เวลาผ่านไปเร็วมากๆ นับถอยหลังเหลือเวลาอีกเพียงแค่นี้ดเดียวเท่านั้น ให้กองพลจักรพรรดิดาวรวยทุกท่านกุมหัวใจเอาไว้ให้ดี ใช้วันเวลาที่เหลือจากนี้ให้คุ้มค่ามากที่สุด!สร้างประวัติศาสตร์ชีวิตที่ดีให้กับตัวเอง เช่นเดียวกับน้องๆ อาสาสมัครรุ่นจิ๋ว ที่ขวนขวายเอาบุญทุกบุญด้วยความรักพระพุทธศาสนาตลอดเส้นทางพระผู้ปราบมารเลยค่ะ
นักรบแห่งกองทัพธรรม...หลังจากเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ เป็นเหตุให้ภรรยา และลูกสาว เสียชีวิต ทำให้สามี โศกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก แต่คุณพ่อได้พูดเตือนสติ และแนะนำให้บวช...และด้วยการสนับสนุนจากพระน้องชาย ทำให้สามีผู้สูญเสียได้บวชเป็นพระภิกษุมาจนถึงปัจจุบัน...และกับคำถาม การสนับสนุนให้คนบวช เป็นเจ้าภาพบวชพระ จะส่งผลอย่างไรในภพชาติต่อไป...และ อานิสงส์ของการบวชนั้นมีมากมายเพียงใด...
เมื่อถูกชักชวนให้ทำบุญ พี่สาวของเธอมักจะพูดว่า “เดี๋ยวรอให้แก่ก่อน” ...แต่ความตายไม่มีนิมิตหมาย อนิจจา พี่สาวของเธอเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 42ปี...ผู้ที่สั่งสมบุญอยู่เสมอๆ กับผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องบุญบาป ไม่สนใจในการสั่งสมบุญ จะมีชีวิตหลังความตายแตกต่างกันอย่างไร...เรื่องนี้จะเป็นอุทาหรณ์ ให้เราหมั่นสั่งสมบุญตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่เวลาของเราจะหมดไป โดยที่เราไม่มีโอกาสจะรู้ได้เลยว่าเมื่อไหร่ความตายจะมาถึง...
จากเหตุวันนั้นก็มีข่าวโจมตีวัด กล่าวหาว่ายิงเลเซอร์ไปที่ดวงอาทิตย์ ฟังแล้วน่าหัวร่อ ลูกคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าทำได้จริง ๆ ทำไมเขาไม่ทำให้เราเห็นด้วย ทั้งที่เราก็อยู่ในเหตุการณ์ แต่ไม่เห็นอะไรเลย
สรุปผลการสอบพระบาลี วัดพระธรรมกาย สำนักเรียนคณะจังหวัดปทุมธานี ประจำปี พ.ศ. 2559 (รอบแรก)
วัยรุ่นในกลุ่มได้กล่าวว่า รู้สึกอิ่มใจมาก ไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นมาก่อน และยังได้ทำบุญกับพระธุดงค์ด้วย ท่านดูสงบสำรวมจริงๆ น่าเลื่อมใส มาเที่ยวครั้งนี้ ทั้งอิ่มบุญ ทั้งสุขใจ
พ่อของลูกเป็นทหารเรือ เป็นคนเจ้าชู้ มีภรรยาน้อย ชอบดื่มเหล้า เมามาก็จะพาลหาเรื่องทะเลาะกับแม่เป็นประจำ จนกระทั่งวันหนึ่ง พ่อกับแม่ทะเลาะกันเพราะพ่ออยากไปอยู่กับเมียน้อย พ่อได้ตีแม่จนเลือดอาบ พ่อกับแม่จึงแยกทางกันอย่างถาวร ซึ่งขณะนั้นพ่ออายุใกล้ 60 ปีแล้ว
เรื่องราวจากชีวิตจริงของหญิงคนหนึ่ง เธอเกิดในครอบครัวที่ยากไร้ ถูกพ่อบังคับให้ไปซื้อเหล้า ซื้อฝิ่น เป็นประจำ พร้อมที่จะยกลูกสาวให้กับทุกคนที่เอาเหล้ามาให้ …เมื่อมาได้สามีคนแรก เป็นทหาร พอมีลูก 1 คน เขาก็ขอลากลับไปรบ แล้วหายสาบสูญไป …สามีคนปัจจุบัน ดื่มเหล้าหนักกว่าพ่อของเธออีก …เพราะต้องเจอกับความทุกข์ต่างๆในชีวิต ตั้งแต่เด็กจนโต ทำให้เธอฆ่าตัวตายหลายต่อหลายครั้ง …แต่ไม่ตาย…
บรรยากาศแห่งความปลื้มปีติของวันฉลองชัยชิตังเมเมื่อวานซืน (31 ม.ค.) ยังคงติดตาตรึงใจ ทั้งพระกองพันเนื้อนาบุญและญาติโยมทุกท่านที่ได้มีส่วนสำคัญในบุญใหญ่ ประกาศให้ก้องโลกได้รับรู้ถึงชัยชนะครั้งนี้ ด้วยระยะทาง 485 กิโลเมตร เป็นเวลา 30 วัน
ผู้หญิงคนหนึ่ง เกิดมาในครอบครัวที่มักจะมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ มีการทุบตีกัน ตั้งแต่ คุณตาตีคุณยาย ผลักคุณยาย ตกบันไดทั้งๆที่ท้องแก่ จนทำให้คุณยายต้องเสียชีวิตไปในที่สุด มาถึง คุณพ่อ ก็มักจะทุบตีคุณแม่อยู่บ่อยๆ...เธอต้องมีชีวิตที่ยากลำบากมาตลอด ต้องจากพ่อแม่มาตั้งแต่อายุเพียง 11 ปีกว่าๆ เคยต้องไปรับจ้างได้เงินเพียงเดือนละ 600 บาท...แต่เมื่อเธอได้มาเจอกับหมู่คณะ หนทางแห่งการสร้างบารมีจึงได้เริ่มขึ้น...คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า...เธอได้พลัดพรากจากหมู่คณะมาจากกัปที่แล้ว จึงกลับมาเจอหมู่คณะแบบสะบักสบอม คล้ายชีวิตของพระมหา อดีตพระลูกชายของครูไม่ใหญ่หลายองค์ที่ทำอย่างนี้...หมายความว่าอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
