ผู้มีสติตื่นตัวอยู่เนืองนิตย์ มีจิตเป็นอิสระจากราคะและโทสะ ละบุญและบาปได้ ย่อมไม่กลัวอะไร
บุคคลเป็นผู้มีความสุขเป็นนิตย์ได้ เพราะการได้คบกับกัลยาณมิตร ด้วยว่าบุคคลผู้สมาคมกับกัลยาณมิตร ย่อมได้รับแต่ประโยชน์ ย่อมก่อเกิดดวงปัญญา ย่อมเจริญอยู่ในธรรมอันเป็นกุศล ย่อมไม่เศร้าโศกสิ้นกาลนาน การอยู่ร่วมกันกับกัลยาณมิตร ย่อมเป็นสุขทุกเมื่อ
หลวงปู่ท่านก็จะสั่งงานผู้ที่เข้าธรรมกาย ที่นั่งเยื้อง ๆ กับท่าน ที่มาช่วยท่านรับแขกว่า ให้ไปดูสิว่าผู้ตายอยู่ที่ไหน จากนั้นก็ให้เอาบุญไปให้ผู้ตาย
ผมเห็นแค่สองอย่างคือ ส้นเท้าของพระเพื่อนที่อยู่ข้างหน้า กับองค์พระภายในที่สว่างไสว พอถึงจุดหมายปลายทางผมรู้สึกเต็มอิ่มและมีความสุขมากๆ จึงรู้ว่านี่แหละคือการเดินธุดงค์ที่แท้จริง
ปกติแล้วผมเป็นคนใจบุญ วัดไหนมาบอกผมก็ทำบุญทั้งนั้น แม้แต่บริจาคโลหิตผมก็บริจาคไปแล้ว ถึง 70 กว่าครั้ง แต่พอมาทราบว่า พี่ชายคนที่ 3 ของผมมาวัดพระธรรมกาย ทำบุญทีเป็นล้าน ผมตกใจ และรู้สึกว่า ทำไมมาวัดนี้ต้องทำบุญเป็นล้านด้วย
บุคคลไม่ได้เป็นคนเลวเพราะชาติ ไม่ได้เป็นคนดีเพราะชาติ แต่เป็นคนเลวเพราะการกระทำ เป็นคนดีเพราะการกระทำ
พระพุทธเจ้าเป็นอจินไตย พระธรรมของพระพุทธเจ้าก็เป็นอจินไตย วิบากของบุคคลผู้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า และพระธรรมของพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นอจินไตย ก็เป็นอจินไตย
ผู้ที่มีบุญมากพอจะเลือกพ่อแม่ได้ อาจจะรู้ตัวเมื่อก่อนจะเข้าสู่ครรภ์มารดา แต่พอเข้าไปในครรภ์แล้ว จนกระทั่งถึงวันคลอด อาจไม่รู้ตัวก็ได้ แต่ยิ่งถ้าเป็นพวกที่บุญน้อยๆ ก็จะไม่รู้อะไรเลย
การตัดต้นไม้ ไม่ได้เป็นการฆ่าใครก็ไม่บาป แต่ถ้าต้นไม้นั้นมีรุกขเทวดาอยู่ เราทำลายที่อยู่อาศัยของเขา บางทีเขาก็เล่นงานเราเหมือนกัน แต่ถ้าเรามีบุญอยู่ในตัว เขาก็เล่นงานเราไม่ได้
กว่าชีวิตของกระผมจะพบกับความสดใสเหมือนรถไฟที่ได้กลับเข้าชานชาลา ก็คือ ตอนที่กระผมได้มาพบกับหลวงพ่อนี่แหละครับ
