นึกถึงมาไซ ที่อยู่ในบ้านโครงไม้แล้วมีมูลวัวมาปะแห้ง ส่งกลิ่นให้ผู้มาเยือนต้องผงะ ภายในบ้านก็ปูด้วยมูลวัวเอามาทำเป็นแผ่นๆ ปูเป็นพื้น และมีแหล่งน้ำไกลบ้านต้องเดินเท้าถึงหนึ่งวัน ไม่มีไฟฟ้า อยู่ท่ามกลางดงสิงโต และโรคภัยไข้เจ็บมากมายที่มีในป่า และกว่ามาไซจะได้เงินมาแต่ละ ชิลลิ่ง ก็ลำบาก 5ปีถึงได้เงินครั้งหนึ่ง 5ปีถึงมีอาหารกินอิ่ม
คนส่วนใหญ่ มักเลือกเสียเงินเพื่อแลกกับสิ่งที่มีคุณค่าให้ชีวิต โดยไม่รู้ว่าสมาธิเป็นของดีที่ทำได้เองฟรีๆ การที่ได้รู้จักสมาธิ ถือเป็นโอกาสที่ล้ำค่าที่สุด เหมือนได้พบกับสิ่งที่ทรงพลังมากที่สุด คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าสมาธิเป็นสิ่งที่ง่ายขนาดไหน กลับคิดว่า มันยากเกินความสามารถ แต่จริงๆแล้ว ไม่ยากเลย ผมมักจะรู้สึกเสมอๆว่า ชีวิตเป็นสิ่งที่ง่าย แต่มนุษย์นั่นแหละไปทำให้มันยาก
เธอมีอาชีพครู...ในวัยเด็ก เธอเคยมีประสบการณ์ภายใน ทั้งๆที่ไม่รู้จักการนั่งสมาธิมาก่อนเลย...ครั้งหนึ่ง เพื่อนคนหนึ่งของเธอนัดกันว่าจะมาวัดด้วยกัน สุดท้ายเพื่อนไม่ได้มา ต่อมาเพื่อนคนนี้ได้ตัดสินใจฆ่าตัวตาย เป็นเหตุให้เธอนึกถึงคำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ และตั้งใจฝึกสมาธิอย่างเต็มที่ และสม่ำเสมอ...ร่วมกันศึกษาเรื่องราวชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ด้วยความรักที่เขามีต่อภรรยา ทำให้เขาพยายามที่จะยื้อชีวิตของเธอไว้ แม้แพทย์จะลงความเห็นว่า เธอไม่รอดแน่ เธอป่วยหนักจนโอกาสรอดเหลือน้อยมาก แม้จะต้องเสียเงินเสียทองสักเท่าใด เขาก็ตั้งใจที่จะทำให้เธอจนถึงที่สุด...และมาร่วมกันศึกษาชีวิตของนักสร้างบารมี ผู้ยอมอุทิศตนทำงานเพื่อพระศาสนา เส้นทางการสร้างบารมีของเธอเป็นอย่างไร เมื่อมีอุปสรรคในการสร้างบารมี เธอทำอย่างไร
"ดิฉันมีอาชีพขายบริการ" นี่คงเป็นคำพูดที่ยากที่จะบอกกับใครๆ แต่เธอก็ตัดสินใจบอกกับชายที่รักเธอ...เธอต้องขายชีวิต เดินทางผิดเพื่อให้ได้ทรัพย์มาส่งเสียให้ครอบครัว แต่แม่กลับเอาเงินนั้นไปใช้เล่นไพ่...ทำไมบางคนถึงเกิดมามีนิ้วมือติดกันเป็นแผง โตมามีอกและแขนข้างหนึ่งเล็กผิดปกติ...วิบากกรรมใด ที่ทำให้เกิดอาการท้องผูก และเพราะเหตุใด บางคนจึงจมน้ำตายตั้งแต่ยังเด็ก...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
คุณครูเบญจา ปัญญาคม อายุ 53 ปี ครูดีเด่นแห่งเมืองย่าโม ที่ได้ย้ายไปตั้งรกรากไกลถึงเดนมาร์ค เธอมีทั้งชีวิตและวิญญาณของความเป็นครูที่หวังให้ศิษย์นั้นเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ทั้งเก่งและดี เธออยู่ไกลถึงเดนมาร์ค แต่เธอก็ได้พบกับคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง...
ลูกก็ต้องพยายามทำหน้าที่ของแพทย์ให้สมบูรณ์ ด้วยการรักษาทั้งกายและใจของผู้ป่วยด้วย คือ ทางกายลูกก็รักษาไปตามหลักวิชาของแพทย์ , ส่วนทางใจก็ให้แนะนำผู้ป่วยให้รู้ว่าโรคทั้งหลายล้วนเกิดจากวิบากกรรมทั้งสิ้น , และคนเรามีความเจ็บ, ตายเป็นธรรมดา , ดังนั้นก็ให้แนะนำผู้ป่วยให้รักษาใจด้วยการ ระลึกนึกถึงบุญที่ได้ทำมา แล้วสวดมนตร์เจริญสมาธิภาวนา , ถ้าลูกทำได้อย่างนี้ ลูกก็จะได้ชื่อว่าเป็นหมอพระโพธิสัตว์จ่ะ !
ชายคนหนึ่ง ตอนมีชีวิตอยู่ประกอบอาชีพด้วยการค้าเป็ด-ไก่ กิจการรุ่งเรืองจนตั้งตัวได้ แต่ละวันต้องฆ่าสัตว์ไม่ต่ำกว่าพันชีวิต ไม่เคยเข้าวัด มักจะทำแต่บุญสงเคราะห์ญาติ สงเคราะห์โลก แต่โชคดีที่ลูกชายของเขาได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ จึงทำให้เขาพ้นจากอบายได้...มาเรียนรู้เรื่องราวของเขา เพื่อสอนตัวเราว่า ให้ละชั่ว ทำดี เพื่อชีวิตที่ดีหลังความตาย...เพราะเราอาจไม่โชคดีเหมือนเขา
