วันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นี้ มีงานบำเพ็ญบุญกตัญญู บูชาผู้มีพระคุณ แด่ คุณแม่จุรี สุทธิผล และ
ทุกๆเช้า สามแม่ครัวจะมาเตรียมอาหารกันตั้งแต่ตีสี่ โดยรอบนี้จะมีผู้ช่วยแม่ครัวสามคน คือ ผู้นำบุญที่ต้องไปทำงานแต่เช้า จะมาช่วยทำอาหารตั้งแต่ตีสี่จนถึงเจ็ดโมงเช้า แล้วก็อยู่รอจนธรรมทายาททานข้าวเสร็จจึงไปทำงาน รอบสายประมาณแปดโมงกว่าๆ ก็จะมีกลุ่มแม่บ้านที่ส่งลูกไปโรงเรียน ส่งสามีไปทำงานเรียบร้อย รีบมาที่วัดเพื่อมาช่วยเตรียมอาหารเพล ราวๆสิบโมงก็จะมีรุ่นเดอะ คือ คุณยายอายุเกือบ 90ปี หิ้วปิ่นโตถือกับข้าวมาร่วมบุญภัตตาหารเพล
การได้มาเดินธุดงค์ธรรมชัยในครั้งนี้ พระรุ่นกองพันกองพลฯ ทุกรูป ต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า การได้มาอยู่ธุดงค์ในครั้งนี้ทำให้ท่านได้ดื่มกินความปีติเป็นภักษาหารอยู่ทุกวัน และยังถือว่าเป็น โชคสองชั้นของการเกิดมาเป็นลูกผู้ชายอีกด้วย โชคชั้นแรกคือ การได้มาบวชในรุ่นกองพันกองพลสถาปนา โชคชั้นที่สองคือ การได้มาเดินธุดงค์ธรรมชัย
มหาสังฆทาน 3,000 วัด อาทิตย์ต้นเดือนที่ 2 ส.ค.2552
ชาวปวาเก่อญอ ดีใจกันมากครับ “ห้อยแล้วรวย” ภาษาปวาเก่อญอ คือ “ลีโกโปะลี แกโด้ะ แกทอ” ครับ และทุกคนที่ได้ฟังเพลง ตะวันบนดอย ที่เปิดในงานกล่าวว่า เพลงที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อเมตตาประพันธ์นั้น ไพเราะมากครับ เข้าใจในเนื้อหาครับ และดีใจเป็นพิเศษที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อเมตตากล่าวโอวาทเปิดงานเป็นภาษาปวาเก่อญอ พี่น้องชาวปวาเก่อญอ กล่าวว่า สามารถเข้าใจโอวาทของพระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ดีครับ
คุณครูไม่ใหญ่เคยบอกว่า “หากเรามีบุญมาก เราจะทำอาชีพอะไร เราก็จะอยู่ตรงยอดของอาชีพนั้น” เมื่อก่อนลูกไม่เข้าใจ แต่เดี๋ยวนี้ลูกเข้าใจแล้ว ไม่ว่าอาชีพครู เราก็เป็นยอดของครู อาชีพนักธุรกิจ เราก็เป็นยอดของนักธุรกิจ หรือแม้แต่การเป็นผู้นำบุญ มีหลายคนบอกว่าลูกเป็น Wonderful Amazing Woman แต่ลูกบอกว่า เปล่าเลย ลูกก็เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง แต่มีหัวใจที่แข็งแกร่งและมุ่งมั่น อาศัยแต่ “บุญ” เท่านั้น คือ สิ่งที่อยู่เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จทั้งปวง
พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภภิกษุผู้ถูกภรรยาเก่าโลมเร้า แล้วทรงซักถามภิกษุนั้น “ จริงหรือภิกษุ ได้ทราบว่าเธอกระสันอยากสึก ” “ จริงพระเจ้าค่ะ ” “ เธอกระสันอยากสึกเพราะเหตุอะไร ” “ เพราะภรรยาเก่าพระเจ้าค่ะ ” “ ดูกรภิกษุหญิงนี้ทำสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่เธอไม่เฉพาะในบัดนี้เท่านั้น แม้ในกาลก่อนเธอกำลังจะกระโดดเข้าไฟตายเพราะอาศัยหญิงนี้ แต่อาศัยบัณฑิตจึงได้ชีวิตไว้ ”
มีภิกษุอยู่รูปหนึ่งเป็นผู้ที่ชอบพูดจาโป้ปดอยู่เสมอ คำพูดอย่างหนึ่งแต่การกระทำอีกอย่างหนึ่งจนเป็นที่ระอาใจในหมู่ภิกษุสงฆ์ด้วยกัน ภิกษุทั้งหลายได้พาภิกษุที่ชอบโกหกไปเข้าเฝ้าองค์พระศาสดาเพื่อให้พระองค์ได้ชี้แนะตักเตือน
สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ได้ใช้กลอุบายทำทีว่าตนเป็นผู้มีศีล เข้าไปอาศัยอยู่ร่วมกับฝูงของพวกหนู เพื่อจะหลอกกินเป็นอาหาร แต่ในที่สุดพญาหนูโพธิสัตว์ก็ล่วงรู้ในแผนการของมัน และกำจัดมันได้ในที่สุด
“ เจ้ากาเอ๋ย ทำไมเจ้าต้องไปเที่ยวร้องเตือนฝูงสัตว์ ฝูงปลาให้กินน้ำอย่างประหยัดล่ะ เจ้ามีเหตุผลอะไรของเจ้ารึ ” “ ท่านเทวดา ข้าคือนกกาน้ำผู้กินจุ ข้าต้องการจะดื่มน้ำทะเลนี้แต่เพียงผู้เดียว ถ้าสัตว์ตัวอื่น ๆ กินกันเยอะ ๆ อย่างนี้ ข้ากลัวว่าน้ำทะเลจะหมดเสียก่อน ข้าจึงร้องห้ามยังไงละท่าน ”
