อากงอายุยืนถึง ๑๐๓ ปี ส่วนอาม่าอายุ ๘๖ ปี คุณพ่อมีสุขภาพแข็งแรงมาก ปัจจุบันอายุ ๙๕ ปี แทบไม่เคยป่วยหนักเลย ท่านทำบุญอะไรมาในอดีต จึงแข็งแรงและอายุยืนครับ
เรื่องราวของหญิงคนหนึ่ง ในครอบครัวชาวจีนที่ได้เดินทางมาสร้างฐานะในประเทศไทย...คุณปู่ชอบดื่มเหล้า และชอบทานลูกหนูเป็นๆที่เกิดใหม่ โดยเชื่อว่าเป็นยาชูกำลัง...คุณย่า ชอบทำบุญตามประเพณีชาวจีน...คุณพ่อ ชอบดื่มสุรา สูบบุหรี่ เล่นการพนัน ส่วนใหญ่ทำบุญตามประเพณีชาวจีน แบบสงเคราะห์โลก สงเคราะห์ญาติ...คุณลุงชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่...ท่านเหล่านี้ ละโลกแล้ว ไปไหน...มีความเป็นอยู่อย่างไร...ที่นี่ มีคำตอบ
เพราะบุพการี มีพระคุณจนไม่อาจประมาณได้ ลูกผู้ชายผู้มีหัวใจยอดกตัญญู จึงได้ละทิ้งความสะดวกสบาย มาตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเองเพื่อการบรรพชาอุปสมบทภายใต้ร่มผ้ากาสาวพัสตร์
ฝ่ายพุทธศาสนิกชนผู้รักในบุญ เริ่มทยอยกันมาตั้งแต่เช้าตรู่ รวมไปถึงอาซิ่ม อาม่า อากง ที่ชวนกันมาออกกำลังกายแล้ว ก็ยังชวนกันมาออกกำลังบุญต่ออีกด้วย ซึ่งหากผู้เฒ่าผู้แก่คนไหนไม่สะดวกนั่งพื้น เราก็มีบริการเก้าอี้ฟรี แต่เป็นเก้าอี้ขนาดเล็กของเด็กอนุบาลที่นั่งสบาย หายปวดหายเมื่อย ผู้คนต่างทยอยกันมาร่วมงานอย่างหนาแน่น จนในที่สุดยอดเกินเป้าถล่มทลาย เหนือความคาดหมายที่ได้ตั้งไว้
ครั้งหนึ่ง ตอนที่ผมเรียนชั้นม.1 วันหนึ่งในชั่วโมงวิทยาศาสตร์ ผมและเพื่อนๆได้ทำการทดลองวิทยาศาสตร์ขึ้นที่ห้อง วันนั้นเพื่อนที่นั่งข้างๆ เกิดความคิดพิสดาร เขาได้จุดตะเกียงแอลกอฮอล์ แต่จุดแบบเอาตะเกียง 2 อันมาชนกัน พอเอียง แอลกอฮอล์ในตะเกียงก็หกออกมา ไฟก็ลุก แทนที่เขาจะวาง เขากลับโยนตะเกียงขึ้นด้วยความตกใจ แอลกอฮอล์ได้พุ่งมาหาโดนที่ศีรษะของผม ไฟได้ลุกไหม้ที่ศีรษะใบหน้าของผม จนผมแหว่งหาย ผมนึกว่าตัวเองจะต้องตาบอดเสียแล้วแต่โชคดีที่ไม่เป็นไร ผมรักษาตัวอยู่ 1 เดือนจึงหาย
วัดพระธรรมกายชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดกิจกรรมงานบุญวันเสาร์ เพื่อให้สาธุชนทั้งชาวไทยและชาวท้องถิ่น ได้มาร่วมกันสั่งสมบุญผ่านการปฏิบัติธรรมและสั่งสมบุญบารมี
เรื่องของหญิงรักหญิง...ผู้หญิงคนหนึ่ง เมื่อเธออายุได้เพียง 7 วัน แม่ก็ยกให้เป็นลูกของลุง แม้ว่าลุงและครอบครัวจะรักเธอมาก แต่เมื่อเธอโตขึ้นเธอมีความคิดฝังใจอยู่ตลอดเวลาว่า ทำไม พ่อแม่ของเธอ เลี้ยงดูพี่น้องของเธอทั้ง 4 คนได้ แต่เลี้ยงเธอไม่ได้ ทำให้เธอไม่เคยเรียกทั้งสองท่านว่า “พ่อ-แม่” เลย...เธอชอบเพศเดียวกัน เคยเขียนจดหมายไปสารภาพรักกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งหลายครั้ง ต่อมา เธอมีอาการทางประสาท และผูกคอตายในที่สุด...บุพกรรมใด ทำให้เธอมีชีวิตเช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ...
เมื่อถึงเวลาสว่าง สีเหลืองทองของผ้ากาวพัสตร์ของพระภิกษุสงฆ์นับหมื่น ที่แปรแถวรับบิณฑบาต ช่างงดงามเป็นดั่งถนนทองคำอย่างแท้จริง เมื่อเพลง “ชีวิตสมณะ ภาษาจีน” ดังขึ้น ชาวจีนและชาวไทยต่างน้ำตาไหล ด้วยความปลื้มปีติ นำภัตตาหารใส่บาตรทั้งน้ำตา มีเจ้าของธุรกิจในย่านนั้นบอกว่า ตั้งแต่อยู่เยาวราชมาห้าสิบกว่าปี ไม่เคยทำบุญอะไรปลื้มเท่าวันนี้
ญาติได้เชิญหมอไสยศาสตร์มารักษาก็ไม่หาย มีอยู่ช่วงหนึ่งเขามีอาการแปลก คือ พอถึงคืนวันโกน จะไม่ยอมนอน จะหอนทั้งคืน พอรุ่งเช้าซึ่งเป็นวันพระ ก็จะนอนหลับเงียบๆ
คุณหมอผู้ไม่เชื่อในเรื่องบุญ-บาป ไม่สนใจการทำบุญ …ต่อมาเธอมีอาการป่วย เนื่องจากหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาท ทุกข์ทรมานมาก รักษาอยู่นานก็ยังไม่หาย มิหนำซ้ำยังมีอาการพังผืดรัดรากประสาทไขสันหลังอีก พอรักษาก็มีอาการแพ้ยา …ด้วยคำพูดของกัลยาณมิตร สะกิดใจเธอให้หันมาสร้างบุญ สร้างบารมี …อานุภาพแห่งบุญช่วยเธอได้หรือไม่ อย่างไร …ที่นี่มีคำตอบ
