ครอบครัวหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น...ลูกสาวเกิดป่วย ต้องเข้ารับการรักษาอยู่ในชั้นของผู้ป่วยเด็กที่มีอาการทางจิตหรือมีสภาพร่างกายไม่สมประกอบ มีอาการไม่ตอบสนองใดๆทั้งสิ้น…คุณแม่ของเธอ นึกขึ้นได้ถึง Case Study เรื่องหนึ่ง ซึ่งเคยได้รับฟังจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา จึงได้ใช้วิธีแก้ไขตามอย่างใน Case นั้น ปรากฏว่า ลูกสาวมีอาการดีขึ้นเรื่อยๆ และหายเป็นปกติได้อย่างอัศจรรย์
เมื่อลูกเรียนวิชา ‘ศีลธรรม’ ในโรงเรียน ขณะที่ลูกกำลังอ่านหนังสือเรียน คำว่า ‘ปัตจัตตัง…รู้ได้เฉพาะตน’ คำนี้สะกิดใจลูกอย่างประหลาดในครั้งแรก และเคยเป็นนักบวชของศาสนาคริสต์ที่เคร่งครัดมาก
บุพกรรมใดที่ทำให้หลายชายของลูกเกิดมาไม่รู ทวารหนัก ต้องผ่าตัดเจาะรูทวารหนัก, เขาจะมีโอกาสหาย แล้วได้บวชอย่างที่เขาตั้งใจหรือไม่คะ , และต้องทำอย่างไรเขาจึงจะพ้นจากวิบากกรรมนี้
ชายคนหนึ่งชอบดื่มเหล้า ฆ่าสัตว์ทำกับแกล้ม ต่อมาป่วยเป็นโรคร้าย ก่อนตายเขาได้มีโอกาสสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว เป็นบุญเดียวในชีวิตที่เขาได้ทำ เมื่อเขาละโลกแล้ว บุญนี้ส่งผลต่อเขาอย่างไร...บุญที่เราสั่งสมไว้ในขณะมีชีวิต ส่งผลต่อเราในปรโลก อย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
ใครทำกรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม ตนจักต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น ...ชายคนหนึ่ง เป็นคนขยัน มีความรับผิดชอบสูง มีลักษณะของผู้นำ จนทำให้ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้าน ...เนื่องจากในอดีตชาติ ได้เคยทำร้ายและฆ่าคนเอาไว้ ทำให้ในชาตินี้ เกือบถูกลอบยิง แต่เพราะกรรมยังไม่สุกงอมทำให้รอดพ้นมาได้ แต่ในที่สุดเขาก็หนีกรรมไม่พ้น ต้องตายเพราะเป็นโรคเส้นประสาททับเส้นเลือดฝอย ก่อนวัยอันควร...
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง...นับตั้งแต่แต่งงานกัน ก็ทะเลาะกันมาตลอดแม้ว่าจะมีลูกด้วยกันถึง 3 คน บางครั้งก็ตบตีกันถึงขั้นขึ้นโรงพัก แต่ก็อยู่ร่วมกันมาได้โดยไม่แยกทางกัน...ต่อมา ภรรยามีโอกาสได้พบกับหมู่คณะ เธอได้ชวนให้สามีเข้ามาร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วย...ทั้งสองคนได้มาร่วมบุญกับหมู่คณะเสมอ...ต่อมา สามีล้มป่วยด้วยโรคถุงลมโป่งพอง และเป็นอัมพฤกษ์อย่างอ่อนด้วย หลังจากติดจานดาวธรรมแล้ว สามีสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น เป็นประจำ และก็มีอาการดีขึ้น...ทั้งคู่ ก่อนงานกฐินปี 47 เจ็ดวัน สามีเธอได้เสียชีวิต...เขาตายแล้วไปไหน...
