จดหมายจากประธานกองกฐิน ตอน...เพราะบุญ..ทำให้ลูกเปลี๊ยนไป๋
เรื่องราวของชีวิตที่เปลี่ยนไป จากเจ้าแม่ไฮโลมาเป็นอุบาสิกาแก้ว
การเป็นทหารรับใช้ชาติของผมถือว่าได้บุญไหม ถ้าได้ ได้อย่างไรครับ ถ้าไม่ได้ เป็นเพราะอะไรครับ
เศรษฐีที่ดินคนหนึ่ง เป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญเป็นที่สุด เคยเป็นมัคนายกวัดมาถึง 10 ปี สร้าง ศาสนสถาน ให้กับพระพุทธศาสนาไว้มากมาย แต่ต่อมา เมื่อเขาอายุได้ประมาณ 60 ปี เขาก็เปิดบ่อนไก่ ทำเป็นอาชีพอย่างเป็นล่ำเป็นสัน เปิดต่อเนื่องเป็นเวลาถึง 20 ปี โดยมีลูกสาวคนหนึ่ง เป็นผู้ช่วย...เมื่อเขาอายุได้ 86 ปี ได้ป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ และเสียชีวิตในที่สุด โดยเขาไม่ทราบเลยว่า หลังจากที่เขาป่วย ลูกสาวของเขาได้ เลิกอาชีพนี้แล้ว...
อุทาหรณ์ของอานิสงส์ของการบวช...ชายคนหนึ่ง ประกอบอาชีพทำโรงฆ่าสัตว์ บั้นปลายของชีวิต ได้ป่วยเป็นมะเร็งที่ลำคอ ต่อมาก็ได้เสียชีวิต รวมอายุได้ 56 ปี...ลูกสาวของเขารับทำกิจการต่อ เธอเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่ออายุได้ 53 ปี...ชีวิตหลังความตายของพ่อลูกคู่นี้จะเป็นอย่างไร...กรรมซึ่งเกิดจากอาชีพปาณาติบาตส่งผลอย่างไร...อานิสงส์ของการบวชมาเกี่ยวข้องในเรื่องนี้อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
การสร้างบ้านตึกให้นกนางแอ่นอยู่ เพื่อเก็บรังไปขาย อาชีพนี้เป็นบาปไหมคะ
เหตุใดอาชีพทำนากุ้งของโยมแม่ จึงร่ำรวยในช่วงแรก แต่ช่วงหลังกลับขาดทุน
เราไม่ได้ฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง แต่จ้างหรือสั่งให้ผู้อื่นฆ่า จะถือว่าบาปหรือไม่ ถ้าบาปจะมีวิธีแก้ไขผ่อนหนักเป็นเบาได้อย่างไร? เพราะว่ามันเป็นอาชีพ
ฆ่าคน ศีลข้อปาณาติบาตขาดแน่นอน อาชีพอื่นในโลกมีมากมายเป็นเพชฌฆาตทั้ง ๆ รู้ว่าเป็นอาชีพฆ่าคน นี่ตั้งเจตนาจะมาฆ่าคนเลย
ร้านอาหารของลูกยังขายอาหารที่ทำจากสัตว์เป็นๆ ลูกกำลังพยายามจะเลิก จะมีวิบากกรรมอย่างไรบ้างคะ ทำไมบริวารของลูกจึงมีแต่พวกดื่มเหล้า เล่นการพนัน ไม่ชอบทำบุญ ทำอย่างไรลูกจะมีบริวารดีๆ คะ
