เธอเกิดมาในครอบครัวของนักเลงสุรา เริ่มจากคุณพ่อ ที่เป็นนักดื่ม เมื่อเมาแล้วก็มักจะทะเลาะวิวาทกับภรรยา จนทำให้เกิดความสะเทือนใจต่อลูกสาว ซึ่งมีอายุได้เพียง 3-4ขวบ ในที่สุดภรรยาก็พาลูกสาวหนีไป ...เมื่อไปอยู่กับคุณตา-คุณยาย ปรากฏว่า คุณยายก็เป็นยอดนักดื่มจน มีฉายาเป็นที่รู้จักกันไปทั่วว่า “ยายแพงขี้เมา” นอกจากคุณยายของเธอแล้ว คุณน้าของเธอก็ยังเป็นนักดื่มอีกด้วย...บุพกรรมใด ทำให้เธอต้องเกิดมาในสิ่งแวดล้อมเช่นนี้...
ข้อวินัยให้สงฆ์สาวกปฏิบัติแต่ละบทนั้น มักเกิดขึ้นเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องไม่เหมาะสมเป็นกรณีๆ ไป พุทธกาลครั้งหนึ่งก็เป็นดังนั้น พุทธวินัยครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะพระฉัพพัคคีย์ 2 รูปล่วงพระวินัยข้อยึดถือในทรัพย์ มิได้ปล่อยวาง ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกิเลส ภิกษุผู้ก่อเหตุที่ว่านี้ชื่อ พระปัณฑกะ และพระโลหิถกะ
เธอถูกพ่อผู้ให้กำเนิด ขืนใจตั้งแต่อายุ 9 ขวบ จนถึงอายุ 15 ปี ก็ตั้งท้องกับพ่อของตัวเอง...ระหว่างนั้น เธอได้แต่งงานกับชายคนหนึ่ง เมื่อไปอยู่กับเขาได้เพียงเดือนเดียว เธอก็ให้กำเนิดเด็กผู้ชายคนหนึ่ง สามีของเธอรับไม่ได้กับเรื่องเช่นนี้ จึงต้องแยกทางกันไป...พ่อของเธอได้มาเอาตัวเด็กไปเลี้ยงดู และสอนให้เกลียดชังเธอ และพูดจาหยาบคาย....เธอได้แต่งงานใหม่อีกครั้ง สามีคนปัจจุบัน รักเธอ และไม่รังเกียจอดีตของเธอ...ต่อมา เธอได้มาพบกับหมู่คณะ ชีวิตใหม่ของเธอกำลังจะเริ่มต้นในทางที่ดี...
อุทาหรณ์ของการดื่มน้ำเมา...ชายคนหนึ่ง จากที่เป็นคนมีอัธยาศัยดี เป็นคนเรียบร้อย มีอาชีพเป็นพ่อพิมพ์ของชาติ แต่เมื่อเขาหันเข้าหาน้ำเมา เขาได้กลายเป็นสิงห์ราตรี เที่ยวกลางคืน...เขาให้เหตุผลว่า “เป็นความสุขส่วนตัว เงินก็เงินของเขา เหล้าที่เขาก็ดื่มก็จ่ายเองไม่เดือดร้อนใคร” ...เขาเป็นคนมีความสามารถในอาชีพครู มีความรับผิดชอบในหน้าที่การงานอย่างไม่บกพร่อง แต่น่าเสียดาย รายได้ของเขากลับถูกใช้ไปกับการดื่มเหล้า และเลี้ยงเหล้าเพื่อนฝูง...
เจ้าหน้าที่ในยมโลกจะมีทั้งที่เป็นยักษ์ นาค ครุฑและกุมภัณฑ์ ซึ่งเหล่ายักษ์ นาค ครุฑ และกุมภัณฑ์ จะเป็นกลุ่มที่มีบุญปนบาปผสมกันอยู่มาก
ด้วยความเจ้าชู้ไม่ซื่อสัตย์กับภรรยา ส่งผลให้เกิดปัญหาบานปลายกลายเป็นวิบากกรรมติดตามมาส่งผลในภพชาติปัจจุบัน จนถึงขั้นต้องเสียชีวิต
คนพาลสำคัญตนว่าเป็นบัณฑิต บริหารหมู่คณะ ลุอำนาจความคิดของตน คงนอนตายเหมือนกับกระบี่ตัวนี้ คนโง่แต่มีกำลัง บริหารหมู่คณะไม่ดี ก็ไม่เป็นประโยชน์แก่หมู่ญาติเหมือนนกต่อไม่เป็นประโยชน์แก่นกทั้งหลาย ส่วนคนฉลาด มีกำลังบริหารหมู่คณะดี เป็นประโยชน์แก่หมู่ญาติ เหมือนท้าววาสวะเป็นประโยชน์แก่ทวยเทพฉะนั้น
ผู้ใดละทิ้งคนของตน ทำผู้ที่มาใหม่ให้เป็นที่รักอย่างนี้ ผู้นั้นคนเดียวจะเศร้าโศกมากมาย เหมือนพราหมณ์ธูมการีเศร้าโศกอยู่อย่างนั้น
จงอย่าเสียใจ ในยามเสียทีแก่คนพาล และอย่าดีใจหากชนะใครด้วยความชั่ว เพราะนั่นมิใช่ความชนะ หรือความแพ้ที่แท้จริง
ครั้นพ่อค้าผู้ไม่มีความผิดถูกประหารชีวิตแล้ว ด้วยกุศลกรรมที่ทำไว้เพียงเล็กน้อย จึงไปบังเกิดเป็นเปรตผู้มีฤทธิ์ มี ม้าอาชาไนยทิพย์สีขาวเป็นยานพาหนะ กลิ่นทิพย์หอมฟุ้งออกจากกาย ด้วยอานิสงส์ของการทำทางด้วยกะโหลกศีรษะโค และการกล่าวสรรเสริญคุณของผู้อื่น แต่กลับต้องเป็นผู้เปลือยกาย เพราะบาปกรรมเพียงเล็กน้อย ที่ได้นำเสื้อผ้าของเพื่อนไปซ่อนด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์นั่นเอง
