คำถาม : จะทำอย่างไรกับคนที่มีความทุกข์ก่อนถึงอยากจะวัด แต่เวลามีความสุขไม่อยากมาคะ
เมื่อกล่าวถึงคำว่า "เข้าพรรษา" จะนึกถึงภาพที่พระภิกษุสงฆ์ท่านเดินลัดคันนา แบกกลด ฝนตก ชายจีวรเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนดิน แม้สาเหตุของการบัญญัติให้พระภิกษุจำพรรษาตลอดสามเดือนจะมีเหตุมาจากการที่ไม่ประสงค์ให้พระภิกษุไปเดินเหยียบย่ำข้าวกล้า ผลิตผลทางการเกษตรของชาวนา เพราะเป็นช่วงฤดูเพาะปลูก แต่ก็เป็นประโยชน์จากการที่พระสงฆ์ไม่ได้ออกนอกวัด ไม่ได้จาริกไปที่ไหน ทำให้ท่านได้อยู่กับที่ อยู่แต่ในวัด ได้มีเวลาประพฤติปฎิบัติธรรมมากยิ่งขึ้น
ร่างกายของเรานี้ประกอบด้วยธาตุสี่ที่ไม่บริสุทธิ์จึงเสื่อมสลายตลอดเวลา ทำให้ต้องหา ธาตุสี่จากภายนอกมาเติมเข้าไปอยู่เรื่อย ๆ ไม่มีสิ้นสุด ดังที่เราต้องประกอบกรรมต่าง ๆ เพื่อการเติมธาตุสี่ แต่กายนั้นก็ทำกรรมตามที่ใจของเราเป็นตัวสั่งการ ส่วนของใจทำหน้าที่รู้และคิด ส่วนของกายพูดและทำ
ทุกวันเสาร์ เริ่ม 11 ก.ค. 2558 ตลอดทั้งพรรษา ณ ศูนย์ปฏิบัติธรรมคิวเฮ้าส์อโศก ชั้น 16 ติด MRT สถานีเพชรบุรี
"การทำสมาธิปฏิบัติธรรม" จะให้ได้ผลดี ต้องวางใจให้สบายๆ ผ่อนคลาย นิ่งๆ นุ่มๆ ละมุนละไมอย่างต่อเนื่อง แล้วใจจะเข้าไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เมื่อหยุดแล้วจะเป็นตัวสำเร็จ ที่ทำให้พบแสงสว่าง พบดวงธรรมและเข้าถึงพระธรรมกายในที่สุด ซึ่งการเข้าถึงพระธรรมกายนั้น ไม่ว่าคนเชื้อชาติใด พูดภาษาอะไร นับถือศาสนาอะไร ถ้าทำอย่างถูกวิธีและต่อเนื่องสม่ำเสมอ ก็สามารถปฏิบัติจนเข้าถึงได้ทั้งสิ้น ดังตัวอย่างบุคคลต่อไปนี้ ที่มีผลการปฏิบัติธรรมอยู่ในขั้นดี มีแววว่าจะเข้าถึงธรรมได้ไม่นานเกินรอ
1.ผมชื่อ สามเณรสิริวุฒิ วอขวา หรือ สิงโต อายุ 8 ขวบ 2.ผมชื่อ สามเณรดานิช เสรีรักษ์ ชื่อเล่นตะวัน ครับ 3.ผมชื่อ สามเณรชัฐรา หมันเทศมัน หรือ เอิต
วันนี้เราไปปลื้มกับบรรยากาศการอบรมสามเณร ที่ธุดงคสถานปราจีนบุรี ซึ่งพระอาจารย์-พระพี่เลี้ยงกำลังสนุกสนานบุญบันเทิงกับการดูแลสามเณรน้อยที่น่ารัก ดูแลกันตั้งแต่ตื่นจนกระทั่งหลับทุ่มเทกันสุดๆ เป็นบุญใหญ่ที่นึกถึงทีไรเป็นปลื้มทุกทีเลย ตอนนี้สามเณรกำลังตั้งใจฝึกฝนตัวเองให้เนี้ยบเฉียบเป๊ะทุกกิจกรรมเพื่อจะเป็นสามเณรแท้ แถมยังขยันนั่งสมาธิกันตัวตั้งเลย นั่งกันทุกวันจนเป๊ะลึก ลึกซึ้งเข้าไปถึงภายในกันแล้ว และวันนี้ก็มีผลการปฏิบัติธรรม มาเล่าให้นักเรียนอนุบาลฯได้ฟังกันด้วย อยากฟังมั้ย..?
หากเราเข้าถึงธรรมก่อนตาย เข้าถึงดวงธรรมหรือองค์พระ เมื่อถึงวันหมดอายุขัย เราจะไม่หวาดหวั่นต่อมรณภัยอย่างบางคนทำบาปไว้มาก นอกจากจะทรมานจากการเจ็บป่วยในวาระสุดท้ายของชีวิตแล้ว ยังเห็นภาพกรรมนิมิตไม่ดีที่เคยทำไว้ในอดีตมากมาย จึงหวาดหวั่นต่อมรณภัย เนื่องจากไม่รู้ว่าหลังตายแล้วจะไปไหน
ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งถึงพระพุทธเจ้า ว่าเป็นที่พึ่ง ชนเหล่านั้น จักไม่ไปสู่อบายภมู้ิ ละกายมนุษย์แล้ว จักยังหมู่เทวดาให้บริบูรณ์
ชนเหล่าใดเที่ยวจาริกไปยังเจดีย์ มีจิตเลื่อมใสในพระตถาคต ครั้นทำกาละแล้ว ชนเหล่านั้นทั้งหมด เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก จักเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์
