วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ.2554 ซึ่งเกือบจะถือเป็นวันโลกาวินาศของครอบครัวลูกเลยก็ว่าได้ค่ะ เพราะในช่วงค่ำ อยู่ๆ ก็มีกลิ่นไหม้ ลอยมาเตะจมูกอย่างแรง จนลูกและสามีเดินทำจมูกฟึ้ดฟัดๆ หาต้นเหตุของกลิ่นกันอลหม่าน
ฮือฮาปาฏิหาริย์ภาพถ่ายหลวงพ่อสด วัดปากน้ำภาษีเจริญ อริยสงฆ์เมืองไทย ผู้ค้นพบวิชาธรรมกาย หล่นในกองเพลิงที่กำลังลุกโชนไหม้ห้องเช่าเผาผลาญ เตียงนอน ชั้นวางหนังสือ ตู้เย็น โทรทัศน์กลายเป็นเถ้าถ่าน แต่แสงเพลิงกลับไม่ทำลายภาพถ่ายได้แม้แต่น้อย เชื่อเป็นบุญบารมีแสดงอานุภาพ ทำให้ไม่มอดไหม้
มาร่วมกันรับบุญพิเศษ นำเรื่องราวเกี่ยวกับอานุภาพบุญที่คุณได้เจอ นำออกมาเป็นธรรมทานให้กับผู้มีบุญทั่วโลก เพื่อเป็นต้นบุญต้นแบบในการทำความดี
ตอนที่รถหยุดหมุน ลูกก็นึกว่าลูกคงตายไปแล้ว เพราะลูกเห็นแสงสว่างวาบเหมือนแสงนีออน
สมัยรัชกาลที่ 4 พระองค์ทรงอธิษฐานต่อหน้าองค์พระปฐมเจดีย์ว่า ถ้าในพระมหาเจดีย์นี้มีพระบรมธาตุซึ่งท่านแต่โบราณบรรจุไว้ในภายใน ขอเทพยาผู้ใหญ่ทรงรักษา พระมหาเจดีย์องค์นี้จงมีเมตตากรุณาแบ่งพระบรมธาตุให้สักสององค์ข้าพเจ้าจะนำไปบรรจุไว้ในพระพุทธรูปหล่อใหม่นามว่าพระสัมมาสัมพุทธพรรณีองค์หนึ่งและไว้ในพระเจดีย์ทองเหลืองหุ้มเงินอีกองค์หนึ่ง
ลูก แน่งน้อย พันธุ์มีเชาว์ พกความแรงเต็มพิกัด มาเล่าต่อจากตอนที่แล้วค้า..ที่น้องอ๊อฟ เจ้าหญิงนิทราฟื้นจากการสลบไป 4 เดือน เพราะคุณยายช่วย แต่เนื่องจากไม่ยอมมากราบคุณยาย ตามที่ได้สัญญาไว้และไม่ยอมเข้าวัด สร้างบุญใหม่เพื่อต่ออายุขัยให้กับตัวเอง จึงทำให้กรรมเก่าตามทัน เลยสลบไปอีกครั้งหนึ่ง
ซ้ำร้ายไปกว่านั้น...หมอยังบอกอีกว่า “ตราบใดที่ยังหายใจอยู่ ก็ตายได้ตลอดเวลา” พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ มีอย่างหรือคะ หายใจแล้วตาย ซึ่งหมอก็ให้เหตุผลว่า เวลาหายใจ ปอดจะขยับตลอดเวลา ไม่รู้ว่าวินาทีไหนเข็ม...มันเกิดอยากจะไปทิ่มปอดทะลุ พอบอกแบบนี้ต่างคนต่างช็อกค่ะ
ช่วงเวลาที่ได้ขับขึ้นสะพานนั้น ก็ได้เกิดกับเหตุการณ์ที่ไม่ได้คาดฝันคือ รถกระบะที่ขับมายางหน้าเกิดระเบิด ทำให้รถเสียหลักหมุนติ้วอยู่บนสะพาน พอรถหยุดหมุน ปรากฏว่าตำแหน่งของรถขวางอยู่กลางสะพานพอดี และในขณะนั้นเองก็ได้มีรถพ่วงสิบล้อขับขึ้นสะพานมาด้วยความเร็วสูง สิ่งที่ลูกสาวกับลูกชายคิดได้ในตอนนั้นคือ ไม่รอดแน่ๆ
ไทยมุงแห่กันเข้ามาดู ต่างฮือฮากันใหญ่ที่เห็นผมซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจเพียงคนเดียว ที่ไม่เป็นอะไรเลย ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้ระเบิดแท้ๆ จนเขาต่างพูดกันว่า ผมหนังเหนียว สงสัยจะห้อยพระดี
ย้อนไปในปี พ.ศ.2535 ช่วงที่ผมประสานงานรวบรวมที่ดินในอำเภอสองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี ซึ่งเป็นบ้านเกิดหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ผมก็ได้แวะไปหา ปู่ผง มีแก้วน้อยซึ่งเป็น 1 ในทีมอุปัฏฐากที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับหลวงปู่ฯ ครับ
