที่รอคอยเวลาที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อ
